SURA 114. NAS
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Thuaj: "Mbështetem (mbrohem) me Zotin e njerëzve!
2. Sunduesin e njerëzve,
3. Të adhuruarin e njerëzve,
4. Prej të keqes së cytësit që fshihet.
5. I cili bën cytje në zemrat e njerëzve,
6. Qoftë ai (cytësi) nga xhinët ose nga njerëzit".
Saturday, 28 May 2011
SURA 113. FELEK
SURA 113. FELEK
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Thuaj: I mbështetem Zotit të agimit,
2. Prej dëmit të çdo krijese, që Ai e krijoi.
3. Dhe prej errësirës së natës kur ngryset plotësisht.
4. Dhe prej dëmit të atyre që lidhin dhe fryejnë nyja.
5. Edhe prej dëmit të smirëkeqit kur sipas smirës vepron.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Thuaj: I mbështetem Zotit të agimit,
2. Prej dëmit të çdo krijese, që Ai e krijoi.
3. Dhe prej errësirës së natës kur ngryset plotësisht.
4. Dhe prej dëmit të atyre që lidhin dhe fryejnë nyja.
5. Edhe prej dëmit të smirëkeqit kur sipas smirës vepron.
SURA 112. IHLAS
SURA 112. IHLAS
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Thuaj: Ai, All-llahu është Një!
2. All-llahu është Ai që çdo krijesë i drejtohet (i mbështetet) për çdo
nevojë.
3. As s'ka lindur kë, as nuk është i lindur.
4. Dhe Atij askush nuk i është i barabartë.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Thuaj: Ai, All-llahu është Një!
2. All-llahu është Ai që çdo krijesë i drejtohet (i mbështetet) për çdo
nevojë.
3. As s'ka lindur kë, as nuk është i lindur.
4. Dhe Atij askush nuk i është i barabartë.
SURA 111. MESED
SURA 111. MESED
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Qoftë i shkatërruar Ebi Lehebi, e ai më është shkatërruar!
2. Atij nuk i bëri dobi pasuria e vet, as ajo çka fitoi!
3. Ai do të hyjë në një zjarr të ndezur flakë.
4. E edhe gruaja e tij, ajo që barti dru (ferra),
5. E në qafën e saj ajo ka një litar të përdredhur.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Qoftë i shkatërruar Ebi Lehebi, e ai më është shkatërruar!
2. Atij nuk i bëri dobi pasuria e vet, as ajo çka fitoi!
3. Ai do të hyjë në një zjarr të ndezur flakë.
4. E edhe gruaja e tij, ajo që barti dru (ferra),
5. E në qafën e saj ajo ka një litar të përdredhur.
SURA 110. NASR
SURA 110. NASR
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Kur erdhi ndihma e All-llahut dhe çlirimi (ngadhënjimi),
2. Dhe i pe njerëzit që po hyjnë turma-turma në fenë e All-llahut.
3. Ti, pra, lartësoje Zotin tënd duke falënderuar dhe kërko nga Ai
falje. Ai vërtet pranon shumë pendimin, është mëshirues i madh.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Kur erdhi ndihma e All-llahut dhe çlirimi (ngadhënjimi),
2. Dhe i pe njerëzit që po hyjnë turma-turma në fenë e All-llahut.
3. Ti, pra, lartësoje Zotin tënd duke falënderuar dhe kërko nga Ai
falje. Ai vërtet pranon shumë pendimin, është mëshirues i madh.
SURA 109. KAFIRUN
SURA 109. KAFIRUN
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Thuaj: "O ju jobesimtarë!
2. Unë nuk adhuroj atë që ju e adhuroni!
3. As ju nuk jeni adhurues të Atij që unë e adhuroj!
4. Dhe unë kurr nuk do të jem adhurues i asaj që ju adhuroni!
5. Por edhe ju nuk do të jeni adhurues të Atij që unë adhuroj!
6. Ju keni fenë tuaj (që i përmbaheni), e unë kam fenë time (që i
përmbahem)!
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Thuaj: "O ju jobesimtarë!
2. Unë nuk adhuroj atë që ju e adhuroni!
3. As ju nuk jeni adhurues të Atij që unë e adhuroj!
4. Dhe unë kurr nuk do të jem adhurues i asaj që ju adhuroni!
5. Por edhe ju nuk do të jeni adhurues të Atij që unë adhuroj!
6. Ju keni fenë tuaj (që i përmbaheni), e unë kam fenë time (që i
përmbahem)!
SURA 108. KEWTHER
SURA 108. KEWTHER
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Ne, vërtet, të dhamë ty shumë mira.
2. Andaj, ti falu dhe prej kurban për hirë të Zotit tënd!
3. E s'ka dyshim se urrejtësi yt është farësosur.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Ne, vërtet, të dhamë ty shumë mira.
2. Andaj, ti falu dhe prej kurban për hirë të Zotit tënd!
3. E s'ka dyshim se urrejtësi yt është farësosur.
SURA 107. MA'UN
SURA 107. MA'UN
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. A e ke parë ti (a e sheh) atë, që përgënjeshtron përgjegjësinë dhe
llogarinë në botën tjetër?
2. Po ai është që e përzë në mënyrë të vrazhdë bonjakun.
3. Dhe që nuk nxit për të ushqyer të varfërin.
4. Pra shkatërrim është për ata që falen,
5. të cilët ndaj namazit të tyre janë të pakujdesshëm.
6. Ata që vetëm shtiren (sa për sy e faqe).
7. Dhe nuk japin as sendin më të vogël (as hua).
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. A e ke parë ti (a e sheh) atë, që përgënjeshtron përgjegjësinë dhe
llogarinë në botën tjetër?
2. Po ai është që e përzë në mënyrë të vrazhdë bonjakun.
3. Dhe që nuk nxit për të ushqyer të varfërin.
4. Pra shkatërrim është për ata që falen,
5. të cilët ndaj namazit të tyre janë të pakujdesshëm.
6. Ata që vetëm shtiren (sa për sy e faqe).
7. Dhe nuk japin as sendin më të vogël (as hua).
SURA 106. KUREJSH
SURA 106. KUREJSH
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Për hirë të garantimit që e gëzojnë kurejshitët!
2. Garantimin e udhëtimit të tyre të lirë dimërit dhe verës!
3. Pra, le ta adhurojnë Zotin e kësaj shtëpie,
4. I cili i ushqeu pas urisë dhe i siguroi prej çdo frike!
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Për hirë të garantimit që e gëzojnë kurejshitët!
2. Garantimin e udhëtimit të tyre të lirë dimërit dhe verës!
3. Pra, le ta adhurojnë Zotin e kësaj shtëpie,
4. I cili i ushqeu pas urisë dhe i siguroi prej çdo frike!
SURA 105. FIL
SURA 105. FIL
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. A nuk e ke parë se ç'bëri Zoti yt me poseduesit e elefantit?
2. A nuk ua bëri përpjekjen e tyre të dështuar?
3. Dhe Ai kundër tyre lëshoi shpendë që vinin tufë-tufë!
4. Dhe i gjuanin ata me gurë nga balta e gurëzuar!
5. Dhe ata i bëri si gjeth i grimcuar (i përtypur)!
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. A nuk e ke parë se ç'bëri Zoti yt me poseduesit e elefantit?
2. A nuk ua bëri përpjekjen e tyre të dështuar?
3. Dhe Ai kundër tyre lëshoi shpendë që vinin tufë-tufë!
4. Dhe i gjuanin ata me gurë nga balta e gurëzuar!
5. Dhe ata i bëri si gjeth i grimcuar (i përtypur)!
SURA 104. HUMEZE
SURA 104. HUMEZE
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Mjerë për secilin që ofendon e përqesh (njerëzit),
2. Që ka tubuar pasuri dhe që atë e ruan të mos i pakësohet.
342
3. E mendon se pasuria e tij do ta bëjë të përjetshëm.
4. Jo, të mos medojë ashtu! Se ai pa tjetër do të hidhet në Hutame.
5. E çka din ti se ç'është Hutame?
6. Është zjarri i All-llahut i ndezur fort.
7. Që depërton deri në loçkë të zemrës.
8. Ai i mbyll ata, ua zë frymën.
9. Ata janë të lidhur në pranga të njëpasnjëshme.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Mjerë për secilin që ofendon e përqesh (njerëzit),
2. Që ka tubuar pasuri dhe që atë e ruan të mos i pakësohet.
342
3. E mendon se pasuria e tij do ta bëjë të përjetshëm.
4. Jo, të mos medojë ashtu! Se ai pa tjetër do të hidhet në Hutame.
5. E çka din ti se ç'është Hutame?
6. Është zjarri i All-llahut i ndezur fort.
7. Që depërton deri në loçkë të zemrës.
8. Ai i mbyll ata, ua zë frymën.
9. Ata janë të lidhur në pranga të njëpasnjëshme.
SURA 103. 'ASR
SURA 103. 'ASR
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Pasha kohën!
2. Nuk ka dyshim se njeriu është në një humbje të sigurt.
3. Me përjashtim të atyre që besuan, që bënë vepra të mira, që
porositën njëri-tjetrin t'i përmbahen të vërtetës dhe që këshilluan
njëri-tjetrin të jenë të durueshem.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Pasha kohën!
2. Nuk ka dyshim se njeriu është në një humbje të sigurt.
3. Me përjashtim të atyre që besuan, që bënë vepra të mira, që
porositën njëri-tjetrin t'i përmbahen të vërtetës dhe që këshilluan
njëri-tjetrin të jenë të durueshem.
SURA 102. TEKATHUR
SURA 102. TEKATHUR
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Juve u preokupoi përpjekja për shumimin (e pasurirë, të fëmijëve, të
pozitës)!
2. Derisa të mos i vizitoni varrezat (të bëheni banues të tyre - të
vdisni).
3. Jo, nuk është ashtu! Gjithsesi këtë do ta kuptoni më vonë!
4. Përsëri jo, jeni gabim! Më vonë do ta kuptoni!
5. Jo, pse, sikur ta dinit me një dije të sigurt (nuk do të bënit
ashtu).
6. Ju pa tjetër do ta shihni Xhehennemin.
7. Madje atë do ta shihni të bindur plotësisht.
8. Pastaj në atë ditë do të pyeteni për të mirat (e dynjas).
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Juve u preokupoi përpjekja për shumimin (e pasurirë, të fëmijëve, të
pozitës)!
2. Derisa të mos i vizitoni varrezat (të bëheni banues të tyre - të
vdisni).
3. Jo, nuk është ashtu! Gjithsesi këtë do ta kuptoni më vonë!
4. Përsëri jo, jeni gabim! Më vonë do ta kuptoni!
5. Jo, pse, sikur ta dinit me një dije të sigurt (nuk do të bënit
ashtu).
6. Ju pa tjetër do ta shihni Xhehennemin.
7. Madje atë do ta shihni të bindur plotësisht.
8. Pastaj në atë ditë do të pyeteni për të mirat (e dynjas).
SURA 101. KARI'A
SURA 101. KARI'A
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Krisma e kijametit.
2. Çka është krisma?
3. Dhe ç'të mësoi ty se ç'është krisma?
4. Ajo është ditë kur njerëzit bëhen si insekte të shpërndara.
5. Dhe kodrat bëhen si leshi i shprishur.
6. E sa i përket atij që i rëndohet peshoja e veprave të tij,
7. Ai është në një jetë të këndshme.
8. Ndërsa, atij që ka peshojën e lehtë të veprave të tij,
9. Vendi i tij do të jetë në Havije.
10. E ç'është ajo që të njohtoi se ç'është ai (Havije)?
11. Është zjarri me nxehtësi shumë të lartë.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Krisma e kijametit.
2. Çka është krisma?
3. Dhe ç'të mësoi ty se ç'është krisma?
4. Ajo është ditë kur njerëzit bëhen si insekte të shpërndara.
5. Dhe kodrat bëhen si leshi i shprishur.
6. E sa i përket atij që i rëndohet peshoja e veprave të tij,
7. Ai është në një jetë të këndshme.
8. Ndërsa, atij që ka peshojën e lehtë të veprave të tij,
9. Vendi i tij do të jetë në Havije.
10. E ç'është ajo që të njohtoi se ç'është ai (Havije)?
11. Është zjarri me nxehtësi shumë të lartë.
SURA 100. 'ADIJAT
SURA 100. 'ADIJAT
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Pasha vrapuesit e shpejtë (kuajt) që hingëllojnë!
2. E që me thundrat e tyre nxjerrin xixëllima zjarri nga gurët,
3. Dhe të cilët vërsulen herët në agim.
4. E me të (vërsulje) atëherë çojnë pluhur.
5. Dhe ashtu hidhen në mesin e grumbullit (të armikut).
6. Vërtet, njeriu është përbuzës ndaj Zotit të vet.
7. Edhe vetë është dëshmues i asaj (përbuzjeje).
8. Dhe ai është që shumë e do pasurinë.
9. A nuk e di ai se kur të nxirret çka është në varreza?
10. Dhe të tubohet (të dalë në shesh) ajo që ishte në gjoksa.
11. E atë ditë, pa dyshim Zoti i tyre është i njohur për punën e tyre.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Pasha vrapuesit e shpejtë (kuajt) që hingëllojnë!
2. E që me thundrat e tyre nxjerrin xixëllima zjarri nga gurët,
3. Dhe të cilët vërsulen herët në agim.
4. E me të (vërsulje) atëherë çojnë pluhur.
5. Dhe ashtu hidhen në mesin e grumbullit (të armikut).
6. Vërtet, njeriu është përbuzës ndaj Zotit të vet.
7. Edhe vetë është dëshmues i asaj (përbuzjeje).
8. Dhe ai është që shumë e do pasurinë.
9. A nuk e di ai se kur të nxirret çka është në varreza?
10. Dhe të tubohet (të dalë në shesh) ajo që ishte në gjoksa.
11. E atë ditë, pa dyshim Zoti i tyre është i njohur për punën e tyre.
SURA 99. ZILZAL
SURA 99. ZILZAL
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Kur të dridhet toka me dridhjen e saj të fuqishme,
2. Dhe të nxjerrë toka atë që ka në brendinë e saj (barrën nga brenda),
3. Dhe njeriu të thotë: "Ç'ka kjo (që bën këtë dridhje)?"
4. Atë ditë, ajo i rrëfen tregimet e veta,
5. Ngase Zoti yt e ka urdhëruar atë.
6. Atë ditë njerëzit shfaqen të ndarë në grupe që të shpërblehen për
veprat e tyre.
7. E kush punoi ndonjë të mirë, që pëshon sa grimca, atë do ta gjejë.
8. Dhe kush punoi ndonjë të keqe, që peshon sa grimca, atë do ta gjejë.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Kur të dridhet toka me dridhjen e saj të fuqishme,
2. Dhe të nxjerrë toka atë që ka në brendinë e saj (barrën nga brenda),
3. Dhe njeriu të thotë: "Ç'ka kjo (që bën këtë dridhje)?"
4. Atë ditë, ajo i rrëfen tregimet e veta,
5. Ngase Zoti yt e ka urdhëruar atë.
6. Atë ditë njerëzit shfaqen të ndarë në grupe që të shpërblehen për
veprat e tyre.
7. E kush punoi ndonjë të mirë, që pëshon sa grimca, atë do ta gjejë.
8. Dhe kush punoi ndonjë të keqe, që peshon sa grimca, atë do ta gjejë.
SURA 98. BEJJINE
SURA 98. BEJJINE
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Ata nga ithtarët e librit dhe idhujtarët, të cilët nuk besuan, nuk
iu ndanë (besimit të tyre) derisa atyre u erdhi argumenti i qartë,
2. I dërguari prej All-llahut, që lexon fletë të pastra,
3. Në të cilat ka vetëm dispozita të drejta.
340
4. Dhe ata të cilëve u është dhënë libri, nuk u ndanë vetëm pasi që u
erdhi argumenti.
5. E duke qenë se ata nuk ishin të urdhëruar me tjetër, pos që ta
adhuronin All-llahun me një adhurim të sinqertë ndaj Tij, që të
largohen prej çdo besimi të kotë, ta falin namazin, të japin zeqatin,
se ajo është feja e drejtë.
6. S'ka dyshim se ata, të cilët nuk besuan nga ithtarët e librit dhe
nga idhujtarët, do të jenë në zjarrin e Xhehennemit, aty do të jenë
përgjithmonë. Të tillët janë krijesa më e dëmshme.
7. Ndërsa, ata që besuan dhe bënë vepra të mira, të tillët janë krijesa
më e dobishme.
8. Shpërblimi për ta te Zoti i tyre janë: vendet ne Xhennete nëpër të
cilët burojnë lumenj, e aty janë përgjithmonë, pakëputur. All-llahu
është i kënaqur ndaj tyre, e edhe ata të kënaqur prej Tij. E ky është
për atë, që i ka pasur dronë Zotit të vet.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Ata nga ithtarët e librit dhe idhujtarët, të cilët nuk besuan, nuk
iu ndanë (besimit të tyre) derisa atyre u erdhi argumenti i qartë,
2. I dërguari prej All-llahut, që lexon fletë të pastra,
3. Në të cilat ka vetëm dispozita të drejta.
340
4. Dhe ata të cilëve u është dhënë libri, nuk u ndanë vetëm pasi që u
erdhi argumenti.
5. E duke qenë se ata nuk ishin të urdhëruar me tjetër, pos që ta
adhuronin All-llahun me një adhurim të sinqertë ndaj Tij, që të
largohen prej çdo besimi të kotë, ta falin namazin, të japin zeqatin,
se ajo është feja e drejtë.
6. S'ka dyshim se ata, të cilët nuk besuan nga ithtarët e librit dhe
nga idhujtarët, do të jenë në zjarrin e Xhehennemit, aty do të jenë
përgjithmonë. Të tillët janë krijesa më e dëmshme.
7. Ndërsa, ata që besuan dhe bënë vepra të mira, të tillët janë krijesa
më e dobishme.
8. Shpërblimi për ta te Zoti i tyre janë: vendet ne Xhennete nëpër të
cilët burojnë lumenj, e aty janë përgjithmonë, pakëputur. All-llahu
është i kënaqur ndaj tyre, e edhe ata të kënaqur prej Tij. E ky është
për atë, që i ka pasur dronë Zotit të vet.
SURA 97. KADR
SURA 97. KADR
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Ne e zbritëm atë (Kur'anin) në natën e Kadrit.
2. E ç'të bëri ty të dijsh se ç'është nata e Kadrit?
3. Nata e Kadrit është më e rëndësishme se një mijë muaj!
4. Me lejen e Zotit të tyre në (atë natë) të zbresin engjëjt dhe
shpirti (Xhibrili) për secilën çështje.
5. Ajo (që përcakton Zoti) është paqe deri në agim të mëngjesit.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Ne e zbritëm atë (Kur'anin) në natën e Kadrit.
2. E ç'të bëri ty të dijsh se ç'është nata e Kadrit?
3. Nata e Kadrit është më e rëndësishme se një mijë muaj!
4. Me lejen e Zotit të tyre në (atë natë) të zbresin engjëjt dhe
shpirti (Xhibrili) për secilën çështje.
5. Ajo (që përcakton Zoti) është paqe deri në agim të mëngjesit.
SURA 96. 'ALEK
SURA 96. 'ALEK
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Lexo me emrin e Zotit tënd, i cili krijoi (çdo gjë).
2. Krijoi njeriun prej një gjaku të ngjizur (në mitrën e nënës).
3. Lexo! Se Zoti yt është më bujari!
4. Ai që e mësoi (njeriun) të shkruaj me pendë.
5. Ia mësoi njeriut atë që nuk e dinte.
6. Jo, është e vërtetë se ai i kalon kufijtë,
7. Për shkak se e ndien veten të pavarur.
8. Po kthimi është vetëm te Zoti yt.
9. A më tregon atë që pengon,
10. një rob kur ai falet?
11. Ç'mendon kur ai (robi) është në rrugë të drejtë?
12. Ose ai (rob) urdhëroi për sinqeritet.
13. A më tregon nëse ai përgënjeshtron dhe zmbrapset (nga besimi)?
14. A nuk e di ai se All-llahu e sheh?
15. Jo, Jo! Nëse nuk tërhiqet, vërtet do ta kapim për flokësh mbi
ballin.
16. Floku rrenacak, mëkatarë.
17. E ai le t'i thërret ata të vetët.
18. Ne do t'i thërrasim zebanitë.
19. Jo, Jo! Ti mos iu bind atij, vazhdo me sexhde dhe afroju Zotit me
të.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Lexo me emrin e Zotit tënd, i cili krijoi (çdo gjë).
2. Krijoi njeriun prej një gjaku të ngjizur (në mitrën e nënës).
3. Lexo! Se Zoti yt është më bujari!
4. Ai që e mësoi (njeriun) të shkruaj me pendë.
5. Ia mësoi njeriut atë që nuk e dinte.
6. Jo, është e vërtetë se ai i kalon kufijtë,
7. Për shkak se e ndien veten të pavarur.
8. Po kthimi është vetëm te Zoti yt.
9. A më tregon atë që pengon,
10. një rob kur ai falet?
11. Ç'mendon kur ai (robi) është në rrugë të drejtë?
12. Ose ai (rob) urdhëroi për sinqeritet.
13. A më tregon nëse ai përgënjeshtron dhe zmbrapset (nga besimi)?
14. A nuk e di ai se All-llahu e sheh?
15. Jo, Jo! Nëse nuk tërhiqet, vërtet do ta kapim për flokësh mbi
ballin.
16. Floku rrenacak, mëkatarë.
17. E ai le t'i thërret ata të vetët.
18. Ne do t'i thërrasim zebanitë.
19. Jo, Jo! Ti mos iu bind atij, vazhdo me sexhde dhe afroju Zotit me
të.
SURA 95. TIN
SURA 95. TIN
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Pasha fikun dhe ullirin!
2. Dhe (kodrën) Turi Sina-en!
3. Dhe këtë qytet të sigurisë!
4. Vërtet, Ne e krijuam njerin në formën më të bukur.
5. Pastaj e zbritëm atë në më të ultin e të ultëve.
6. Përveç atyre që besuan dhe bënë vepra të mira; ata kanë shpërblim të
pandërprerë.
7. E pas gjithë kësaj, ç'të shtyri të përgënjeshtrosh ditën e
shpërblimit (përgjegjësisë)?
8. A nuk është All-llahu më i urti gjykuesve?
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Pasha fikun dhe ullirin!
2. Dhe (kodrën) Turi Sina-en!
3. Dhe këtë qytet të sigurisë!
4. Vërtet, Ne e krijuam njerin në formën më të bukur.
5. Pastaj e zbritëm atë në më të ultin e të ultëve.
6. Përveç atyre që besuan dhe bënë vepra të mira; ata kanë shpërblim të
pandërprerë.
7. E pas gjithë kësaj, ç'të shtyri të përgënjeshtrosh ditën e
shpërblimit (përgjegjësisë)?
8. A nuk është All-llahu më i urti gjykuesve?
SURA 94. INSHIRAH
SURA 94. INSHIRAH
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. A nuk ta hapëm Ne gjoksin tënd?
2. Dhe Ne hoqëm prej teje barrën tënde,
3. E cila shtypte shpinën tënde.
4. Dhe Ne, ta ngritëm lart famën tënde?
5. E, pa dyshim se pas vështirësisë është lehtësimi.
6. Vërtet, pas vështirësisë vjen lehtësimi.
7. E kur ta kryejsh (obligimin), atëbotë mundohu me adhurim (Allllahut).
8. Dhe, vetëm te Zoti yt përqëndro synimin!
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. A nuk ta hapëm Ne gjoksin tënd?
2. Dhe Ne hoqëm prej teje barrën tënde,
3. E cila shtypte shpinën tënde.
4. Dhe Ne, ta ngritëm lart famën tënde?
5. E, pa dyshim se pas vështirësisë është lehtësimi.
6. Vërtet, pas vështirësisë vjen lehtësimi.
7. E kur ta kryejsh (obligimin), atëbotë mundohu me adhurim (Allllahut).
8. Dhe, vetëm te Zoti yt përqëndro synimin!
SURA 93. DUHA
SURA 93. DUHA
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Pasha paraditën!
2. Pasha natën kur shtrinë errësirën!
3. Zoti yt nuk të ka lënë, as nuk të ka përbuzur.
4. Dhe se bota e ardhshme është shumë më e mirë për ty se e para.
5. E Zoti yt do të jepë ty, e ti do të kënaqesh.
6. A nuk të gjeti ty jetim, e Ai të bëri vend (të dha përkrahje).
7. Dhe të gjeti të paudhëzuar e Ai të udhëzojë.
8. Dhe të gjeti të varfër, e Ai të begatoi.
9. Pra, mos e përul jetimin!
10. As lypësin mos e përzë!
11. E me të mirat që të dha Zoti yt, trego (udhëzo njerëz)!
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Pasha paraditën!
2. Pasha natën kur shtrinë errësirën!
3. Zoti yt nuk të ka lënë, as nuk të ka përbuzur.
4. Dhe se bota e ardhshme është shumë më e mirë për ty se e para.
5. E Zoti yt do të jepë ty, e ti do të kënaqesh.
6. A nuk të gjeti ty jetim, e Ai të bëri vend (të dha përkrahje).
7. Dhe të gjeti të paudhëzuar e Ai të udhëzojë.
8. Dhe të gjeti të varfër, e Ai të begatoi.
9. Pra, mos e përul jetimin!
10. As lypësin mos e përzë!
11. E me të mirat që të dha Zoti yt, trego (udhëzo njerëz)!
SURA 92. LEJL
SURA 92. LEJL
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Pasha natën që me errësirë mbulon gjithësinë!
2. Pasha ditën kur ajo shkrepëtin!
3. Pasha Atë që krijoi mashkullin e femrën!
4. Vërtet, veprimi juaj është i llojllojtë.
5. E, sa i përket atij që jep dhe ruhet,
6. Dhe vërteton bindshëm për më të mirën,
7. Ne do ta përgatitim atë për më të lehtën.
8. E sa i përket atij që bën koprraci dhe ndien veten të pavarur (nga
Zoti),
9. Dhe që përgënjeshtron atë më të mirën,
10. Ne do ta përgatisim për më të vështirën.
11. E pasuria e tij nuk do t'i bëjë dobi, kur ai të zhduket.
12. Detyrë e jonë është vetëm të udhëzojmë.
13. Dhe vetëm Jona është bota tjetër si dhe kjo.
14. Unë u kam tërhequr vërejtjen për zjarrin të ndezur fort.
15. Që aty nuk hyn tjëtër, pos atij që është më i prishuri.
16. I cili përgënjeshtroi dhe u zmbraps.
17. Ndërsa ai që është më i devotshëm do të jetë larg tij.
18. Ai që e jep pasurinë e vet e pastrohet,
19. E jo për ta shpërblyer ndokë që i ka bërë mirë më parë.
20. Por vetëm për të fituar kënaqësinë e Zotit të vet, më të lartit,
21. Për Zotin, ai do të gëzojë atë kënaqësi!
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Pasha natën që me errësirë mbulon gjithësinë!
2. Pasha ditën kur ajo shkrepëtin!
3. Pasha Atë që krijoi mashkullin e femrën!
4. Vërtet, veprimi juaj është i llojllojtë.
5. E, sa i përket atij që jep dhe ruhet,
6. Dhe vërteton bindshëm për më të mirën,
7. Ne do ta përgatitim atë për më të lehtën.
8. E sa i përket atij që bën koprraci dhe ndien veten të pavarur (nga
Zoti),
9. Dhe që përgënjeshtron atë më të mirën,
10. Ne do ta përgatisim për më të vështirën.
11. E pasuria e tij nuk do t'i bëjë dobi, kur ai të zhduket.
12. Detyrë e jonë është vetëm të udhëzojmë.
13. Dhe vetëm Jona është bota tjetër si dhe kjo.
14. Unë u kam tërhequr vërejtjen për zjarrin të ndezur fort.
15. Që aty nuk hyn tjëtër, pos atij që është më i prishuri.
16. I cili përgënjeshtroi dhe u zmbraps.
17. Ndërsa ai që është më i devotshëm do të jetë larg tij.
18. Ai që e jep pasurinë e vet e pastrohet,
19. E jo për ta shpërblyer ndokë që i ka bërë mirë më parë.
20. Por vetëm për të fituar kënaqësinë e Zotit të vet, më të lartit,
21. Për Zotin, ai do të gëzojë atë kënaqësi!
SURA 91. SHEMS
SURA 91. SHEMS
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Pasha diellin dhe dritën e tij!
2. Pasha hënën kur vjen pas tij!
3. Pasha ditën kur ai (dielli) e shndrit!
4. Pasha natën kur ajo e mbulon atë (dritën e diellit)!
337
5. Pasha qiellin dhe Atë që e ndërtoi atë!
6. Pasha tokën dhe Atë që e shtriu atë (e sheshoi)!
7. Pasha njeriun dhe Atë që e krijoi atë!
8. Dhe ia mësoi se cilat janë të këqijat dhe të mirat e tij.
9. Pra, ka shpëtuar ai që e pastroi vetveten.
10. E ka dështuar ai që e poshtëroi vetveten.
11. Themudi përgënjeshtroi për shkak të arrogancës së vet.
12. Kur më i keqi i tyre u ngrit me të shpejtë.
13. e Pejgamberi atyre u pat thënë: "Kinie kujdes devenë e All-llahut
dhe ndaj pengimit të saj që të pijë ujë.
14. Ata nuk i besuan atij dhe atë (devenë) e therrën dhe Zoti i tyre
për shkak të mëkatit të tyre ua rreshtoi ndëshkimet dhe i rrafshoi,
15. Duke mos iu frikësuar prapavisë së atij (ndëshkimi).
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Pasha diellin dhe dritën e tij!
2. Pasha hënën kur vjen pas tij!
3. Pasha ditën kur ai (dielli) e shndrit!
4. Pasha natën kur ajo e mbulon atë (dritën e diellit)!
337
5. Pasha qiellin dhe Atë që e ndërtoi atë!
6. Pasha tokën dhe Atë që e shtriu atë (e sheshoi)!
7. Pasha njeriun dhe Atë që e krijoi atë!
8. Dhe ia mësoi se cilat janë të këqijat dhe të mirat e tij.
9. Pra, ka shpëtuar ai që e pastroi vetveten.
10. E ka dështuar ai që e poshtëroi vetveten.
11. Themudi përgënjeshtroi për shkak të arrogancës së vet.
12. Kur më i keqi i tyre u ngrit me të shpejtë.
13. e Pejgamberi atyre u pat thënë: "Kinie kujdes devenë e All-llahut
dhe ndaj pengimit të saj që të pijë ujë.
14. Ata nuk i besuan atij dhe atë (devenë) e therrën dhe Zoti i tyre
për shkak të mëkatit të tyre ua rreshtoi ndëshkimet dhe i rrafshoi,
15. Duke mos iu frikësuar prapavisë së atij (ndëshkimi).
SURA 90. BELED
SURA 90. BELED
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Betohem në këtë qytet!
2. E ti je që gjendesh në këtë qytet!
3. Betohem në prindin dhe në atë që lind prej tij!
4. Vërtet, Ne e krijuam njeriun në vështirësi të njëpasnjëshme.
5. A mendon ai, se atë nuk mund ta mposhtë askush?
6. E thotë: "Unë kam shpenzuar shumë pasuri!"
7. A mendon ai se atë askush nuk e ka parë?
8. A nuk i dhamë Ne atij dy sy?
9. Edhe gjuhë e dy buzë?
10. Dhe i sqaruam atij për të dy rrugët.
11. E ai nuk u hodh në përpjetëzen (rrugë e vështirë - qafmalit).
12. E ç'gjë të mësoi ty se ç'është Akabe (rruga e vështirë)?
13. Është lirimi i një skllavi,
14. Ose dhënia e ushqimit në kohën kur mbretëron uria:
15. Ndonjë jetimi që është i afërt,
16. Ose ndonjë të varfëri që e ka molisur varfëria.
17. E pastaj të bëhej prej atyre që besuan, që këshilluan njëri-tjetrin
për durim dhe që këshilluan për mëshirë (për ndihmë).
18. Të tillët janë të zotët e anës së djathtë.
19. Ndërsa ata që nuk i besuan argumentet Tona, ata janë të të majtës.
20. Kundër tyre është zjarri i mbyllur.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Betohem në këtë qytet!
2. E ti je që gjendesh në këtë qytet!
3. Betohem në prindin dhe në atë që lind prej tij!
4. Vërtet, Ne e krijuam njeriun në vështirësi të njëpasnjëshme.
5. A mendon ai, se atë nuk mund ta mposhtë askush?
6. E thotë: "Unë kam shpenzuar shumë pasuri!"
7. A mendon ai se atë askush nuk e ka parë?
8. A nuk i dhamë Ne atij dy sy?
9. Edhe gjuhë e dy buzë?
10. Dhe i sqaruam atij për të dy rrugët.
11. E ai nuk u hodh në përpjetëzen (rrugë e vështirë - qafmalit).
12. E ç'gjë të mësoi ty se ç'është Akabe (rruga e vështirë)?
13. Është lirimi i një skllavi,
14. Ose dhënia e ushqimit në kohën kur mbretëron uria:
15. Ndonjë jetimi që është i afërt,
16. Ose ndonjë të varfëri që e ka molisur varfëria.
17. E pastaj të bëhej prej atyre që besuan, që këshilluan njëri-tjetrin
për durim dhe që këshilluan për mëshirë (për ndihmë).
18. Të tillët janë të zotët e anës së djathtë.
19. Ndërsa ata që nuk i besuan argumentet Tona, ata janë të të majtës.
20. Kundër tyre është zjarri i mbyllur.
SURA 89. FEXHR
SURA 89. FEXHR
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Pasha agimin!
2. Pasha dhjetë netët!
3. Pasha çiftin dhe pasha tekun!
4. Pasha natën që shkon!
5. A janë këto betime për të mençurin?
6. A nuk e di ti se ç'bëri Zoti yt me Ad-in?
7. Me banorët e Iremit me ndërtesa të larta?
8. Që si ata (populli Ad) nuk është krijuar askush në tokë!
9. Dhe me Themudin, të cilët shpuan shkëmbinj në luginën (kura),
10. Dhe me faraonin i fortifikuar me tenda (ushtarake)!
11. Të cilët e tepruan me krime në tokë.
12. Dhe në të shtuan shkatërrimin.
13. E All-llahu kundër tyre lëshoi lloj-lloj dënimesh.
14. Pse Zoti yt është që përcjell (u rri në pritë).
15. E njeriu, kur e sprovon Zoti i tij, e nderon dhe e begaton, ai
thotë: "Zoti im më ka nderuar!"
16. Por, kur për ta sprovuar ia pakëson furnizimin (e varfëron), ai
thotë: "Zoti im më ka nënçmuar!"
17. Jo, nuk është ashtu! Por (punoni edhe më zi) ju nuk përfillnit
bonjakun,
18. Nuk cytni njëri-tjetrin për ta ushqyer të varfërin,
19. Dhe ju e hani me të madhe trashëgimin (padrejtë).
20. Dhe pasurinë e doni së tepërmi.
21. Jo, mosni ashtu! Kur të dridhet toka njëpasnjëshëm!
22. Dhe kur të vijë Zoti yt dhe engjëjt qëndrojnë rradhë-rradhë!
23. Dhe atë ditë sillet Xhehennemi, e atëherë njeriut i bie në mend, e
prej nga atij përkujtimi?
336
24. E thotë: "Ah, i gjori unë, sikur të isha parapërgatitur për jetën
time!"
25. Atë ditë askush nuk mund të dënojë sikur Ai.
26. Dhe askush si Ai nuk mund të lidhë me pranga.
27. O ti shpirt i bindur plotësisht!
28. Kthehu te Zoti yt i vetëkënaqur e i pranuar!
29. Hyn në turmën e robërve të Mi!
30. Dhe hyn në Xhennetin Tim!
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Pasha agimin!
2. Pasha dhjetë netët!
3. Pasha çiftin dhe pasha tekun!
4. Pasha natën që shkon!
5. A janë këto betime për të mençurin?
6. A nuk e di ti se ç'bëri Zoti yt me Ad-in?
7. Me banorët e Iremit me ndërtesa të larta?
8. Që si ata (populli Ad) nuk është krijuar askush në tokë!
9. Dhe me Themudin, të cilët shpuan shkëmbinj në luginën (kura),
10. Dhe me faraonin i fortifikuar me tenda (ushtarake)!
11. Të cilët e tepruan me krime në tokë.
12. Dhe në të shtuan shkatërrimin.
13. E All-llahu kundër tyre lëshoi lloj-lloj dënimesh.
14. Pse Zoti yt është që përcjell (u rri në pritë).
15. E njeriu, kur e sprovon Zoti i tij, e nderon dhe e begaton, ai
thotë: "Zoti im më ka nderuar!"
16. Por, kur për ta sprovuar ia pakëson furnizimin (e varfëron), ai
thotë: "Zoti im më ka nënçmuar!"
17. Jo, nuk është ashtu! Por (punoni edhe më zi) ju nuk përfillnit
bonjakun,
18. Nuk cytni njëri-tjetrin për ta ushqyer të varfërin,
19. Dhe ju e hani me të madhe trashëgimin (padrejtë).
20. Dhe pasurinë e doni së tepërmi.
21. Jo, mosni ashtu! Kur të dridhet toka njëpasnjëshëm!
22. Dhe kur të vijë Zoti yt dhe engjëjt qëndrojnë rradhë-rradhë!
23. Dhe atë ditë sillet Xhehennemi, e atëherë njeriut i bie në mend, e
prej nga atij përkujtimi?
336
24. E thotë: "Ah, i gjori unë, sikur të isha parapërgatitur për jetën
time!"
25. Atë ditë askush nuk mund të dënojë sikur Ai.
26. Dhe askush si Ai nuk mund të lidhë me pranga.
27. O ti shpirt i bindur plotësisht!
28. Kthehu te Zoti yt i vetëkënaqur e i pranuar!
29. Hyn në turmën e robërve të Mi!
30. Dhe hyn në Xhennetin Tim!
SURA 88. GASHIJE
SURA 88. GASHIJE
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. A të erdhi ty lajmi për belanë që kaplon (kijameti)?
2. Atë ditë sheh fytyra të përulura,
3. Të lodhura e të rraskapitura (nga mundimi).
4. Ato hyjnë në zjarrin të ndezur fort,
5. U jepet të pijnë prej një kroi të valë.
6. Ata nuk kanë ushqim tjetër pos një barishte me ferra helmuese.
7. Që as nuk jep fuqi, as nuk largon uri.
8. Atë ditë sheh fytyra të ndritshme,
9. Të kënaqura për veprimet e veta,
10. Në Xhennet të shkallës së lartë,
11. Aty nuk dëgjojnë fjalë të pakëndshme,
12. Aty ka kroje që rrjedhin,
13. Aty kanë shtretër të lartë,
15. Edhe jastëkë të renduar për mbështetje,
16. Edhe qilima të shtruar.
17. A nuk i shikojnë devet se si janë krijuar?
335
18. Edhe qiellin se si është ngritur lart!
19. Edhe kodrat se si janë venduar!
20. Edhe tokën se si është shtruar!
21. E ti pra, këshillo, se je vetëm përkujtues,
22. Ti ndaj tyre nuk je mbizotërues!
23. Përveç atij që zbrapset e nuk beson,
24. All-llahu atë me vuajtje të mëdha e dënon.
25. Vetëm te Ne kthimin e kanë.
26. Dhe vetëm detyrë Jona është llogaria e tyre.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. A të erdhi ty lajmi për belanë që kaplon (kijameti)?
2. Atë ditë sheh fytyra të përulura,
3. Të lodhura e të rraskapitura (nga mundimi).
4. Ato hyjnë në zjarrin të ndezur fort,
5. U jepet të pijnë prej një kroi të valë.
6. Ata nuk kanë ushqim tjetër pos një barishte me ferra helmuese.
7. Që as nuk jep fuqi, as nuk largon uri.
8. Atë ditë sheh fytyra të ndritshme,
9. Të kënaqura për veprimet e veta,
10. Në Xhennet të shkallës së lartë,
11. Aty nuk dëgjojnë fjalë të pakëndshme,
12. Aty ka kroje që rrjedhin,
13. Aty kanë shtretër të lartë,
15. Edhe jastëkë të renduar për mbështetje,
16. Edhe qilima të shtruar.
17. A nuk i shikojnë devet se si janë krijuar?
335
18. Edhe qiellin se si është ngritur lart!
19. Edhe kodrat se si janë venduar!
20. Edhe tokën se si është shtruar!
21. E ti pra, këshillo, se je vetëm përkujtues,
22. Ti ndaj tyre nuk je mbizotërues!
23. Përveç atij që zbrapset e nuk beson,
24. All-llahu atë me vuajtje të mëdha e dënon.
25. Vetëm te Ne kthimin e kanë.
26. Dhe vetëm detyrë Jona është llogaria e tyre.
SURA 87. A'LA
SURA 87. A'LA
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Madhëroje larg të metave Zotin tënd, më të lartësuarin!
334
2. I cili krijoi dhe përsosi,
3. Dhe i cili përcaktoi e orientoi,
4. Dhe i cili mundësoi mbirjen e kullosës;
5. E pastaj atë e bëri mbeturinë të zezë.
6. Ne do ta lexojmë ty e nuk do të harrosh (Kur'anin).
7. Përveç asaj që All-llahu dëshiron. Ai e di të haptën e të fshehtën.
8. Dhe Ne do të drejtojmë ty në më të lehtën.
9. E ti këshillo aty ku këshilla bën dobi.
10. Do të këshillohet ai që ka frikë,
11. E do t'i shmanget asaj, ai që është shumë i keq,
12. I cili do të hyjë në zjarrin e madh.
13. Dhe aty as nuk do të vdesë, as nuk do të jetojë.
14. Ka shpëtuar ai që është pastruar.
15. Që e përkujton madhërinë e Zotit të vet dhe falet.
16. Po ju i jepni përparësi jetës së kësaj bote,
17. E dihet se jeta e botës tjetër është më e dobishme dhe e
përjetshme.
18. Vërtet, kjo (këshillë) gjendej edhe në broshurat e para:
19. Në broshurat e Ibrahimit dhe të Musait.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Madhëroje larg të metave Zotin tënd, më të lartësuarin!
334
2. I cili krijoi dhe përsosi,
3. Dhe i cili përcaktoi e orientoi,
4. Dhe i cili mundësoi mbirjen e kullosës;
5. E pastaj atë e bëri mbeturinë të zezë.
6. Ne do ta lexojmë ty e nuk do të harrosh (Kur'anin).
7. Përveç asaj që All-llahu dëshiron. Ai e di të haptën e të fshehtën.
8. Dhe Ne do të drejtojmë ty në më të lehtën.
9. E ti këshillo aty ku këshilla bën dobi.
10. Do të këshillohet ai që ka frikë,
11. E do t'i shmanget asaj, ai që është shumë i keq,
12. I cili do të hyjë në zjarrin e madh.
13. Dhe aty as nuk do të vdesë, as nuk do të jetojë.
14. Ka shpëtuar ai që është pastruar.
15. Që e përkujton madhërinë e Zotit të vet dhe falet.
16. Po ju i jepni përparësi jetës së kësaj bote,
17. E dihet se jeta e botës tjetër është më e dobishme dhe e
përjetshme.
18. Vërtet, kjo (këshillë) gjendej edhe në broshurat e para:
19. Në broshurat e Ibrahimit dhe të Musait.
SURA 86. TARIK
SURA 86. TARIK
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Pasha qiellin dhe yllin ndriçues (të natës)!
2. E ku e di ti se çka është tariku - trokitësi?
3. Ai është ylli që shpon (errësirën me dritë).
4. Nuk ka asnjë njeri që ndaj tij të mos ketë përcjellës.
5. Le të shikojë njeriu se prej çkahit është krijuar?
6. Ai është krijuar prej një uji që hidhet fuqishëm,
7. E që del nga kurrizi i shpinës dhe dërrasa e gjoksit.
8. E s'ka dyshim se Ai ka fuqi ta rikthejë në jetë atë.
9. Ditën kur do të gjurmohen të fshehtat.
10. E ai (njeriu) nuk ka as forcë as ndihmëtarë.
11. Pasha qiellin që kohë pas kohe kthehen me shi.
12. Edhe kohën që çahet për bimë.
13. Është e vërtetë se ai (Kur'ani) është fjalë që dallon - gjykon.
14. Nuk është ai i parëndësishëm (lojë e kotë)!
15. Ata vërtet bëjnë kurtha.
16. Po edhe Unë përgatis dështimin e kurtheve të tyre!
17. E ti jobesimtarëve jepju afat, afatizoi ata pak.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Pasha qiellin dhe yllin ndriçues (të natës)!
2. E ku e di ti se çka është tariku - trokitësi?
3. Ai është ylli që shpon (errësirën me dritë).
4. Nuk ka asnjë njeri që ndaj tij të mos ketë përcjellës.
5. Le të shikojë njeriu se prej çkahit është krijuar?
6. Ai është krijuar prej një uji që hidhet fuqishëm,
7. E që del nga kurrizi i shpinës dhe dërrasa e gjoksit.
8. E s'ka dyshim se Ai ka fuqi ta rikthejë në jetë atë.
9. Ditën kur do të gjurmohen të fshehtat.
10. E ai (njeriu) nuk ka as forcë as ndihmëtarë.
11. Pasha qiellin që kohë pas kohe kthehen me shi.
12. Edhe kohën që çahet për bimë.
13. Është e vërtetë se ai (Kur'ani) është fjalë që dallon - gjykon.
14. Nuk është ai i parëndësishëm (lojë e kotë)!
15. Ata vërtet bëjnë kurtha.
16. Po edhe Unë përgatis dështimin e kurtheve të tyre!
17. E ti jobesimtarëve jepju afat, afatizoi ata pak.
SURA 85. BURUXH
SURA 85. BURUXH
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Pasha qiellin me plot yje,
2. Pasha ditën e premtuar,
3. Pasha atë që dëshmon dhe atë që dëshmohet!
4. Mallkuar qofshin ata të zotët e hendeqeve,
5. Të zjarrit më plot lëndë djegëse,
6. Kur ata rrinin ulur rreth tij,
7. Dhe dëshmonin atë që bënin me besimtarët.
8. E nuk patën pse t'i urrejë, përveç që e besuan All-llahun,
ngadhënjyesin, të lavdëruarin,
9. Të cilit i takon sundimi i qiejve e i tokës;, e All-llahu është
dëshmitar i çdo sendi.
333
10. Është i sigurt se ata që i sprovuan besimtarët dhe besimtaret dhe
nuk u penduan; ata kanë dënimin e Xhehennemit dhe dënimin e djegies.
11. Ata që besuan dhe bënë vepra të mira, ata kanë Xhennete nën të
cilët burojnë lumenj. e ai është suksesi më i madh.
12. Është e vërtetë se goditja e Zotit tënd është e fortë.
13. Në të vërtetë, Ai është që e fillon (krijimin) dhe e rikthen.
14. Ai është që falë mëkatet, është i dashur.
15. Është i zoti i Arshit, të madhëruar!
16. E punon atë që dëshiron.
17. A të ka ardhur ty lajmi i ushtrive,
18. Të faraonit dhe të Themudit?
19. Por, këta që mohuan (idhujtarët), vazhdojnë me gënjeshtër.
20. Po All-llahu ata i ka rrethuar (nuk mund t'i shpëtojnë)!
21. Përkundrazi, (ata që gënjejnë), ai është Kur'an i famshëm.
22. Në një pllakë të ruajtur mirë (në Levhi Mahfudhë).
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Pasha qiellin me plot yje,
2. Pasha ditën e premtuar,
3. Pasha atë që dëshmon dhe atë që dëshmohet!
4. Mallkuar qofshin ata të zotët e hendeqeve,
5. Të zjarrit më plot lëndë djegëse,
6. Kur ata rrinin ulur rreth tij,
7. Dhe dëshmonin atë që bënin me besimtarët.
8. E nuk patën pse t'i urrejë, përveç që e besuan All-llahun,
ngadhënjyesin, të lavdëruarin,
9. Të cilit i takon sundimi i qiejve e i tokës;, e All-llahu është
dëshmitar i çdo sendi.
333
10. Është i sigurt se ata që i sprovuan besimtarët dhe besimtaret dhe
nuk u penduan; ata kanë dënimin e Xhehennemit dhe dënimin e djegies.
11. Ata që besuan dhe bënë vepra të mira, ata kanë Xhennete nën të
cilët burojnë lumenj. e ai është suksesi më i madh.
12. Është e vërtetë se goditja e Zotit tënd është e fortë.
13. Në të vërtetë, Ai është që e fillon (krijimin) dhe e rikthen.
14. Ai është që falë mëkatet, është i dashur.
15. Është i zoti i Arshit, të madhëruar!
16. E punon atë që dëshiron.
17. A të ka ardhur ty lajmi i ushtrive,
18. Të faraonit dhe të Themudit?
19. Por, këta që mohuan (idhujtarët), vazhdojnë me gënjeshtër.
20. Po All-llahu ata i ka rrethuar (nuk mund t'i shpëtojnë)!
21. Përkundrazi, (ata që gënjejnë), ai është Kur'an i famshëm.
22. Në një pllakë të ruajtur mirë (në Levhi Mahfudhë).
SURA 84. INSHIKAK
SURA 84. INSHIKAK
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Kur të pëlcet qielli.
2. T'i bindet urdhërit të Zotit të vet, ashtu si takoi.
332
3. Dhe kur toka të shtrihet në gjerësinë e saj.
4. E të nxjerr çka ka brenda e të çlirohet,
5. Dhe t'i bindet Zotit të saj, ashtu i takoi.
6. O ti njeri, vërtet ti përpiqesh me një përpjekje të madhe që çon te
Zoti yt, e atë (përpjekje) do ta gjesh.
7. E përsa i përket atij që libri i vet i jepet nga e djathta,
8. Ai do të llogaritet me një llogari të lehtë,
9. Do të kthehet te familja e vet i gëzuar.
10. E përsa i përket atij që libri i vet i jepet pas shpinës,
11. Ai do t'i ndjellë vetës shkatërrim,
12. Dhe do të hyjë në zjarr të ndezur fort.
13. Ai ka qenë i gëzuar në familjen e vet,
14. Dhe ka menduar se nuk ka për t'u kthyer.
15. Po, se, vërtet Zoti i tij gjithnjë e ka parë atë.
16. Betohem në kuqërrimin e horizontit pas perëndimit,
17. Dhe në natën dhe çka ajo tubon,
18. Dhe në hënën kur ajo është e plotë.
19. Ju patjetër do të përjetoni gjendje pas gjendjeje.
20. E, çka kanë ata që nuk besojnë?
21. Dhe kur u lexohet atyre Kur'ani, nuk përulen (nuk bien në sexhde)?
22. Përkundrazi, ata që nuk besuan edhe përgënjeshtrojnë?
23. E All-llahu e di më së miri se çka mbajnë fshehtë ata!
24. Lajmëroji, pra me një dënim të dhëmbshëm.
25. Me përjashtim të atyre që besuan e bënë vepra të mira, të cilët
kanë shpërblim të vazhdueshëm!
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Kur të pëlcet qielli.
2. T'i bindet urdhërit të Zotit të vet, ashtu si takoi.
332
3. Dhe kur toka të shtrihet në gjerësinë e saj.
4. E të nxjerr çka ka brenda e të çlirohet,
5. Dhe t'i bindet Zotit të saj, ashtu i takoi.
6. O ti njeri, vërtet ti përpiqesh me një përpjekje të madhe që çon te
Zoti yt, e atë (përpjekje) do ta gjesh.
7. E përsa i përket atij që libri i vet i jepet nga e djathta,
8. Ai do të llogaritet me një llogari të lehtë,
9. Do të kthehet te familja e vet i gëzuar.
10. E përsa i përket atij që libri i vet i jepet pas shpinës,
11. Ai do t'i ndjellë vetës shkatërrim,
12. Dhe do të hyjë në zjarr të ndezur fort.
13. Ai ka qenë i gëzuar në familjen e vet,
14. Dhe ka menduar se nuk ka për t'u kthyer.
15. Po, se, vërtet Zoti i tij gjithnjë e ka parë atë.
16. Betohem në kuqërrimin e horizontit pas perëndimit,
17. Dhe në natën dhe çka ajo tubon,
18. Dhe në hënën kur ajo është e plotë.
19. Ju patjetër do të përjetoni gjendje pas gjendjeje.
20. E, çka kanë ata që nuk besojnë?
21. Dhe kur u lexohet atyre Kur'ani, nuk përulen (nuk bien në sexhde)?
22. Përkundrazi, ata që nuk besuan edhe përgënjeshtrojnë?
23. E All-llahu e di më së miri se çka mbajnë fshehtë ata!
24. Lajmëroji, pra me një dënim të dhëmbshëm.
25. Me përjashtim të atyre që besuan e bënë vepra të mira, të cilët
kanë shpërblim të vazhdueshëm!
SURA 83. MUTAFFIFIN
SURA 83. MUTAFFIFIN
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Të mjerët ata që mangu masin e peshojnë.
2. Ata që kur matin prej njerëzve, për vete e plotësojnë,
3. E kur u matin të tjerëve ose u peshojnë, u lënë mangu.
4. A nuk e dinë të tillët se kanë për t'u ringjallur?
5. Në një ditë të madhe,
6. Në ditën kur njerëzit ngriten (prej varrezave) për të dalë para
Zotit të botëve.
7. Jo, të mos rrinë gafil! Se shënimet e veprave të mëkatarëve janë në
Sixhxhin (në një libër shënimesh të të këqijave më të dëmshme).
8. E, ku e di ti se ç'është Sixhxhin-i?
9. Ai është një libër i qendisur (në një qeli në fund të burgut).
10. Atë ditë është shkatërrimi për gënjeshtarët.
331
11. Të cilët nuk e besojnë ditën e përgjegjësisë.
12. E atë ditë nuk e mohon kush, përveç atij që ka sharruar tepër në
mosbesim e në punë të këqija.
13. E që kur i lexohen atij argumentet Tona, thotë: "Legjenda të të
parëve!"
14. Jo, nuk është ashtu! Por të këqijat që i punuan, zemrat e tyre ua
mbuluan.
15. Jo dhe jo! Atë ditë do të jenë të penguar prej (ta shohin) Zotit të
tyre.
16. Pastaj ata do të hyjnë në Xhehennem.
17. Dhe do t'u thuhet: "Ky është ai të cilin e keni përgënjeshtruar!"
18. Jo, nuk janë të njejtë! Se libri i të mirave gjendet në Il-lijjinë!
19. E ku e di ti se çka është Il-lijjunë?
20. Është një libër i qendisur qartë.
21. Të cilin e dëshmojnë engjëjt që janë më të afërmit.
22. E s'ka dyshim se vepërmirët janë në përjetime e kënaqësi (në
Xhennet).
23. Të mbështetur në kolltukë vështrojnë.
24. Në fytyrat e tyre mund të kuptosh kënaqësinë e përjetimeve.
25. U jepet të pijnë pije në enë të mbyllura.
26. Pije që në fund asaj i vjen era misk! E për shpërblim të tillë le
të garojnë ata që lakmojnë të mirën.
27. Dhe përzierja e asaj pije është me tesnim (uji më i mirë).
28. Krua nga i cili do të pijnë më të afërmit e Zotit.
29. Mëkatarët ishin ata të cilët i përqeshnin ata që besuan.
30. Dhe kur kalonin (besimtarët) pranë tyre (idhujtarëve), ata ia bënin
me sy njëri-tjetrit.
31. E kur ktheheshin te familjet e veta, ktheheshin të kënaqur.
32. Dhe kur i shihnin ata (besimtarët), thoshnin: „S'ka dyshim se këta
(besimtarët) janë të humbur!"
33. Po Ne, nuk i caktuam ata (idhujtarët) si rojë të atyre
(besimtarëve).
34. E sot, (në ditën e gjykimit), ata që besuan do të tallen me
jobesimtarët.
35. Duke qëndruar të mbështetur (besimtarët) në kolltukë e duke
shikuar.
36. A thua a u shpërblyen jobesimtarët për atë që punuan? (Po)
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Të mjerët ata që mangu masin e peshojnë.
2. Ata që kur matin prej njerëzve, për vete e plotësojnë,
3. E kur u matin të tjerëve ose u peshojnë, u lënë mangu.
4. A nuk e dinë të tillët se kanë për t'u ringjallur?
5. Në një ditë të madhe,
6. Në ditën kur njerëzit ngriten (prej varrezave) për të dalë para
Zotit të botëve.
7. Jo, të mos rrinë gafil! Se shënimet e veprave të mëkatarëve janë në
Sixhxhin (në një libër shënimesh të të këqijave më të dëmshme).
8. E, ku e di ti se ç'është Sixhxhin-i?
9. Ai është një libër i qendisur (në një qeli në fund të burgut).
10. Atë ditë është shkatërrimi për gënjeshtarët.
331
11. Të cilët nuk e besojnë ditën e përgjegjësisë.
12. E atë ditë nuk e mohon kush, përveç atij që ka sharruar tepër në
mosbesim e në punë të këqija.
13. E që kur i lexohen atij argumentet Tona, thotë: "Legjenda të të
parëve!"
14. Jo, nuk është ashtu! Por të këqijat që i punuan, zemrat e tyre ua
mbuluan.
15. Jo dhe jo! Atë ditë do të jenë të penguar prej (ta shohin) Zotit të
tyre.
16. Pastaj ata do të hyjnë në Xhehennem.
17. Dhe do t'u thuhet: "Ky është ai të cilin e keni përgënjeshtruar!"
18. Jo, nuk janë të njejtë! Se libri i të mirave gjendet në Il-lijjinë!
19. E ku e di ti se çka është Il-lijjunë?
20. Është një libër i qendisur qartë.
21. Të cilin e dëshmojnë engjëjt që janë më të afërmit.
22. E s'ka dyshim se vepërmirët janë në përjetime e kënaqësi (në
Xhennet).
23. Të mbështetur në kolltukë vështrojnë.
24. Në fytyrat e tyre mund të kuptosh kënaqësinë e përjetimeve.
25. U jepet të pijnë pije në enë të mbyllura.
26. Pije që në fund asaj i vjen era misk! E për shpërblim të tillë le
të garojnë ata që lakmojnë të mirën.
27. Dhe përzierja e asaj pije është me tesnim (uji më i mirë).
28. Krua nga i cili do të pijnë më të afërmit e Zotit.
29. Mëkatarët ishin ata të cilët i përqeshnin ata që besuan.
30. Dhe kur kalonin (besimtarët) pranë tyre (idhujtarëve), ata ia bënin
me sy njëri-tjetrit.
31. E kur ktheheshin te familjet e veta, ktheheshin të kënaqur.
32. Dhe kur i shihnin ata (besimtarët), thoshnin: „S'ka dyshim se këta
(besimtarët) janë të humbur!"
33. Po Ne, nuk i caktuam ata (idhujtarët) si rojë të atyre
(besimtarëve).
34. E sot, (në ditën e gjykimit), ata që besuan do të tallen me
jobesimtarët.
35. Duke qëndruar të mbështetur (besimtarët) në kolltukë e duke
shikuar.
36. A thua a u shpërblyen jobesimtarët për atë që punuan? (Po)
SURA 82. INFITAR
SURA 82. INFITAR
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. E kur të çahet qielli.
2. Dhe kur të shkapërderdhen yjet.
3. Dhe kur të përzihen detet.
4. Dhe kur të trazohen varret.
5. Atëbotë secili njeri e din se çka ka punuar dhe çka ka lënë prapa!
6. O ti njeri po ç'të mashtroi ty kundrejt Zotit tënd që është bujar e
i urtë?
7. I cili të krijoi, të përsosi dhe të drejtoi.
8. Të formësoi në formën që Ai dëshiroi!
9. Jo, nuk është ashtu. Ju përgënjeshtroni ditën e përgjegjësisë.
10. Kurse ndaj jush kanë përcjellësit!
11. Janë shkrues të ndershëm te All-llahu.
12. Ata e dinë se çka punoni.
13. E s'ka dyshim se të mirët janë në kënaqësinë e përjetimeve (në
Xhennet).
14. Dhe se mëkatarët janë në Xhehennem.
15. Aty futen ata ditën e gjykimit (të cilën nuk e besonin).
16. Dhe nuk kanë të larguar prej tij.
17. E ç'të mësoi ty se ç'është dita e gjykimit?
18. Përsëri, ç'të mësoi ty se ç'është dita e gjykimit?
19. Është dita kur askush, askujt nuk do të mund t'i ndihmojë asgjë;
atë ditë e tërë çështja i takon vetëm All-llahut!
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. E kur të çahet qielli.
2. Dhe kur të shkapërderdhen yjet.
3. Dhe kur të përzihen detet.
4. Dhe kur të trazohen varret.
5. Atëbotë secili njeri e din se çka ka punuar dhe çka ka lënë prapa!
6. O ti njeri po ç'të mashtroi ty kundrejt Zotit tënd që është bujar e
i urtë?
7. I cili të krijoi, të përsosi dhe të drejtoi.
8. Të formësoi në formën që Ai dëshiroi!
9. Jo, nuk është ashtu. Ju përgënjeshtroni ditën e përgjegjësisë.
10. Kurse ndaj jush kanë përcjellësit!
11. Janë shkrues të ndershëm te All-llahu.
12. Ata e dinë se çka punoni.
13. E s'ka dyshim se të mirët janë në kënaqësinë e përjetimeve (në
Xhennet).
14. Dhe se mëkatarët janë në Xhehennem.
15. Aty futen ata ditën e gjykimit (të cilën nuk e besonin).
16. Dhe nuk kanë të larguar prej tij.
17. E ç'të mësoi ty se ç'është dita e gjykimit?
18. Përsëri, ç'të mësoi ty se ç'është dita e gjykimit?
19. Është dita kur askush, askujt nuk do të mund t'i ndihmojë asgjë;
atë ditë e tërë çështja i takon vetëm All-llahut!
SURA 81. TEKWIR
SURA 81. TEKWIR
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Kur dielli të jetë mbështjellur (dhe errësohet),
2. Dhe kur yjet të kenë rënë (e shkapërderdhur),
3. Dhe kur kodrat të kenë udhëtuar (e bërë pluhur në ajër),
4. Dhe kur devetë e shtrenjta të lihen pa bari në fushë,
5. Dhe kur egërsirat të jenë bashkuar (tubuar).
6. Dhe kur detet të vlojnë si zjarr i flakruar,
7. Dhe kur shpirtrat të jenë bashkuar.
8. Dhe kur të pyeten ato vajza të varrosura të gjalla,
9. Për çfarë mëkati ato janë mbytur,
10. Dhe kur fletushkat të jenë shpaluar,
11. Dhe kur qielli të jetë hequr,
12. Dhe kur Xhehennemi të jetë ndezur fort,
13. Dhe kur Xhenneti të jetë afruar,
14. Atëbotë njeriu do ta dijë se çka ka ofruar (të mirë ose të keqe).
15. Betohem fuqimisht në yjet që tërhiqen (ditën, e ndriçojnë natën),
16. Që udhëtojnë e fshihen (si dreni në strofkë),
17. Pasha natën kur ajo ia beh me errësirë.
18. Pasha agimin kur ia shkrep!
19. S'ka dyshim se ai (Kur'ani) është thënie e të dërguarit fisnik (që
e pranoi prej Zotit).
20. Që është i fortë dhe që ka vend të lartë te Zoti i Arshit.
21. Që është i respektuar atje (në mesin e engjëjve) dhe besnik.
22. Nuk është i marrë shoku juaj (Muhammedi)!
23. Dhe se ai e pat parë atë (Xhibrilin) në horizontin e qartë lindor.
24. Dhe ai nuk është që në të fshehtën (shpalljen) ka dyshim (ose ua lë
mangu).
25. Dhe ai (Kur'ani) nuk është thënie e djallit të mallkuar!
26. Pra, ku jeni, kah shkoni?
27. Ai (Kur'ani) s'është tjetër pos këshillë për njerëzit!
28. Për atë nga mesi që dëshiron të gjendet në të vërtetën.
29. Po ju nuk mundeni, por vetëm nëse dëshiron All-llahu, Zoti i
botëve!
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Kur dielli të jetë mbështjellur (dhe errësohet),
2. Dhe kur yjet të kenë rënë (e shkapërderdhur),
3. Dhe kur kodrat të kenë udhëtuar (e bërë pluhur në ajër),
4. Dhe kur devetë e shtrenjta të lihen pa bari në fushë,
5. Dhe kur egërsirat të jenë bashkuar (tubuar).
6. Dhe kur detet të vlojnë si zjarr i flakruar,
7. Dhe kur shpirtrat të jenë bashkuar.
8. Dhe kur të pyeten ato vajza të varrosura të gjalla,
9. Për çfarë mëkati ato janë mbytur,
10. Dhe kur fletushkat të jenë shpaluar,
11. Dhe kur qielli të jetë hequr,
12. Dhe kur Xhehennemi të jetë ndezur fort,
13. Dhe kur Xhenneti të jetë afruar,
14. Atëbotë njeriu do ta dijë se çka ka ofruar (të mirë ose të keqe).
15. Betohem fuqimisht në yjet që tërhiqen (ditën, e ndriçojnë natën),
16. Që udhëtojnë e fshihen (si dreni në strofkë),
17. Pasha natën kur ajo ia beh me errësirë.
18. Pasha agimin kur ia shkrep!
19. S'ka dyshim se ai (Kur'ani) është thënie e të dërguarit fisnik (që
e pranoi prej Zotit).
20. Që është i fortë dhe që ka vend të lartë te Zoti i Arshit.
21. Që është i respektuar atje (në mesin e engjëjve) dhe besnik.
22. Nuk është i marrë shoku juaj (Muhammedi)!
23. Dhe se ai e pat parë atë (Xhibrilin) në horizontin e qartë lindor.
24. Dhe ai nuk është që në të fshehtën (shpalljen) ka dyshim (ose ua lë
mangu).
25. Dhe ai (Kur'ani) nuk është thënie e djallit të mallkuar!
26. Pra, ku jeni, kah shkoni?
27. Ai (Kur'ani) s'është tjetër pos këshillë për njerëzit!
28. Për atë nga mesi që dëshiron të gjendet në të vërtetën.
29. Po ju nuk mundeni, por vetëm nëse dëshiron All-llahu, Zoti i
botëve!
SURA 80. 'ABESE
SURA 80. 'ABESE
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Ai vrenjti (fytyrën) dhe u kthye.
2. Ngase atij i erdhi i verbëri.
328
3. E ku mund ta dish ti, ndoshta ai do të pastrohet.
4. Apo do të këshillohet dhe këshilla do t'i bëjë dobi!
5. E ai që nuk ndien nevojë (për Zotin) pse ka pasuri,
6. Ti atij i vë veshin (i drejtohesh)!
7. Po ti nuk ke përgjegjësi, pse ai nuk pastrohet.
8. Ndërsa ai që nxiton dhe vjen te ti,
9. Dhe meqë ai frikësohet,
10. E ti nuk e zë asgjë (dhe nuk ia vë veshin fjalës së tij),
11. Jo ashtu! Në të vërtetë këto janë këshilla.
12. Kush do merr mesim nga kjo (nga Kur'ani).
13. Është këshillë në fletë të çmueshme.
14. Me vlerë të lartë e të ruajtur.
15. Në duar të udhëtuesve (engjëjve udhëtues mes All-llahut e
njerëzve).
16. Të nderuar e të ruajtur.
17. Qoftë mallkuar, njeriu, sa mohues i fortë është ai!
18. Po prej çkafi e krijoi Ai atë?
19. Atë e krijoi prej një pike uji dhe e përgatiti.
20. Pastaj atij ia lehtësoi rrugën.
21. Mandej atë e bëri të vdesë dhe atij i bëri varr (të varrosët).
22. Pastaj kur të dojë Ai e ringjallë atë.
23. Jo! Ai nuk zbatoi atë që urdhëroi Ai.
24. Njeriu le të shikoje ushqimin e vet.
25. Ne lëshuam shi të mjaftueshëm.
26. Pastaj e çamë tokën sipas nevojës së bimës,
27. Dhe bëmë që në të të mbijnë drithëra
28. Edhe rrush e perime,
29. Edhe ullinj e hurma,
30. Edhe kopshte të dendura,
31. Dhe pemë e kullosa,
32. Si mjete gjallërimi për ju dhe për bagëtinë tuaj.
33. E kur të vijë ushtima (krisma e kijametit);
34. Atë ditë njeriu ikën prej vëllait të vet,
35. Prej nënës dhe prej babait të vet,
36. Prej gruas dhe prej fëmjëve të vet.
37. Atë ditë secilit njeri i mjafton çështja e vet.
38. Atë ditë do të ketë fytyra të shndritura,
39. Të buzëqeshura e të gëzuara.
329
40. Atë ditë do të ketë edhe fytyra të pluhëruara,
41. Që i ka mbuluar errësira e zezë,
42. E të tillët janë ata mohuesit, mëkatarët.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Ai vrenjti (fytyrën) dhe u kthye.
2. Ngase atij i erdhi i verbëri.
328
3. E ku mund ta dish ti, ndoshta ai do të pastrohet.
4. Apo do të këshillohet dhe këshilla do t'i bëjë dobi!
5. E ai që nuk ndien nevojë (për Zotin) pse ka pasuri,
6. Ti atij i vë veshin (i drejtohesh)!
7. Po ti nuk ke përgjegjësi, pse ai nuk pastrohet.
8. Ndërsa ai që nxiton dhe vjen te ti,
9. Dhe meqë ai frikësohet,
10. E ti nuk e zë asgjë (dhe nuk ia vë veshin fjalës së tij),
11. Jo ashtu! Në të vërtetë këto janë këshilla.
12. Kush do merr mesim nga kjo (nga Kur'ani).
13. Është këshillë në fletë të çmueshme.
14. Me vlerë të lartë e të ruajtur.
15. Në duar të udhëtuesve (engjëjve udhëtues mes All-llahut e
njerëzve).
16. Të nderuar e të ruajtur.
17. Qoftë mallkuar, njeriu, sa mohues i fortë është ai!
18. Po prej çkafi e krijoi Ai atë?
19. Atë e krijoi prej një pike uji dhe e përgatiti.
20. Pastaj atij ia lehtësoi rrugën.
21. Mandej atë e bëri të vdesë dhe atij i bëri varr (të varrosët).
22. Pastaj kur të dojë Ai e ringjallë atë.
23. Jo! Ai nuk zbatoi atë që urdhëroi Ai.
24. Njeriu le të shikoje ushqimin e vet.
25. Ne lëshuam shi të mjaftueshëm.
26. Pastaj e çamë tokën sipas nevojës së bimës,
27. Dhe bëmë që në të të mbijnë drithëra
28. Edhe rrush e perime,
29. Edhe ullinj e hurma,
30. Edhe kopshte të dendura,
31. Dhe pemë e kullosa,
32. Si mjete gjallërimi për ju dhe për bagëtinë tuaj.
33. E kur të vijë ushtima (krisma e kijametit);
34. Atë ditë njeriu ikën prej vëllait të vet,
35. Prej nënës dhe prej babait të vet,
36. Prej gruas dhe prej fëmjëve të vet.
37. Atë ditë secilit njeri i mjafton çështja e vet.
38. Atë ditë do të ketë fytyra të shndritura,
39. Të buzëqeshura e të gëzuara.
329
40. Atë ditë do të ketë edhe fytyra të pluhëruara,
41. Që i ka mbuluar errësira e zezë,
42. E të tillët janë ata mohuesit, mëkatarët.
SURA 79. NAZI'AT
SURA 79. NAZI'AT
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Pasha ata (engjëj) që marrin shpirtrat me rrëmbim (përmbytshëm)!
2. Dhe ata që marrin shpirtra me lehtësim!
3. Dhe ata që notojnë me shpejtësi!
4. Dhe nxitësit të cilët me shpejtësi në vendin e vet i çojnë!
5. Dhe pasha ata që çdo çështje rregullojnë!
6. Ditën që vrullshëm bëhet dridhja.
7. Që pas saj pason tjetra.
8. Atë ditë zemrat janë të tronditura.
9. Shikimet e tyre janë të poshtruara (frikësuara).
10. Ata (idhujtarët në dynja) thonë: "A thua do të bëhemi përsëri
kështu si jemi?"
11. A edhe pasi të jemi bërë eshtra të kalbur?"
12. Ata thanë: "Atëherë, ai kthim do të jetë dëshpërues për ne!"
13. Po ajo (ringjallja) nuk do të jetë tjetër pos një thirrje
(klithje).
14. Dhe ja, ata mbi sipërfaqen e tokës.
15. A të ka ardhur ty rrëfimi i Musait?
16. Kur Zoti i tij e pat thirrur në luginën e bekuar Tuva (rrënzë
kodrës Turi Sina).
327
17. Shko te faraoni se vërtet ai e ka tepruar.
18. Dhe thuaj: "E ke ndër mend të pastrohesh?"
19. Unë të udhëzoi te Zoti yt e ti t'ia keshë frikën Atij!
20. Dhe ai ia tregoi mrekullinë e madhe.
21. Po ai e përgënjeshtroi dhe e kundërshtoi.
22. Pastaj u kthye prapa dhe iku me të shpejtë.
23. I tuboi (të gjithë të vetët) dhe u mbajti fjalim.
24. E u tha: "Unë jam zoti juaj më i lartë!"
25. Atëherë All-llahu tmerrshëm e dënoi atë, për këtë të fundit dhe për
atë të parën.
26. Në këtë ndëshkim ka përvojë mësimi për atë që frikësohet.
27. A është më i rëndë krijimi juaj apo ai i qiellit? E Ai e ngriti
atë!
28. Ngriti kupën e tij dhe e përsosi atë.
29. Natën ia errësoi e ditën ia ndriçoi.
30. E pastaj tokën e sheshoi.
31. Dhe prej saj nxori ujin e saj dhe kullosat e saj.
32. Kurse kodrat ia përforcoi.
33. Si furnizim për ju dhe për kafshët tuaja.
34. E kur të vijë vala e madhe (kijameti),
35. Atë ditë njeriu përkujton se çka ka punuar.
36. E Xhehennemi shfaqet sheshazi për atë që e sheh.
37. E për sa u përket atij që ka tepruar.
38. Dhe i dha përparësi jetës së kësaj bote,
39. Xhehennemi do të jetë vendi i tij.
40. E kush iu frikësua paraqitjes para Zotit të vet dhe ndaloi veten
prej epsheve,
41. Xhenneti është vendi i tij.
42. Ty të pyesin për kijametin: "Kur do të ndodhë ai?!"
43. Po, në çfarë gjendje je ti t'ua përkutosh atë?
44. Vetëm te Zoti yt është dijenia për të.
45. Ti je vetëm qortues i atij që ia ka frikën Atij.
46. Ditën kur ta përjetojnë atë, atyre (idhujtarëve) do t'u duket sikur
nuk kan jetuar më tepër se një mbrëmje ose një mëngjes të saj.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Pasha ata (engjëj) që marrin shpirtrat me rrëmbim (përmbytshëm)!
2. Dhe ata që marrin shpirtra me lehtësim!
3. Dhe ata që notojnë me shpejtësi!
4. Dhe nxitësit të cilët me shpejtësi në vendin e vet i çojnë!
5. Dhe pasha ata që çdo çështje rregullojnë!
6. Ditën që vrullshëm bëhet dridhja.
7. Që pas saj pason tjetra.
8. Atë ditë zemrat janë të tronditura.
9. Shikimet e tyre janë të poshtruara (frikësuara).
10. Ata (idhujtarët në dynja) thonë: "A thua do të bëhemi përsëri
kështu si jemi?"
11. A edhe pasi të jemi bërë eshtra të kalbur?"
12. Ata thanë: "Atëherë, ai kthim do të jetë dëshpërues për ne!"
13. Po ajo (ringjallja) nuk do të jetë tjetër pos një thirrje
(klithje).
14. Dhe ja, ata mbi sipërfaqen e tokës.
15. A të ka ardhur ty rrëfimi i Musait?
16. Kur Zoti i tij e pat thirrur në luginën e bekuar Tuva (rrënzë
kodrës Turi Sina).
327
17. Shko te faraoni se vërtet ai e ka tepruar.
18. Dhe thuaj: "E ke ndër mend të pastrohesh?"
19. Unë të udhëzoi te Zoti yt e ti t'ia keshë frikën Atij!
20. Dhe ai ia tregoi mrekullinë e madhe.
21. Po ai e përgënjeshtroi dhe e kundërshtoi.
22. Pastaj u kthye prapa dhe iku me të shpejtë.
23. I tuboi (të gjithë të vetët) dhe u mbajti fjalim.
24. E u tha: "Unë jam zoti juaj më i lartë!"
25. Atëherë All-llahu tmerrshëm e dënoi atë, për këtë të fundit dhe për
atë të parën.
26. Në këtë ndëshkim ka përvojë mësimi për atë që frikësohet.
27. A është më i rëndë krijimi juaj apo ai i qiellit? E Ai e ngriti
atë!
28. Ngriti kupën e tij dhe e përsosi atë.
29. Natën ia errësoi e ditën ia ndriçoi.
30. E pastaj tokën e sheshoi.
31. Dhe prej saj nxori ujin e saj dhe kullosat e saj.
32. Kurse kodrat ia përforcoi.
33. Si furnizim për ju dhe për kafshët tuaja.
34. E kur të vijë vala e madhe (kijameti),
35. Atë ditë njeriu përkujton se çka ka punuar.
36. E Xhehennemi shfaqet sheshazi për atë që e sheh.
37. E për sa u përket atij që ka tepruar.
38. Dhe i dha përparësi jetës së kësaj bote,
39. Xhehennemi do të jetë vendi i tij.
40. E kush iu frikësua paraqitjes para Zotit të vet dhe ndaloi veten
prej epsheve,
41. Xhenneti është vendi i tij.
42. Ty të pyesin për kijametin: "Kur do të ndodhë ai?!"
43. Po, në çfarë gjendje je ti t'ua përkutosh atë?
44. Vetëm te Zoti yt është dijenia për të.
45. Ti je vetëm qortues i atij që ia ka frikën Atij.
46. Ditën kur ta përjetojnë atë, atyre (idhujtarëve) do t'u duket sikur
nuk kan jetuar më tepër se një mbrëmje ose një mëngjes të saj.
SURA 78. NEBE'
SURA 78. NEBE'
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Për çka ata i bëjnë pyetje njëri-tjetrit?
2. Për lajmin e madh e tronditës.
3. Në të cilin ata janë në kundërshti.
4. Jo, të mos pyesin, sepse ata do ta kuptojnë!
5. Përsëri Jo, se ata do ta kuptojnë!
6. A nuk e bëmë Ne tokën të përshtatshme (për jetë),
7. Ndërsa kodrat shtylla?
8. Dhe Ne u krijuam juve në çifte.
9. Dhe gjumin tuaj ua bëmë për pushim.
10. Dhe natën ua bëmë mbulesë (si rrobet).
11. Ndërsa ditën e bëmë për gjallërim.
12. Dhe Ne kemi ndërtuar mbi ju një shtatëshe të fortë.
13. Dhe kemi vënë ndriçuesin që flakëron.
14. Dhe prej reve të shtrydhura kemi lëshuar shi të madh.
15. Që me të të rrisim drithëra e bimë.
16. Edhe kopshte të dendura palë mbi palë.
17. S'ka dyshim se dita e gjykimit është caktuar.
18. Është dita që i fryhet surit, e ju vini grupe-grupe.
19. Dhe qielli hapet e bëhet dyer-dyer.
20. Dhe kodrat shkulen dhe bëhen pluhur (si valë rrezesh).
21. E Xhehennemi është në pritë (në pusi).
22. Është vendstrehim i arrogantëve.
23. Aty do të mbesin për tërë kohën (pa mbarim).
24. Aty nuk do të shijojnë as freskim, as ndonjë pije.
25. Përveç ujë të valë e kalbësirë.
26. Si ndëshkim i merituar.
27. Ata ishin që nuk pritnin se do të japin llogari.
326
28. Dhe argumentet Tona i përgënjeshtruan me këmbëngulje.
29. Ndërsa Ne çdo send e kemi ruajtur me shkrim të saktë.
30. E ju pra, vuani, se Ne nuk do t'u shtojmë tjetër vetëm se vuajtje.
31. S'ka dyshim se të devotshmit kanë fitime të mëdha.
32. Kopshte e vreshta rrushi.
33. Edhe vasha të një moshe.
34. Edhe gota të mbushura plot verë.
35. Aty nuk dëgjojnë fjalë të kota, as gënjeshtra.
36. Shpërblime e dhurata të shumta dhënë nga Zoti yt.
37. Zoti i qiejve e i tokës, dhe çka ka ndërmjet tyre, që është
mëshirues, të cilit nuk kanë të drejtë t'i bëjnë vërejtje.
38. Atë ditë Xibrili dhe engjëjt qëndrojnë të rreshtuar, askush nuk
flet pos atij që e lejon Mëshiruesi, dhe i cili e thotë të vërtetën.
39. Ajo është dita e vërtetë, e kush dëshiron le të kthehet rrugës te
Zoti i vet.
40. Ne ua tërhoqëm juve (idhujtarëve) vërejtjen për një dënim të afërt,
në ditën kur njeriu (besimtar) shikon se çka i kanë sjellë duart e
veta, e jobesimtari thotë: "Ah, sa mirë do të ishte për mua sikur të
isha
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Për çka ata i bëjnë pyetje njëri-tjetrit?
2. Për lajmin e madh e tronditës.
3. Në të cilin ata janë në kundërshti.
4. Jo, të mos pyesin, sepse ata do ta kuptojnë!
5. Përsëri Jo, se ata do ta kuptojnë!
6. A nuk e bëmë Ne tokën të përshtatshme (për jetë),
7. Ndërsa kodrat shtylla?
8. Dhe Ne u krijuam juve në çifte.
9. Dhe gjumin tuaj ua bëmë për pushim.
10. Dhe natën ua bëmë mbulesë (si rrobet).
11. Ndërsa ditën e bëmë për gjallërim.
12. Dhe Ne kemi ndërtuar mbi ju një shtatëshe të fortë.
13. Dhe kemi vënë ndriçuesin që flakëron.
14. Dhe prej reve të shtrydhura kemi lëshuar shi të madh.
15. Që me të të rrisim drithëra e bimë.
16. Edhe kopshte të dendura palë mbi palë.
17. S'ka dyshim se dita e gjykimit është caktuar.
18. Është dita që i fryhet surit, e ju vini grupe-grupe.
19. Dhe qielli hapet e bëhet dyer-dyer.
20. Dhe kodrat shkulen dhe bëhen pluhur (si valë rrezesh).
21. E Xhehennemi është në pritë (në pusi).
22. Është vendstrehim i arrogantëve.
23. Aty do të mbesin për tërë kohën (pa mbarim).
24. Aty nuk do të shijojnë as freskim, as ndonjë pije.
25. Përveç ujë të valë e kalbësirë.
26. Si ndëshkim i merituar.
27. Ata ishin që nuk pritnin se do të japin llogari.
326
28. Dhe argumentet Tona i përgënjeshtruan me këmbëngulje.
29. Ndërsa Ne çdo send e kemi ruajtur me shkrim të saktë.
30. E ju pra, vuani, se Ne nuk do t'u shtojmë tjetër vetëm se vuajtje.
31. S'ka dyshim se të devotshmit kanë fitime të mëdha.
32. Kopshte e vreshta rrushi.
33. Edhe vasha të një moshe.
34. Edhe gota të mbushura plot verë.
35. Aty nuk dëgjojnë fjalë të kota, as gënjeshtra.
36. Shpërblime e dhurata të shumta dhënë nga Zoti yt.
37. Zoti i qiejve e i tokës, dhe çka ka ndërmjet tyre, që është
mëshirues, të cilit nuk kanë të drejtë t'i bëjnë vërejtje.
38. Atë ditë Xibrili dhe engjëjt qëndrojnë të rreshtuar, askush nuk
flet pos atij që e lejon Mëshiruesi, dhe i cili e thotë të vërtetën.
39. Ajo është dita e vërtetë, e kush dëshiron le të kthehet rrugës te
Zoti i vet.
40. Ne ua tërhoqëm juve (idhujtarëve) vërejtjen për një dënim të afërt,
në ditën kur njeriu (besimtar) shikon se çka i kanë sjellë duart e
veta, e jobesimtari thotë: "Ah, sa mirë do të ishte për mua sikur të
isha
SURA 77. MURSELAT
SURA 77. MURSELAT
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Pasha erërat që fryejnë njëpasnjë (pandërprerë)!
2. Që janë shumë të stuhishme e shkaktojnë furtunë.
3. Pasha engjëjt që u është besuar shpërndarja e reve dhe që i
shpërndajnë.
4. Dhe që ndajnë qartë (të vërtetën nga e pavërteta).
5. Dhe ata që sjellin shpallje (libra të Zotit, te pejgamberët).
6. Si arsyetim ose si vërejtje.
7. S'ka dyshim se ajo që premtoheni ka për të ndodh pa tjetër.
8. Kur yjet të shuhen.
324
9. Dhe kur qielli të hapet,
10. Dhe kur kodrat të copëtohen,
11. Dhe kur të dërguarve u është caktuar koha?
12. E për cilën ditë atyre u është caktuar koha?
13. Për ditën e gjykimit (kur drejtësia e Zotit ndan të mirën nga e
keqja).
14. E ku e di ti se çka është dita e gjykimit?
15. Atë ditë është shkatërrim për ata që përgënjeshtruan.
16. A nuk i kemi shkatërruar Ne popujt më të hershëm?
17. Dhe pastaj pas tyre ua shoqëruam të tjerë më të vonshëm.
18. Ne ashtu bëjmë me kriminelët.
19. Atë ditë është mjerim i madh për ata që përgënjeshtruan.
20. A nuk u kemi krijuar juve nga një lëng i dobët?
21. Dhe atë e vendosëm në një vend të sigurt.
22. Për deri në një kohë të caktuar.
23. Dhe Ne bëmë përcaktimin e krijimit. Sa përcaktues të mirë jemi!
24. Atë ditë është shkatërrim për ata që nuk e njohën fuqinë tonë.
25. A nuk e bëmë Ne tokën që në gjirin e vet mban,
26. Të gjallë dhe të vdekur?
27. Dhe në të kemi vënë kodra të forta e të larta dhe ju dhamë të pini
ujë që ua shuan etjen.
28. Atë ditë është mjerim për ata që përgënjeshtruan,.
29. (u thuhet) Shkoni te ai (Xhehennemi) që ju e konsideruat rrenë.
30. Shkoni te ajo hije (mjegull) që ka tri degëzime.
31. Që nuk bën as hije, as nuk mbron prej flakës.
32. Ai (Xhehennemi) hedh gaca të mëdha si ndonjë kështjellë.
33. E që janë si të ishin deve të verdha (shumë të shpejta).
34. Atë ditë është shkatërrim për mohuesit.
35. Kjo është një ditë që ata nuk flasin.
36. Atyre as nuk u lejohet që të arsyetohen.
37. Atë ditë, mjerë ata që përgënjeshtruan!
38. Kjo është dita e gjykimit, u kemi tubuar juve dhe të mëparshmit.
39. Dhe nëse keni ndonjë dredhi, atëherë bëni dredhira!
40. Atë ditë është shkatërrim për ata që nuk besuan.
41. Dhe, nuk ka dyshim se të devotshmit do të jenë nën hije pranë
burimeve,
42. Dhe kanë pemë çfarë të dëshirojnë.
43. Hani e pini shijshëm e me ëndje, për atë e keni vepruar.
325
44. Ne kështu i shpërblejmë mirëbërësit.
45. Atë ditë është mjerim për përgënjeshtuesit.
46. Ju (jobesimtarë në dynja) hani e kënaquni përpak kohë, sepse vërtet
ju jeni rrebelë.
47. Atë ditë është mjerim për ata që mohuan të mirat e Zotit.
48. Dhe kur atyre u thuhej: "Përkuluni!", ata nuk përkuleshin.
49. Atë ditë është mjerim për ata që përgënjeshtuan.
50. Pra, cilës fjalë (libër) pas këtij (Kur'anit) i besojnë?
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Pasha erërat që fryejnë njëpasnjë (pandërprerë)!
2. Që janë shumë të stuhishme e shkaktojnë furtunë.
3. Pasha engjëjt që u është besuar shpërndarja e reve dhe që i
shpërndajnë.
4. Dhe që ndajnë qartë (të vërtetën nga e pavërteta).
5. Dhe ata që sjellin shpallje (libra të Zotit, te pejgamberët).
6. Si arsyetim ose si vërejtje.
7. S'ka dyshim se ajo që premtoheni ka për të ndodh pa tjetër.
8. Kur yjet të shuhen.
324
9. Dhe kur qielli të hapet,
10. Dhe kur kodrat të copëtohen,
11. Dhe kur të dërguarve u është caktuar koha?
12. E për cilën ditë atyre u është caktuar koha?
13. Për ditën e gjykimit (kur drejtësia e Zotit ndan të mirën nga e
keqja).
14. E ku e di ti se çka është dita e gjykimit?
15. Atë ditë është shkatërrim për ata që përgënjeshtruan.
16. A nuk i kemi shkatërruar Ne popujt më të hershëm?
17. Dhe pastaj pas tyre ua shoqëruam të tjerë më të vonshëm.
18. Ne ashtu bëjmë me kriminelët.
19. Atë ditë është mjerim i madh për ata që përgënjeshtruan.
20. A nuk u kemi krijuar juve nga një lëng i dobët?
21. Dhe atë e vendosëm në një vend të sigurt.
22. Për deri në një kohë të caktuar.
23. Dhe Ne bëmë përcaktimin e krijimit. Sa përcaktues të mirë jemi!
24. Atë ditë është shkatërrim për ata që nuk e njohën fuqinë tonë.
25. A nuk e bëmë Ne tokën që në gjirin e vet mban,
26. Të gjallë dhe të vdekur?
27. Dhe në të kemi vënë kodra të forta e të larta dhe ju dhamë të pini
ujë që ua shuan etjen.
28. Atë ditë është mjerim për ata që përgënjeshtruan,.
29. (u thuhet) Shkoni te ai (Xhehennemi) që ju e konsideruat rrenë.
30. Shkoni te ajo hije (mjegull) që ka tri degëzime.
31. Që nuk bën as hije, as nuk mbron prej flakës.
32. Ai (Xhehennemi) hedh gaca të mëdha si ndonjë kështjellë.
33. E që janë si të ishin deve të verdha (shumë të shpejta).
34. Atë ditë është shkatërrim për mohuesit.
35. Kjo është një ditë që ata nuk flasin.
36. Atyre as nuk u lejohet që të arsyetohen.
37. Atë ditë, mjerë ata që përgënjeshtruan!
38. Kjo është dita e gjykimit, u kemi tubuar juve dhe të mëparshmit.
39. Dhe nëse keni ndonjë dredhi, atëherë bëni dredhira!
40. Atë ditë është shkatërrim për ata që nuk besuan.
41. Dhe, nuk ka dyshim se të devotshmit do të jenë nën hije pranë
burimeve,
42. Dhe kanë pemë çfarë të dëshirojnë.
43. Hani e pini shijshëm e me ëndje, për atë e keni vepruar.
325
44. Ne kështu i shpërblejmë mirëbërësit.
45. Atë ditë është mjerim për përgënjeshtuesit.
46. Ju (jobesimtarë në dynja) hani e kënaquni përpak kohë, sepse vërtet
ju jeni rrebelë.
47. Atë ditë është mjerim për ata që mohuan të mirat e Zotit.
48. Dhe kur atyre u thuhej: "Përkuluni!", ata nuk përkuleshin.
49. Atë ditë është mjerim për ata që përgënjeshtuan.
50. Pra, cilës fjalë (libër) pas këtij (Kur'anit) i besojnë?
SURA 76. INSAN
SURA 76. INSAN
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Vërtetë ka kaluar një periudhë kohore, që njeriu nuk ekzistonnte
fare si një diçka i përmendur.
2. Ne e krijuam prej një uji të bashkëdyzuar për të sprovuar atë, andaj
e bëmë të dëgjojë e të shohë.
3. Ne e udhëzuam atë në rrugën të drejtë, e ai do të jetë: mirënjohës
ose përbuzës.
4. Ne për jobesimtarët kemi përgatitur zingjirë, pranga e zjarr.
5. S'ka dyshim se të devotshmit do të pijnë nga gota që përziejra
brenda saj është nga kafuri (aromatik).
6. Është një burim prej të cilit pijnë robërit e All-llahut dhe e
bartin atë kutë duan.
7. Ata janë që zbatojnë premtimet e tyre dhe i frikësohen një dite dëmi
i së cilës ka përmasa të mëdha.
8. Ata janë që për hir të Tij u japin ushqim të varvfërve, jetimëve dhe
të zënëve robër.
9. Ne po ju ushqejmë vetëm për hir të All-llahut dhe prej jush nuk
kërkojmë ndonjë shpërblim e as falënderim.
10. Ne i frikësohemi (dënimit) Zotit tonë në një ditë që fytyrat i bën
të zymta dhe është shumë vështirë.
11. Po All-llahu i ruajti ata prej sherrit të asaj dite dhe u dhuroi
shkëlqim në fytyra e gëzim të madh.
12. Dhe për shkak se ata duran, i shpërbleu me Xhennet dhe me petka
mëndafshi.
13. Aty janë të mbështetur në koltukë dhe aty nuk shohin as diell
(vapë) e as të ftohtë.
14. Hijet e tyre (të pemëve) janë afër mbi ta dhe kalaveshët e pemëve
janë të qasur shumë afër.
323
15. Dhe atyre u bëhet shërbim me enë dhe me gota të tejdukshme.
16. Të tejdukshme nga argjenti që ata (shërbëtorët) i përcaktuan të
jenë sa duhet (të mëdha o të vogla).
17. Dhe u jepet të pijnë aty gota të verës të përzier zenxhebilë (bimë
aromatike).
18. (nga) Burim aty që quhet selsebil (i lehtë në të pimë).
19. Dhe atyre u sillen për shërbim djelmosha që përherë janë të tillë
sa që kur t'i kundrosh të duken si margairtarë të derdhur.
20. Dhe kur të shikosh aty, sheh begati të mëdha e zotërim (pronë,
pauri) të madh.
21. Kanë të veshura petka mëndafshi të hollë e të gjelbër (atllas) dhe
të mëndafshit të trashë (brokat); janë të stolisur me bylyzykë të
argjentë dhe Zoti i tyre u jep të pijnë pije të pastër.
22. Ky është shpërblimi juaji, sepse angazhimi juaji ka qenë i
pranishëm.
23. Ne të shpallëm ty Kur'anin në intervale (pjesë-pjesë).
24. Andaj ti bëhu i durueshëm deri në vendimin e Zotit tënd e mos dëgjo
as mëkatarë, as jobesimtarë.
25. Adhuroje Zotin tënd mëngjes e mbrëmje.
26. Dhe falu për hirë të Tij në një kohë të natës, mandej adhuroje Atë
edhe natën më gjatë.
27. Vërtet, ata (idhujtarët) e duan shumë këtë jetë dhe e zënë asgjë
ditën e rëndë që i pret.
28. Ne i krijuam ata dhe Ne e përsosëm krijimin e tyre, e sikur të
duam, Ne i zhdukim ata e sjellim të tjerë më të mirë se ata.
29. Vërtet, këto janë një këshillë, e kush do e merr rrugën që e çon te
Zoti i tij.
30. Po ju nuk mund të doni gjë, pos nëse do All-llahu, e All-llahu
është shumë i dijshëm, shumë i urtë.
31. Ai vetë që do, e shtie në mëshirën e Vet, kurse për zullumqarët ka
përgatitur dënim të dhembshëm.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Vërtetë ka kaluar një periudhë kohore, që njeriu nuk ekzistonnte
fare si një diçka i përmendur.
2. Ne e krijuam prej një uji të bashkëdyzuar për të sprovuar atë, andaj
e bëmë të dëgjojë e të shohë.
3. Ne e udhëzuam atë në rrugën të drejtë, e ai do të jetë: mirënjohës
ose përbuzës.
4. Ne për jobesimtarët kemi përgatitur zingjirë, pranga e zjarr.
5. S'ka dyshim se të devotshmit do të pijnë nga gota që përziejra
brenda saj është nga kafuri (aromatik).
6. Është një burim prej të cilit pijnë robërit e All-llahut dhe e
bartin atë kutë duan.
7. Ata janë që zbatojnë premtimet e tyre dhe i frikësohen një dite dëmi
i së cilës ka përmasa të mëdha.
8. Ata janë që për hir të Tij u japin ushqim të varvfërve, jetimëve dhe
të zënëve robër.
9. Ne po ju ushqejmë vetëm për hir të All-llahut dhe prej jush nuk
kërkojmë ndonjë shpërblim e as falënderim.
10. Ne i frikësohemi (dënimit) Zotit tonë në një ditë që fytyrat i bën
të zymta dhe është shumë vështirë.
11. Po All-llahu i ruajti ata prej sherrit të asaj dite dhe u dhuroi
shkëlqim në fytyra e gëzim të madh.
12. Dhe për shkak se ata duran, i shpërbleu me Xhennet dhe me petka
mëndafshi.
13. Aty janë të mbështetur në koltukë dhe aty nuk shohin as diell
(vapë) e as të ftohtë.
14. Hijet e tyre (të pemëve) janë afër mbi ta dhe kalaveshët e pemëve
janë të qasur shumë afër.
323
15. Dhe atyre u bëhet shërbim me enë dhe me gota të tejdukshme.
16. Të tejdukshme nga argjenti që ata (shërbëtorët) i përcaktuan të
jenë sa duhet (të mëdha o të vogla).
17. Dhe u jepet të pijnë aty gota të verës të përzier zenxhebilë (bimë
aromatike).
18. (nga) Burim aty që quhet selsebil (i lehtë në të pimë).
19. Dhe atyre u sillen për shërbim djelmosha që përherë janë të tillë
sa që kur t'i kundrosh të duken si margairtarë të derdhur.
20. Dhe kur të shikosh aty, sheh begati të mëdha e zotërim (pronë,
pauri) të madh.
21. Kanë të veshura petka mëndafshi të hollë e të gjelbër (atllas) dhe
të mëndafshit të trashë (brokat); janë të stolisur me bylyzykë të
argjentë dhe Zoti i tyre u jep të pijnë pije të pastër.
22. Ky është shpërblimi juaji, sepse angazhimi juaji ka qenë i
pranishëm.
23. Ne të shpallëm ty Kur'anin në intervale (pjesë-pjesë).
24. Andaj ti bëhu i durueshëm deri në vendimin e Zotit tënd e mos dëgjo
as mëkatarë, as jobesimtarë.
25. Adhuroje Zotin tënd mëngjes e mbrëmje.
26. Dhe falu për hirë të Tij në një kohë të natës, mandej adhuroje Atë
edhe natën më gjatë.
27. Vërtet, ata (idhujtarët) e duan shumë këtë jetë dhe e zënë asgjë
ditën e rëndë që i pret.
28. Ne i krijuam ata dhe Ne e përsosëm krijimin e tyre, e sikur të
duam, Ne i zhdukim ata e sjellim të tjerë më të mirë se ata.
29. Vërtet, këto janë një këshillë, e kush do e merr rrugën që e çon te
Zoti i tij.
30. Po ju nuk mund të doni gjë, pos nëse do All-llahu, e All-llahu
është shumë i dijshëm, shumë i urtë.
31. Ai vetë që do, e shtie në mëshirën e Vet, kurse për zullumqarët ka
përgatitur dënim të dhembshëm.
SURA 75. KIJAME
SURA 75. KIJAME
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Btohem në ditën e kijametit;
2. Betohem në shpirtin që është shumë qortues!
3. A mendon njeriu se nuk do t'i tubojmë eshtrat e tij?
4. Po, do t'ia tubojmë! Duke qenë se Ne jemi të zotët t'ia rikrijojmë
si kanë qenë edhe majat e gishtave të tij!
5. Por, njeriu dëshiron të vazhdojë edhe mëtej në mëkate.
6. Andaj edhe pyet: "Kur është dita e kijametit?"
7. E, kur të merren sytë (të parët)?
8. E të zëhet hëna (errësohet),
9. Dhe të bashkohet dielli e hëna.
10. Atë ditë njeriu do të thotë: "Nga të iket!"
11. Jo, nuk ka strehim!
12. Atë ditë vetëm te Zoti yt është caku!
13. Atë ditë njeriu do të njihet me atë që çoi para dhe me atë që la
prapa.
14. Po njeriu është dëshmitar i vetvetes.
15. Edhe nëse i paraqet arsyetimet e veta.
16. Ti (Muhammed) mos shqipto atë (Kur'anin) me gjuhën tënde për ta
nxënë atë me të shpejtë!
17. Sepse Ne e kemi për detyrë tubimin dhe leximin e tij!
18. E kur ta lexojnë atë ty, ti përcille me të dëgjuar leximin e tij.
19. Dhe pastaj është obligim i yni që ta shkoqisim atë.
20. Jo, nuk është ashtu! Por ju jeni që e doni të ngutshmen (dynjanë).
21. Dhe e lini pas shpine atë të ardhmen (ahiretin).
22. Atë ditë do të ketë fytyra të shkëlqyera (të gëzuara).
23. Që Zotin e tyre e shikojnë.
24. Atë ditë ka fytyra edhe të vrazhda.
25. Që presin t'u thyhet kurrizi (të shkatërrohen).
26. Jo dhe Jo! Po kur të arrijë (shpirti) në gropë të fytit (të
gjoksit),
27. Dhe thuhet (nga familja e të afërmit): "Kush do ta shërojë?"
28. Dhe ai bindet se ai po ndahet.
322
29. E t'i puqet kofsha për kofshe (t'i vështirësohet gjendja).
30. Atë ditë vetëm te Zoti yt shkohet.
31. E ai as nuk vërtetoi atë që duhej, as nuk u falë.
32. Por përgënjeshtroi dhe ktheu shpinën.
33. Dhe shkonte te familja e tij me fodullëk.
34. Të është afruar ty e keqja e t'u afroftë! (ose i mjeri ti i mjeri).
35. Edhe nje herë t'u afrua ty e keqja; t'u afroftë!
36. A mos mëndon njeriu se do të lihet duke mos zënë asgjë (pa kurrfarë
përgjegjësie).
37. A nuk ka qenë ai në një pikë ujë që derdhet.
38. E pastaj u bë gjak i trashë, e Ai e krijoi dhe e përsosi?
39. Dhe prej tij Ai i bëri dy lloje: mashkullin dhe femrën.
40. A nuk është Ai (Zot) i fuqishëm që i ngjall të vdekurit?
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Btohem në ditën e kijametit;
2. Betohem në shpirtin që është shumë qortues!
3. A mendon njeriu se nuk do t'i tubojmë eshtrat e tij?
4. Po, do t'ia tubojmë! Duke qenë se Ne jemi të zotët t'ia rikrijojmë
si kanë qenë edhe majat e gishtave të tij!
5. Por, njeriu dëshiron të vazhdojë edhe mëtej në mëkate.
6. Andaj edhe pyet: "Kur është dita e kijametit?"
7. E, kur të merren sytë (të parët)?
8. E të zëhet hëna (errësohet),
9. Dhe të bashkohet dielli e hëna.
10. Atë ditë njeriu do të thotë: "Nga të iket!"
11. Jo, nuk ka strehim!
12. Atë ditë vetëm te Zoti yt është caku!
13. Atë ditë njeriu do të njihet me atë që çoi para dhe me atë që la
prapa.
14. Po njeriu është dëshmitar i vetvetes.
15. Edhe nëse i paraqet arsyetimet e veta.
16. Ti (Muhammed) mos shqipto atë (Kur'anin) me gjuhën tënde për ta
nxënë atë me të shpejtë!
17. Sepse Ne e kemi për detyrë tubimin dhe leximin e tij!
18. E kur ta lexojnë atë ty, ti përcille me të dëgjuar leximin e tij.
19. Dhe pastaj është obligim i yni që ta shkoqisim atë.
20. Jo, nuk është ashtu! Por ju jeni që e doni të ngutshmen (dynjanë).
21. Dhe e lini pas shpine atë të ardhmen (ahiretin).
22. Atë ditë do të ketë fytyra të shkëlqyera (të gëzuara).
23. Që Zotin e tyre e shikojnë.
24. Atë ditë ka fytyra edhe të vrazhda.
25. Që presin t'u thyhet kurrizi (të shkatërrohen).
26. Jo dhe Jo! Po kur të arrijë (shpirti) në gropë të fytit (të
gjoksit),
27. Dhe thuhet (nga familja e të afërmit): "Kush do ta shërojë?"
28. Dhe ai bindet se ai po ndahet.
322
29. E t'i puqet kofsha për kofshe (t'i vështirësohet gjendja).
30. Atë ditë vetëm te Zoti yt shkohet.
31. E ai as nuk vërtetoi atë që duhej, as nuk u falë.
32. Por përgënjeshtroi dhe ktheu shpinën.
33. Dhe shkonte te familja e tij me fodullëk.
34. Të është afruar ty e keqja e t'u afroftë! (ose i mjeri ti i mjeri).
35. Edhe nje herë t'u afrua ty e keqja; t'u afroftë!
36. A mos mëndon njeriu se do të lihet duke mos zënë asgjë (pa kurrfarë
përgjegjësie).
37. A nuk ka qenë ai në një pikë ujë që derdhet.
38. E pastaj u bë gjak i trashë, e Ai e krijoi dhe e përsosi?
39. Dhe prej tij Ai i bëri dy lloje: mashkullin dhe femrën.
40. A nuk është Ai (Zot) i fuqishëm që i ngjall të vdekurit?
SURA 74. MUDETHTHIR
SURA 74. MUDETHTHIR
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. O ti i mbuluar!
2. Ngrihu dhe tërhiqu vërejtjen (duke i thirrur).
3. Dhe madhëroje Zotin tënd!
4. Dhe rrobat tua pastroji!
5. Dhe të keqës së ndyrë largohu!
6. Dhe mos u mburr me atë që jep e të duket shumë!
7. Dhe për hir të Zotit tënd duro!
8. E,kur të fryhet në Sur,
9. Atëherë ajo është ditë e vështirë.
10. Për jobesimtarët është jo e lehtë.
11. Ti, më le Mua dhe atë që e krijova të vetmuar.
12. Dhe bëra këtë pasuri të madhe.
13. E bëra edhe me djem që i ka me vete.
14. Dhe Unë i lash në disponim të gjitha mundësitë.
15. E ai lakmon që t'i shtoj edhe më tepër.
16. E jo, se ai vërtet ishte mohues i fakteve tona!
17. Atë do ta ndrydhi me një dënim të rëndë e të padurueshëm.
18. Pse ai shumë mendonte, radhite e përgatiste (për Kur'anin).
19. Qoftë i shkatërruar, po si përceptonte?
20. Prapë qoftë i shkatërruar, po si përceptonte?
21. Ai sërish thellohej në mendime.
22. Pastaj mrrolej dhe bëhej edhe i vrazhdë.
320
23. Pastaj ktheu shpinën me mendjemadhësi.
24. E tha: "Ky (Kur'ani) nuk është tjetër, vetëm se magji që përcillet
prej të tjerëve.
25. Ky nuk është tjetër, përveç fjalë njerëzish!"
26. E Unë atë do ta hedhë në Sekar!
27. E, ku e di ti se çka është Sekar?
28. Ai nuk lë send të mbetet pa e djegur.
29. Ai është që ua prish dhe ua nxin lëkurat.
30. Mbikëqyrës mbi të janë nëntëmbëdhjetë.
31. E mbiqëkyrës të zjarrit, Ne nuk bëjmë tjetër, përveç engjëjve dhe
numrin e tyre (të përmendur në Kur'an) nuk e bëmë për tjetër, por vetëm
si sprovë për ata që nuk besuan, e që të binden ata që u është dhënë
libri, e atyre që besuan t'u shtohet besimi, e atyre që u është dhëmë
libri dhe besimtarët të mos kenë dyshim, dhe ata që zemrat i kanë të
sëmura dhe jobesimtarët të thonë: "Ka dashti All-llahu me këtë
shembull?" Ja ashtu, All-llahu e lë të humbur atë që do, e ushtrinë e
Zotit tënd nuk e di kush pos Atij, e ai (Sekari), nuk është tjetër
vetëm se një përkujtim për njerëz.
32. Jo, nuk është ashtu, Pasha hënën!
33. Edhe natën kur tërhiqet!
34. Edhe agimin kur agon!
35. S'ka dyshim se ai (Sekari) është një nga belatë më të mëdha.
36. Është vërejtje për njerëz!
37. Për atë nga mesi juaj që dëshiron të përparojë (në të mira) apo të
ngecë.
38. Secili njeri është pengë i veprës së vet.
39. Përveç atyre të djathtëve.
40. Që janë në Xhennete e i bëjnë pyetje njëri-tjetrit,
41. Përkitazi me kriminelët (e u thonë):
42. "Çka u solli juve në Sekar?"
43. Ata thonë: "Nuk kemi qenë prej atyre që faleshin (që bënin namaz);
44. Nuk kemi qenë që ushqyenim të varfërit;
45. Dhe kemi qenë që përziheshim me të tjerët në punë të kota.
46. Dhe kemi qenë që nuk e besonim ditën e gjykimit.
47. Derisa na erdhi e vërteta (vdekja)!"
48. E tanimë, atyre nuk u bën dobi ndërmjetësimi i ndërmjetësuesve,
49. Po çka kishin ata që largohesin prej këshillës (Kur'ait)?
50. Ata ishin si gomarë të trembur (të egër).
51. Që ikin prej luanit (ose prej gjahtarit).
52. Veç kësaj, secili prej tyre dëshironte t'i jepej libër i posaçëm (i
hapët, i qartë).
321
53. E jo! Por ata janë që nuk frikësohen botës tjetër.
54. Dhe jo! Se ai (Kur'ani) është këshillë e lartë.
55. E kush do, këshillohet me të.
56. Po ata nuk mund të marrin mësim prej tij, vetëm nëse All-llahu di,
Ai është i denjë për t'iu ruajtur dhe i denjë për falje mëkatesh!
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. O ti i mbuluar!
2. Ngrihu dhe tërhiqu vërejtjen (duke i thirrur).
3. Dhe madhëroje Zotin tënd!
4. Dhe rrobat tua pastroji!
5. Dhe të keqës së ndyrë largohu!
6. Dhe mos u mburr me atë që jep e të duket shumë!
7. Dhe për hir të Zotit tënd duro!
8. E,kur të fryhet në Sur,
9. Atëherë ajo është ditë e vështirë.
10. Për jobesimtarët është jo e lehtë.
11. Ti, më le Mua dhe atë që e krijova të vetmuar.
12. Dhe bëra këtë pasuri të madhe.
13. E bëra edhe me djem që i ka me vete.
14. Dhe Unë i lash në disponim të gjitha mundësitë.
15. E ai lakmon që t'i shtoj edhe më tepër.
16. E jo, se ai vërtet ishte mohues i fakteve tona!
17. Atë do ta ndrydhi me një dënim të rëndë e të padurueshëm.
18. Pse ai shumë mendonte, radhite e përgatiste (për Kur'anin).
19. Qoftë i shkatërruar, po si përceptonte?
20. Prapë qoftë i shkatërruar, po si përceptonte?
21. Ai sërish thellohej në mendime.
22. Pastaj mrrolej dhe bëhej edhe i vrazhdë.
320
23. Pastaj ktheu shpinën me mendjemadhësi.
24. E tha: "Ky (Kur'ani) nuk është tjetër, vetëm se magji që përcillet
prej të tjerëve.
25. Ky nuk është tjetër, përveç fjalë njerëzish!"
26. E Unë atë do ta hedhë në Sekar!
27. E, ku e di ti se çka është Sekar?
28. Ai nuk lë send të mbetet pa e djegur.
29. Ai është që ua prish dhe ua nxin lëkurat.
30. Mbikëqyrës mbi të janë nëntëmbëdhjetë.
31. E mbiqëkyrës të zjarrit, Ne nuk bëjmë tjetër, përveç engjëjve dhe
numrin e tyre (të përmendur në Kur'an) nuk e bëmë për tjetër, por vetëm
si sprovë për ata që nuk besuan, e që të binden ata që u është dhënë
libri, e atyre që besuan t'u shtohet besimi, e atyre që u është dhëmë
libri dhe besimtarët të mos kenë dyshim, dhe ata që zemrat i kanë të
sëmura dhe jobesimtarët të thonë: "Ka dashti All-llahu me këtë
shembull?" Ja ashtu, All-llahu e lë të humbur atë që do, e ushtrinë e
Zotit tënd nuk e di kush pos Atij, e ai (Sekari), nuk është tjetër
vetëm se një përkujtim për njerëz.
32. Jo, nuk është ashtu, Pasha hënën!
33. Edhe natën kur tërhiqet!
34. Edhe agimin kur agon!
35. S'ka dyshim se ai (Sekari) është një nga belatë më të mëdha.
36. Është vërejtje për njerëz!
37. Për atë nga mesi juaj që dëshiron të përparojë (në të mira) apo të
ngecë.
38. Secili njeri është pengë i veprës së vet.
39. Përveç atyre të djathtëve.
40. Që janë në Xhennete e i bëjnë pyetje njëri-tjetrit,
41. Përkitazi me kriminelët (e u thonë):
42. "Çka u solli juve në Sekar?"
43. Ata thonë: "Nuk kemi qenë prej atyre që faleshin (që bënin namaz);
44. Nuk kemi qenë që ushqyenim të varfërit;
45. Dhe kemi qenë që përziheshim me të tjerët në punë të kota.
46. Dhe kemi qenë që nuk e besonim ditën e gjykimit.
47. Derisa na erdhi e vërteta (vdekja)!"
48. E tanimë, atyre nuk u bën dobi ndërmjetësimi i ndërmjetësuesve,
49. Po çka kishin ata që largohesin prej këshillës (Kur'ait)?
50. Ata ishin si gomarë të trembur (të egër).
51. Që ikin prej luanit (ose prej gjahtarit).
52. Veç kësaj, secili prej tyre dëshironte t'i jepej libër i posaçëm (i
hapët, i qartë).
321
53. E jo! Por ata janë që nuk frikësohen botës tjetër.
54. Dhe jo! Se ai (Kur'ani) është këshillë e lartë.
55. E kush do, këshillohet me të.
56. Po ata nuk mund të marrin mësim prej tij, vetëm nëse All-llahu di,
Ai është i denjë për t'iu ruajtur dhe i denjë për falje mëkatesh!
SURA 73. MUZEMMIL
SURA 73. MUZEMMIL
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. O ti i mbështjellë!
2. Ngrihu për falje natën, përveç një pjese të vogël të saj.
3. Gjysmën e saj ose diç më pak se gjysmën.
4. Ose shto diç prej saj dhe Kur'anin lexoje me vëmendje.
5. Ne do të shpallim ty fjalë të rëndë (të madhe).
6. E s'ka dyshim se akiviteti i natës është fuqizues dhe fjalë më e
qartë.
7. Vërtet, Ti gjatë ditës ke angazhim të gjatë (të madh).
8. Po ti përmende Zotin tënd dhe plotësisht përkushtoju Atij!
9. Zot i lindjes dhe i perëndimit, nuk ka zot tjetër vetëm Ai, pra Atë
merrë për mbështetje.
10. Dhe kij durim ndaj asaj që të thonë dhe largohu atyre i matur.
11. Dhe më lë Mua për ata gënjeshtarët pasanikë, dhe jepu atyre pak
afat.
12. Se me të vërtetë te Ne ka pranga e zjarr.
13. Edhe ushqim që nuk gëlltitet edhe dënim të dhembshëm.
14. Atë ditë kur toka e kodrat të dridhen, e kodrat bëhen rërë
rrëshqitëse.
15. Ne dërguam te ju të dërguar që dëshmon kundër jush, ashtu siç patëm
dërguar edhe te faraoni të dërguar.
16. E faraoni e kundërshtoi të dërguarin, andaj Ne i dhamë atij një
dënim të rëndë.
319
17. Nëse ju mohoni, si do të mbroheni në një ditë që fëmijët do t'i
bëjë pleq?
18. Atë ditë qielli do të çahet dhe premtimi i Tij do të realizohet.
19. Këto janë një përkujtim qortues, e kush do, ai e zgjedh rrugën për
te Zoti i vet.
20. Zoti yt e di se ti dhe një grup i atyre që janë me ty, kaloni në
adhurim më pak se dy të tretat e natës ose gjysmën e saj a një të
tretën e saj. All-llahu e di gjatësinë e natës dhe të ditës dhe Ai e
diti që ju nuk do mund t'i përmbaheni asaj, andaj u lehtësoi juve, pra
falnu duke lexuar Kur'an sa t'ju vijë më lehtë prej namazit. Ai e diti
se nga ju do të ketë të sëmurë dhe të tjerët që gjallërojnë nëpër tokë
dke kërkuar nga begatitë e All-llahut, e dhe të tjerë që luftojnë në
rrugën e All-llahut, pra falnu dhe lexoni sa të jetë më lehtë për tij
dhe kryene me rregull faljen, jepne zeqatin, huazoni (jepni sadaka) për
hir të All-llahut hua të mirë, se çka të përgatitni për veten tuaj prej
të mirave, atë do ta gjeni te All-llahu edhe më të mirë, dhe shpërblim
më të madh, e kërkoni falje prej All-llahut, se All-llahu është
mëkatfalës, mëshirues!
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. O ti i mbështjellë!
2. Ngrihu për falje natën, përveç një pjese të vogël të saj.
3. Gjysmën e saj ose diç më pak se gjysmën.
4. Ose shto diç prej saj dhe Kur'anin lexoje me vëmendje.
5. Ne do të shpallim ty fjalë të rëndë (të madhe).
6. E s'ka dyshim se akiviteti i natës është fuqizues dhe fjalë më e
qartë.
7. Vërtet, Ti gjatë ditës ke angazhim të gjatë (të madh).
8. Po ti përmende Zotin tënd dhe plotësisht përkushtoju Atij!
9. Zot i lindjes dhe i perëndimit, nuk ka zot tjetër vetëm Ai, pra Atë
merrë për mbështetje.
10. Dhe kij durim ndaj asaj që të thonë dhe largohu atyre i matur.
11. Dhe më lë Mua për ata gënjeshtarët pasanikë, dhe jepu atyre pak
afat.
12. Se me të vërtetë te Ne ka pranga e zjarr.
13. Edhe ushqim që nuk gëlltitet edhe dënim të dhembshëm.
14. Atë ditë kur toka e kodrat të dridhen, e kodrat bëhen rërë
rrëshqitëse.
15. Ne dërguam te ju të dërguar që dëshmon kundër jush, ashtu siç patëm
dërguar edhe te faraoni të dërguar.
16. E faraoni e kundërshtoi të dërguarin, andaj Ne i dhamë atij një
dënim të rëndë.
319
17. Nëse ju mohoni, si do të mbroheni në një ditë që fëmijët do t'i
bëjë pleq?
18. Atë ditë qielli do të çahet dhe premtimi i Tij do të realizohet.
19. Këto janë një përkujtim qortues, e kush do, ai e zgjedh rrugën për
te Zoti i vet.
20. Zoti yt e di se ti dhe një grup i atyre që janë me ty, kaloni në
adhurim më pak se dy të tretat e natës ose gjysmën e saj a një të
tretën e saj. All-llahu e di gjatësinë e natës dhe të ditës dhe Ai e
diti që ju nuk do mund t'i përmbaheni asaj, andaj u lehtësoi juve, pra
falnu duke lexuar Kur'an sa t'ju vijë më lehtë prej namazit. Ai e diti
se nga ju do të ketë të sëmurë dhe të tjerët që gjallërojnë nëpër tokë
dke kërkuar nga begatitë e All-llahut, e dhe të tjerë që luftojnë në
rrugën e All-llahut, pra falnu dhe lexoni sa të jetë më lehtë për tij
dhe kryene me rregull faljen, jepne zeqatin, huazoni (jepni sadaka) për
hir të All-llahut hua të mirë, se çka të përgatitni për veten tuaj prej
të mirave, atë do ta gjeni te All-llahu edhe më të mirë, dhe shpërblim
më të madh, e kërkoni falje prej All-llahut, se All-llahu është
mëkatfalës, mëshirues!
SURA 72. XHINN
SURA 72. XHINN
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Thuaj: "Mua më shpalllet se një grup i vogël nga xhinët i vuri
veshin dhe dëgjoi (Kur'anin) dhe (kur u kthyen te të vetët) thanë: "Ne
kemi dëgjuar një Kur'an që mahnit,
2. që udhëzon në të vërtetën, andaj ne i besuam atij dhe Zotit tonë,
kurrsesi nuk do t'ia shoqërojmë më askë"
3. Dhe se lartësia e madhëruar e Zotit tonë, nuk është që ka as grua,
as fëmijë.
4. S'ka dyshim se ai mendjelehti jonë fliste të pavërteta ndaj Allllahut.
5. Ndërsa, ne kemi pas menduar se as njerëzit, as xhinët nuk flasin
gënjeshtra përkitazi me All-llahu,
6. Dhe se ka pasur burra prej njerëzve, që kërkonin ndihmë prej disa
xhinëve dhe ashtu ua shtonin atyre edhe më shumë arrogancën.
7. Dhe se ata (njerëzit) kanë menduar, siç keni menduar edhe ju, se
All-llahu nuk ka për të ringjallur askë.
8. Dhe vërtet, ne kemi hulumtuar ta arrijnë qiellin, po atë e gjetëm
përplot roje të forta dhe me shkëndija (zjarri që djeg),
9. Dhe ne më parë hulumtonim në vendëvështrim për të dëgjuar, e kush
përpiqet të dëgjojë tash, ai has në pusinë e shkëndijës së zjarrtë.
10. Ne nuk e dimë se me këtë (përgaditje të qiellit) është për qëllim
ndonjë e keqe për ata që janë në tokë, apo Zoti i tyre dëshiron që ata
t'i udhëzojë.
11. Është e vërtetë se prej nesh ka të mirë, por ka edhe që nuk janë aq
të mirë, sepse ne kemi qenë në drejtime të ndryshme.
12. Dhe ne kemi qenë të bindur se All-llahut nuk mund t'i shmangemi në
tokë e as nuk mund t'i shpëtojmë Atij duke ikur.
13. Dhe ne, sapo e dëgjuam udhëzimin (Kur'anin), i besuam atij, e kush
e beson Zotit të vet, ai nuk i frikësohet ndonjë dënimi e as ndonjë
padrejtësie.
14. Është e vërtetë se prej nesh ka besimtarë (myslimanë) dhe prej nesh
ka që janë jashtë rrugës (jobesimtarë), e kush e pranoi islamin, të
tillët mësynë rrugën e shpëtimit.
15. Ndërsa, ata që lëshuan rrugën, ata u bënë lëndë e Xhehennemit!
16. Sikur ata (idhujtarët) t'i përmbaheshin rrugës së drejtë, Ne do
t'iu lëshonim atyre ujë me bollëk,
17. Për të sprovuar me të. E kush ia kthen shpinën adhurimit ndaj Zotit
të vet, Ai e shpie atë në vuajtje të padurueshme.
18. Dhe (mua më shpallet) e vërtetë xhamitë janë veçant për të adhuruar
All-llahun, e mos adhuroni në to askë tjetër me All-llahun!
19. Dhe se kur u ngrit robi i All-llahut ta adhurojë Atë, ata (xhinët
ose idhujtarët) gati hipnin njëri mbi tjetërin për të dëgjuar.
20. Thuaj: "Unë dëshiroj vetëm Zotin tim dhe Atij nuk i bëj asnjë
shok!"
318
21. Thuaj: "Unë nuk kam në dorë që t'ju largojë dëmin, as t'ju sjell
dobi!"
22. Thuaj: "Është e vërtetë se mua nuk më mbron askush prej (dënimit)
të All-llahut dhe përveç Tij, unë nuk gjej mbështetje".
23. (Nuk kam në dorë tjetër), përveç kumtimin prej All-llahut dhe
përveç shpalljeve të Tij. Kush e kundërshton All-llahun dhe të
dërguarin e tij, i tij është zjarri i Xhehennemit, aty do të jenë
përgjithmonë, pambarim.
24. Derisa kur ta shohin atë që u premtohet, atëherë do të kuptojnë se
kush është më i dobët në ndihmë dhe më i vogël në numër.
25. Thuaj: "Unë nuk e di a do të jetë afër ajo që u premtohet, apo Zoti
im do ta vonojë atë shumë?"
26. Ai është që e di të fshehtën, por fshehtësinë e vet nuk ia zbulon
askujt.
27. Me përjashtim të ndonjë të dërguari që Ai do. Atë botë Ai vë roje
para edhe prapa tij (kur i shpall fshehtësinë),
28. Për ta ditur (për t'u dukur) se ata kanë kumtuar shpalljet e Zotit
të tyre, dhe se Ai ka përfshi atë te ata, dhe Ai e di sasinë e çdo
gjëje që ekziston.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Thuaj: "Mua më shpalllet se një grup i vogël nga xhinët i vuri
veshin dhe dëgjoi (Kur'anin) dhe (kur u kthyen te të vetët) thanë: "Ne
kemi dëgjuar një Kur'an që mahnit,
2. që udhëzon në të vërtetën, andaj ne i besuam atij dhe Zotit tonë,
kurrsesi nuk do t'ia shoqërojmë më askë"
3. Dhe se lartësia e madhëruar e Zotit tonë, nuk është që ka as grua,
as fëmijë.
4. S'ka dyshim se ai mendjelehti jonë fliste të pavërteta ndaj Allllahut.
5. Ndërsa, ne kemi pas menduar se as njerëzit, as xhinët nuk flasin
gënjeshtra përkitazi me All-llahu,
6. Dhe se ka pasur burra prej njerëzve, që kërkonin ndihmë prej disa
xhinëve dhe ashtu ua shtonin atyre edhe më shumë arrogancën.
7. Dhe se ata (njerëzit) kanë menduar, siç keni menduar edhe ju, se
All-llahu nuk ka për të ringjallur askë.
8. Dhe vërtet, ne kemi hulumtuar ta arrijnë qiellin, po atë e gjetëm
përplot roje të forta dhe me shkëndija (zjarri që djeg),
9. Dhe ne më parë hulumtonim në vendëvështrim për të dëgjuar, e kush
përpiqet të dëgjojë tash, ai has në pusinë e shkëndijës së zjarrtë.
10. Ne nuk e dimë se me këtë (përgaditje të qiellit) është për qëllim
ndonjë e keqe për ata që janë në tokë, apo Zoti i tyre dëshiron që ata
t'i udhëzojë.
11. Është e vërtetë se prej nesh ka të mirë, por ka edhe që nuk janë aq
të mirë, sepse ne kemi qenë në drejtime të ndryshme.
12. Dhe ne kemi qenë të bindur se All-llahut nuk mund t'i shmangemi në
tokë e as nuk mund t'i shpëtojmë Atij duke ikur.
13. Dhe ne, sapo e dëgjuam udhëzimin (Kur'anin), i besuam atij, e kush
e beson Zotit të vet, ai nuk i frikësohet ndonjë dënimi e as ndonjë
padrejtësie.
14. Është e vërtetë se prej nesh ka besimtarë (myslimanë) dhe prej nesh
ka që janë jashtë rrugës (jobesimtarë), e kush e pranoi islamin, të
tillët mësynë rrugën e shpëtimit.
15. Ndërsa, ata që lëshuan rrugën, ata u bënë lëndë e Xhehennemit!
16. Sikur ata (idhujtarët) t'i përmbaheshin rrugës së drejtë, Ne do
t'iu lëshonim atyre ujë me bollëk,
17. Për të sprovuar me të. E kush ia kthen shpinën adhurimit ndaj Zotit
të vet, Ai e shpie atë në vuajtje të padurueshme.
18. Dhe (mua më shpallet) e vërtetë xhamitë janë veçant për të adhuruar
All-llahun, e mos adhuroni në to askë tjetër me All-llahun!
19. Dhe se kur u ngrit robi i All-llahut ta adhurojë Atë, ata (xhinët
ose idhujtarët) gati hipnin njëri mbi tjetërin për të dëgjuar.
20. Thuaj: "Unë dëshiroj vetëm Zotin tim dhe Atij nuk i bëj asnjë
shok!"
318
21. Thuaj: "Unë nuk kam në dorë që t'ju largojë dëmin, as t'ju sjell
dobi!"
22. Thuaj: "Është e vërtetë se mua nuk më mbron askush prej (dënimit)
të All-llahut dhe përveç Tij, unë nuk gjej mbështetje".
23. (Nuk kam në dorë tjetër), përveç kumtimin prej All-llahut dhe
përveç shpalljeve të Tij. Kush e kundërshton All-llahun dhe të
dërguarin e tij, i tij është zjarri i Xhehennemit, aty do të jenë
përgjithmonë, pambarim.
24. Derisa kur ta shohin atë që u premtohet, atëherë do të kuptojnë se
kush është më i dobët në ndihmë dhe më i vogël në numër.
25. Thuaj: "Unë nuk e di a do të jetë afër ajo që u premtohet, apo Zoti
im do ta vonojë atë shumë?"
26. Ai është që e di të fshehtën, por fshehtësinë e vet nuk ia zbulon
askujt.
27. Me përjashtim të ndonjë të dërguari që Ai do. Atë botë Ai vë roje
para edhe prapa tij (kur i shpall fshehtësinë),
28. Për ta ditur (për t'u dukur) se ata kanë kumtuar shpalljet e Zotit
të tyre, dhe se Ai ka përfshi atë te ata, dhe Ai e di sasinë e çdo
gjëje që ekziston.
SURA 71. NUH
SURA 71. NUH
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Ne e dërguam Nuhun e populli i vet (dhe i thamë): "Tërhiqja
vërejtjen popullit tënd para se ata t'i godasë dënimi i rëndë!"
316
2. Ai tha: "O populli im, unë jam i dërguar te ju, jam i qartë.
3. Adhuronie All-llahun, kini frikë prej Tij dhe mua më dëgjoni.
4. Ai u falë juve nga mëkatet tuaja dhe ua vazhdon jetën deri në një
afat të caktuar (pa u dënuar), e kur të vijë afati i caktuar prej Allllahut,
ai nuk shtyhet për më vonë, nëse jeni që e dini".
5. Ai tha: "O Zoti im, unë e thirra popullin tim natën e ditën.
6. Por thirrja ime vetëm ua shtoi ikjen.
7. Dhe sa herë që unë i thërritja ata për t'u falur Ti mëkatet, ata i
vënin gishtat e tyre në veshë dhe e mbulonin kokat me teshat e tyre dhe
vazhdonin në atë të tyren me një mendjemadhësi të fortë.
8. Pastaj, unë i kam thirrur ata haptazi.
9. Pastaj unë thirrjen ua drejtoja atyre haptazi, e shumë herë edhe
fshehurazi".
10. Unë u thashë: "Kërkoni falje Zotit tuaj, se Ai vërtet falë shumë;
11. Ai ju lëshon nga qielli shi me bollëk,
12. Ju shumon pasurinë dhe fëmijët, ju bën të keni kopshte dhe ju jep
lumenj.
13. Ç'është me ju që All-llahut nuk i shprehni madhërinë që e meriton?
14. Kur Ai ju krijoi në disa etapa.
15. A nuk e keni parë se si All-llahu krijoi shtatë palë qiej (në
kate).
16. Dhe në ta hënën e bëri dritë, diellin e bëri ndriçues.
17. Dhe All-llahu u shpiku juve prej tokës si bimë.
18. Pastaj ju kthen në të pa dyshim ju nxjerr sërish.
19. All-llahu juve ua bëri tokën të sheshtë.
20. Që nëpër të të ecni rrugëve të gjera".
21. Nuhu tha: "Zoti im, ata më kundërshtuan, ata shkuan pas atyre
(pasanikëve), të cilëve pasuria dhe fëmijët e tyre vetëm ua shtuan
dëshpërimin.
22. Dhe ata (pasanikët) u kurdisën atyre kurthe shumë të mëdha".
23. Dhe u thanë: Mos braktisni zotat tuaj kurrsesi, mos braktisni
Vedda-në, as Suvva-në, e Jeguth-in, Jeukë-n e Nesre-n.
24. Dhe ata i bënë të humbur shumë sish, e Ti zullumqarëve mos u jep
tjetër, por vetëm humbje.
25. Për shkak të mëkateve të tyre ata u përmbytën dhe menjëherë u futën
në zjarr dhe ata, përveç All-llahut, nuk gjetën ndihmëtarë.
26. E Nuhu tha: "O Zoti im, mos lë mbi tokë asnjë nga jobesimtarët!
27. Sepse, nëse Ti i lë ata, robërit Tu do t'i humbin dhe prej tyre nuk
lind tjetër, vetëm të prishur e jobesimtarë.
28. Zoti im, më falë mua dhe prindërit e mi, dhe ata që hynë në
shtëpinë time, duke qenë besimtarë, edhe besimtarët e besimtaret,
ndërsa jobesimtarëve mos u shto tjetër, vetëm dëshpërim".
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Ne e dërguam Nuhun e populli i vet (dhe i thamë): "Tërhiqja
vërejtjen popullit tënd para se ata t'i godasë dënimi i rëndë!"
316
2. Ai tha: "O populli im, unë jam i dërguar te ju, jam i qartë.
3. Adhuronie All-llahun, kini frikë prej Tij dhe mua më dëgjoni.
4. Ai u falë juve nga mëkatet tuaja dhe ua vazhdon jetën deri në një
afat të caktuar (pa u dënuar), e kur të vijë afati i caktuar prej Allllahut,
ai nuk shtyhet për më vonë, nëse jeni që e dini".
5. Ai tha: "O Zoti im, unë e thirra popullin tim natën e ditën.
6. Por thirrja ime vetëm ua shtoi ikjen.
7. Dhe sa herë që unë i thërritja ata për t'u falur Ti mëkatet, ata i
vënin gishtat e tyre në veshë dhe e mbulonin kokat me teshat e tyre dhe
vazhdonin në atë të tyren me një mendjemadhësi të fortë.
8. Pastaj, unë i kam thirrur ata haptazi.
9. Pastaj unë thirrjen ua drejtoja atyre haptazi, e shumë herë edhe
fshehurazi".
10. Unë u thashë: "Kërkoni falje Zotit tuaj, se Ai vërtet falë shumë;
11. Ai ju lëshon nga qielli shi me bollëk,
12. Ju shumon pasurinë dhe fëmijët, ju bën të keni kopshte dhe ju jep
lumenj.
13. Ç'është me ju që All-llahut nuk i shprehni madhërinë që e meriton?
14. Kur Ai ju krijoi në disa etapa.
15. A nuk e keni parë se si All-llahu krijoi shtatë palë qiej (në
kate).
16. Dhe në ta hënën e bëri dritë, diellin e bëri ndriçues.
17. Dhe All-llahu u shpiku juve prej tokës si bimë.
18. Pastaj ju kthen në të pa dyshim ju nxjerr sërish.
19. All-llahu juve ua bëri tokën të sheshtë.
20. Që nëpër të të ecni rrugëve të gjera".
21. Nuhu tha: "Zoti im, ata më kundërshtuan, ata shkuan pas atyre
(pasanikëve), të cilëve pasuria dhe fëmijët e tyre vetëm ua shtuan
dëshpërimin.
22. Dhe ata (pasanikët) u kurdisën atyre kurthe shumë të mëdha".
23. Dhe u thanë: Mos braktisni zotat tuaj kurrsesi, mos braktisni
Vedda-në, as Suvva-në, e Jeguth-in, Jeukë-n e Nesre-n.
24. Dhe ata i bënë të humbur shumë sish, e Ti zullumqarëve mos u jep
tjetër, por vetëm humbje.
25. Për shkak të mëkateve të tyre ata u përmbytën dhe menjëherë u futën
në zjarr dhe ata, përveç All-llahut, nuk gjetën ndihmëtarë.
26. E Nuhu tha: "O Zoti im, mos lë mbi tokë asnjë nga jobesimtarët!
27. Sepse, nëse Ti i lë ata, robërit Tu do t'i humbin dhe prej tyre nuk
lind tjetër, vetëm të prishur e jobesimtarë.
28. Zoti im, më falë mua dhe prindërit e mi, dhe ata që hynë në
shtëpinë time, duke qenë besimtarë, edhe besimtarët e besimtaret,
ndërsa jobesimtarëve mos u shto tjetër, vetëm dëshpërim".
SURA 70. ME'ARIXH
SURA 70. ME'ARIXH
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Një lutës e kërkoi dënimin e pashmangshëm,
2. për jobesimtarët. Atë (dënim) s'ka kush që mund ta ndalë.
3. Ai dënim vjen nga All-llahu, pronari i shkallëve të larta (në qiej).
4. Atje ngjiten engjëjt dhe shpirti (Xhibrili) në një ditë që zgjatë
pesëdhjetë mijë vjet (ose lartësia e atyre shkallëve është pesëdhjetë
mijë vjet).
5. Ti, pra, duro me një durim pa ankesë (të mirë).
6. Atyre u duket ai larg,
7. Kurse Neve ai na duket afër.
8. Dita kur qielli të bëhet si kallaji i shkrirë.
9. Kodrat të bëhen si leshi i lënurur.
10. Dhe asnjë mik nuk pyet për mikun.
11. Edhe pse ata shihen ndërmjet vete (edhe njihen, por ikin prej
njëri-tjetrit). Krimineli dëshiron sikur të kishte paguar dënimin e
asaj dite me bijtë e vet.
12. Dhe me gruan e vet dhe me vëllain e vet.
13. Edhe me të afërmit e tij që ai te ata mbështetej.
14. Edhe me krejt çka ka në tokë, e vetëm të kishte shpëtuar!
15. Jo, kurrsesi, ajo (para) është Ledhdha - flaka (emër i
Xhehennemit).
16. Është që heq kapakët e kokës.
17. Që e thërret (tërheq prej vetes) atë që është zbrapsur e larguar
(prej besimit).
315
18. Dhe që ka tubuar (pasuri) dhe e ka ruajtur (fshehur).
19. Është e vërtetë se njeriu është i prirur të jetë i padurueshëm.
20. Pse kur e godit ndonjë e keqe, ai ankohet së tepërmi.
21. Ndërkaq, kur e gjen e mira, ai bëhet tepër koprac.
22. Përveç atyre që falen,
23. të cilët janë të rregullt në faljen e namazit të tyre.
24. Dhe ata që në pasurinë e vet kanë ndarë në një pjesë të caktuar.
25. Për lypësin dhe për nevojtarin që nuk lyp.
26. Edhe ata që e besojnë bindshëm ditën e gjykimit.
27. Edhe ata që i frikësohen dënimit nga Zoti i tyre.
28. Sepse është e vërtetë që nuk ka shpëtim prej dënimit nga Zoti i
tyre.
29. Edhe ata që janë ruajtur prej punëve të ndyra (amorale).
30. Me përjashtim ndaj grave të veta dhe ndaj robëreshave që i kanë në
posedim, ata nuk qortohen për to.
31. E kush kërkon përveç tyre, të tillët janë të shfrenuar (meritojnë
dënim).
32. Edhe ata që janë besnikë ndaj amanetit që u është besuar dhe ndaj
premtimit të dhënë.
33. Edhe ata që dëshminë e vet e zbatojnë (nuk e mohojnë, nuk e
fshehin).
34. Edhe ata që janë të kujdesshëm ndaj rregullave të namazit të tyre.
35. Të tillët janë në Xhennete dhe janë të nderuar.
36. Ç'është me ata që nuk besuan dhe zgjasin qafat nga ti?
37. Ulën në grupe në të djathtë e në të majtë teje?
38. A dëshiron secili prej tyre të hyjë në Xhennetin e begatshëm?
39. Kurrsesi! Ne i krijuam ata nga ajo çka ata e dinë.
40. Pra betohem në Zotin e lindjeve e të perëndimeve, se Ne kemi fuqi.
41. të zëvendësojmë me më të mirë se ata dhe Ne nuk mund të na dalë
kush para.
42. Po ti lëri ata të zhyten edhe më thellë në të kota dhe të dëfrehen
deri që të ballafaqohen në ditën e tyre që po u premtohet.
43. Ditën kur duke u ngutur dalin prej varreve, sikur nguteshin te
idhujt,
44. Me shikimet e tyre të përulura i ka kapluar poshtërimi. Ajo është
dita që ka qenë premtuar.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Një lutës e kërkoi dënimin e pashmangshëm,
2. për jobesimtarët. Atë (dënim) s'ka kush që mund ta ndalë.
3. Ai dënim vjen nga All-llahu, pronari i shkallëve të larta (në qiej).
4. Atje ngjiten engjëjt dhe shpirti (Xhibrili) në një ditë që zgjatë
pesëdhjetë mijë vjet (ose lartësia e atyre shkallëve është pesëdhjetë
mijë vjet).
5. Ti, pra, duro me një durim pa ankesë (të mirë).
6. Atyre u duket ai larg,
7. Kurse Neve ai na duket afër.
8. Dita kur qielli të bëhet si kallaji i shkrirë.
9. Kodrat të bëhen si leshi i lënurur.
10. Dhe asnjë mik nuk pyet për mikun.
11. Edhe pse ata shihen ndërmjet vete (edhe njihen, por ikin prej
njëri-tjetrit). Krimineli dëshiron sikur të kishte paguar dënimin e
asaj dite me bijtë e vet.
12. Dhe me gruan e vet dhe me vëllain e vet.
13. Edhe me të afërmit e tij që ai te ata mbështetej.
14. Edhe me krejt çka ka në tokë, e vetëm të kishte shpëtuar!
15. Jo, kurrsesi, ajo (para) është Ledhdha - flaka (emër i
Xhehennemit).
16. Është që heq kapakët e kokës.
17. Që e thërret (tërheq prej vetes) atë që është zbrapsur e larguar
(prej besimit).
315
18. Dhe që ka tubuar (pasuri) dhe e ka ruajtur (fshehur).
19. Është e vërtetë se njeriu është i prirur të jetë i padurueshëm.
20. Pse kur e godit ndonjë e keqe, ai ankohet së tepërmi.
21. Ndërkaq, kur e gjen e mira, ai bëhet tepër koprac.
22. Përveç atyre që falen,
23. të cilët janë të rregullt në faljen e namazit të tyre.
24. Dhe ata që në pasurinë e vet kanë ndarë në një pjesë të caktuar.
25. Për lypësin dhe për nevojtarin që nuk lyp.
26. Edhe ata që e besojnë bindshëm ditën e gjykimit.
27. Edhe ata që i frikësohen dënimit nga Zoti i tyre.
28. Sepse është e vërtetë që nuk ka shpëtim prej dënimit nga Zoti i
tyre.
29. Edhe ata që janë ruajtur prej punëve të ndyra (amorale).
30. Me përjashtim ndaj grave të veta dhe ndaj robëreshave që i kanë në
posedim, ata nuk qortohen për to.
31. E kush kërkon përveç tyre, të tillët janë të shfrenuar (meritojnë
dënim).
32. Edhe ata që janë besnikë ndaj amanetit që u është besuar dhe ndaj
premtimit të dhënë.
33. Edhe ata që dëshminë e vet e zbatojnë (nuk e mohojnë, nuk e
fshehin).
34. Edhe ata që janë të kujdesshëm ndaj rregullave të namazit të tyre.
35. Të tillët janë në Xhennete dhe janë të nderuar.
36. Ç'është me ata që nuk besuan dhe zgjasin qafat nga ti?
37. Ulën në grupe në të djathtë e në të majtë teje?
38. A dëshiron secili prej tyre të hyjë në Xhennetin e begatshëm?
39. Kurrsesi! Ne i krijuam ata nga ajo çka ata e dinë.
40. Pra betohem në Zotin e lindjeve e të perëndimeve, se Ne kemi fuqi.
41. të zëvendësojmë me më të mirë se ata dhe Ne nuk mund të na dalë
kush para.
42. Po ti lëri ata të zhyten edhe më thellë në të kota dhe të dëfrehen
deri që të ballafaqohen në ditën e tyre që po u premtohet.
43. Ditën kur duke u ngutur dalin prej varreve, sikur nguteshin te
idhujt,
44. Me shikimet e tyre të përulura i ka kapluar poshtërimi. Ajo është
dita që ka qenë premtuar.
SURA 69. HAKKA
SURA 69. HAKKA
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Momenti i katastrofës së përgjithshme (kijameti).
2. Ç'është kijameti?
3. Ç'ka të mësoi ty se ç'është kijameti?
4. Themudi dhe Adi përgënjeshtruan tronditjen (kijametin).
5. Sa i përket Themudit, ata u shkatërruan me krismë të tmerrshme.
6. Ndërsa Adi është shkatërruar me një erë të fortë, të pakufishme.
7. Atë Ai e lëshoi kundër tyre shtatë net e tetë ditë rresht, kur
shihje njerëzit në to të rrëzuar si të ishi trupa hurmash të
zgavëruara.
8. A e sheh prej tyre ndonjë që ka mbetur?
313
9. Erdhi faraoni dhe ata që ishin para tij si dhe të përmbysurit
(fshatrat e popullit të Lutit), me punë të gabuara.
10. Ata kundërshtuan të dërguarin e Zotit të tyre, e Ai i dënoi ata me
një dënim edhe më të madh (prej dënimeve të mëparshëm).
11. Pasi që uji pat vërshuar, Ne ju bartëm në anije.
12. Për ta bërë atë (ngjarje) përkujtim për ju dhe për ta ruajtur atë
veshët që janë përkujtues.
13. E kur të fryhet në surë një e fryme.
14. Dhe të ngrihen toka e kodrat e t'i mëshojnë njëra-tjetrës me një të
goditur.
15. Në atë kohë ndodh e vërteta (kijameti).
16. E qielli çahet, pse ai atë ditë është i raskapitur.
17. Dhe engjëjt qëndrojnë në skajet (anët) e tij, e atë ditë, tetë
(engjëj) e bartin mbi vete Arshin e Zotit tënd.
18. Atë ditë ju do të ekspozoheni (para Zotit), duke mos mbetur fshehtë
asnjë sekret juaji.
19. Kujt t'i jepet libri i vet nga e djathta e tij, ai do të thotë: "O
ju, qe, lexonie librin tim!"
20. Unë kam qenë i bindur se do të jap llogarinë time.
21. Dhe ai atëherë është në një jetë të kënaqshme.
22. Në një Xhennet të lartë.
23. Pemët e tij i ka krejt afër.
24. (E thuhet) Hani e pini shijshëm, ngase në ditët e kaluara ju e
përgatitët këtë.
25. Ndërkaq, kujt i jepen librat e veta nga e majta, ai thotë: "O i
mjeri unë, të mos më jepej fare libri im.
26. Dhe të mos dijsha fare se çka është llogaria ime.
27. Ah, sikur të kishte qenë ajo (vdekja e parë) mbarim i amshueshëm
për mua.
28. Pasuria ime nuk më bëri fare dobi.
29. U hoq prej meje çdo kompetencë imja.
30. U thuhet zebanive: Kapnie atë, vënja prangat!
31. Pastaj atë shtinie në Xhehennem...
32. Mandej, lidhne atë me një zingjirë të gjatë shtatëdhjetë kutë.
33. Pse ai ka qenë që nuk besoi All-llahun e madhëruar.
34. Ai nuk nxiste për t'i ushqyer të varfërit.
35. Ai sot nuk ka këtu ndonjë mik.
36. As ushqim tjetër përveç të të shplarave.
37. Që atë nuk e ha kush, pos mëkatarëve.
38. Pra Unë betohem në atë që e shihni!
39. Edhe në atë që nuk e shihni!
314
40. Se me të vërtetë ai (Kur'ani) është fjalë (e Zotit) që e lexon i
dërguari i ndershëm.
41. Ai nuk është fjalë e ndonjë poeti, po ju nuk besoni.
42. Nuk është as fjalë e ndonji falltori, po ju nuk besoni.
43. Është zbritje prej Zotit të botëve!
44. Sikur të trillonte ai (Muhammedi) për Ne ndonjë fjalë!
45. Ne do ta kapim atë me fuqinë Tonë.
46. E pastaj do t'ia këputnim atij arterien e zemrës.
47. Askush prej jush nuk do të mund të ndërhynte për mbrojtjen e tij.
48. Ai (kur'ani) është këshillë për të ruajturit.
49. S'ka dyshim se Ne dijmë që prej jush ka që e përgënjeshtrojnë.
50. Ai (Kur'ani) njëmend do të jetë dëshprim për jobesimtarët.
51. Ai është e vërtetë bindëse!
52. Andaj, ti lartësoje nga të metat Zotin tënd të madhëruar!
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Momenti i katastrofës së përgjithshme (kijameti).
2. Ç'është kijameti?
3. Ç'ka të mësoi ty se ç'është kijameti?
4. Themudi dhe Adi përgënjeshtruan tronditjen (kijametin).
5. Sa i përket Themudit, ata u shkatërruan me krismë të tmerrshme.
6. Ndërsa Adi është shkatërruar me një erë të fortë, të pakufishme.
7. Atë Ai e lëshoi kundër tyre shtatë net e tetë ditë rresht, kur
shihje njerëzit në to të rrëzuar si të ishi trupa hurmash të
zgavëruara.
8. A e sheh prej tyre ndonjë që ka mbetur?
313
9. Erdhi faraoni dhe ata që ishin para tij si dhe të përmbysurit
(fshatrat e popullit të Lutit), me punë të gabuara.
10. Ata kundërshtuan të dërguarin e Zotit të tyre, e Ai i dënoi ata me
një dënim edhe më të madh (prej dënimeve të mëparshëm).
11. Pasi që uji pat vërshuar, Ne ju bartëm në anije.
12. Për ta bërë atë (ngjarje) përkujtim për ju dhe për ta ruajtur atë
veshët që janë përkujtues.
13. E kur të fryhet në surë një e fryme.
14. Dhe të ngrihen toka e kodrat e t'i mëshojnë njëra-tjetrës me një të
goditur.
15. Në atë kohë ndodh e vërteta (kijameti).
16. E qielli çahet, pse ai atë ditë është i raskapitur.
17. Dhe engjëjt qëndrojnë në skajet (anët) e tij, e atë ditë, tetë
(engjëj) e bartin mbi vete Arshin e Zotit tënd.
18. Atë ditë ju do të ekspozoheni (para Zotit), duke mos mbetur fshehtë
asnjë sekret juaji.
19. Kujt t'i jepet libri i vet nga e djathta e tij, ai do të thotë: "O
ju, qe, lexonie librin tim!"
20. Unë kam qenë i bindur se do të jap llogarinë time.
21. Dhe ai atëherë është në një jetë të kënaqshme.
22. Në një Xhennet të lartë.
23. Pemët e tij i ka krejt afër.
24. (E thuhet) Hani e pini shijshëm, ngase në ditët e kaluara ju e
përgatitët këtë.
25. Ndërkaq, kujt i jepen librat e veta nga e majta, ai thotë: "O i
mjeri unë, të mos më jepej fare libri im.
26. Dhe të mos dijsha fare se çka është llogaria ime.
27. Ah, sikur të kishte qenë ajo (vdekja e parë) mbarim i amshueshëm
për mua.
28. Pasuria ime nuk më bëri fare dobi.
29. U hoq prej meje çdo kompetencë imja.
30. U thuhet zebanive: Kapnie atë, vënja prangat!
31. Pastaj atë shtinie në Xhehennem...
32. Mandej, lidhne atë me një zingjirë të gjatë shtatëdhjetë kutë.
33. Pse ai ka qenë që nuk besoi All-llahun e madhëruar.
34. Ai nuk nxiste për t'i ushqyer të varfërit.
35. Ai sot nuk ka këtu ndonjë mik.
36. As ushqim tjetër përveç të të shplarave.
37. Që atë nuk e ha kush, pos mëkatarëve.
38. Pra Unë betohem në atë që e shihni!
39. Edhe në atë që nuk e shihni!
314
40. Se me të vërtetë ai (Kur'ani) është fjalë (e Zotit) që e lexon i
dërguari i ndershëm.
41. Ai nuk është fjalë e ndonjë poeti, po ju nuk besoni.
42. Nuk është as fjalë e ndonji falltori, po ju nuk besoni.
43. Është zbritje prej Zotit të botëve!
44. Sikur të trillonte ai (Muhammedi) për Ne ndonjë fjalë!
45. Ne do ta kapim atë me fuqinë Tonë.
46. E pastaj do t'ia këputnim atij arterien e zemrës.
47. Askush prej jush nuk do të mund të ndërhynte për mbrojtjen e tij.
48. Ai (kur'ani) është këshillë për të ruajturit.
49. S'ka dyshim se Ne dijmë që prej jush ka që e përgënjeshtrojnë.
50. Ai (Kur'ani) njëmend do të jetë dëshprim për jobesimtarët.
51. Ai është e vërtetë bindëse!
52. Andaj, ti lartësoje nga të metat Zotin tënd të madhëruar!
SURA 68. KALEM
SURA 68. KALEM
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Nun, betohem në pendën dhe në atë çka shkruajnë!
2. Ti, me dhuratën (pejgamber) e Zotit tënd, nuk je i çmendur!
3. Dhe se ti, padyshim do të kesh shpërblim të pandërprerë!
311
4. Vërtet, ti je në një shkallë të lartë morali!
5. Më vonë ti do të shohësh, edhe ata do të shohin.
6. Se cili prej jush është i çmendur?
7. S'ka dyshim se Zoti yt është Ai që e di më së miri se kush është ai
që ka humbur prej rrugës së Tij dhe Ai e di më së miri për të
udhëzuarit.
8. Andaj, ti mos u pajto me gënjeshtarët!
9. Ata kanë dëshirë që ti të bësh lajka.
10. Mos e respekto askë që betohet shumë dhe është i poshtër!
11. që është përgojues e ban fjalë ndër njerëz.
12. Shumë koprrac ndaj rrugës së mbarë, i pafrenueshëm, mëkatarë,
13. që është shumë i vrazhdë, më në fund edhe kopil (nuk i dihet baba).
14. (Mos e respekto) Vetëm pse ka pasuri e djem!
15. Kur atij i lexohen ajetet Tona, ai thotë: "Legjenda të të parëve!"
16. Ne do ta dëmkosim atë në turi (në hundë).
17. Ne i sprovuam ata (mekasit) sikurse i kemi pas sprovuar pronarët e
kopshtit. Kur u betuan se do të vjelin atë herët në agim.
18. E nuk thanë (kur u betuan): "Në dashtë All-llahu - inshall -llahu!"
19. E, sa qenë ata fjetur, atë (kopshtin) e goditi një bela nga Zoti
yt.
20. Dhe ai gdhiu si të ishte i vjelë.
21. Ata në mëngjes thërritnin njëri-tjetrin.
22. Ngrihuni herët te prodhimet e tuaja, nëse doni t'i vilni!
23. Dhe ata vajtën duke pëshpëritur në mes vete (të mos i dëgjojnë
kush).
24. Të mos lejojnë të afrohet sot në të asnjë i varfër.
26. E kur e panë atë, thanë: "S'ka dyshim, ne kemi humbur (rrugën)".
27. Jo, (ne nuk kemi humbur rrugën) por paskemi mbetur pa të!
28. Ai me maturi prej tyre tha: "A nuk ju thashë përse nuk e përmendi
Zotin?"
29. Atëherë ata thanë: "I pafajshëm është Zoti ynë, ne ishim të
padrejtë"
30. Dhe u kthyen e po e qortojën njëri-tjetrin.
31. Thanë: "Të mjerët ne, vërtet ne ishim jashtë rrugës!"
32. Shpresohet se Zoti yt do na zëvendsojë me ndonjë edhe më të mirë se
ai; ne në të vetëm te Zoti ynë mbajmë shpresën.
33. Ja, kështu do të jenë dënimi (i mekasve), ndërsa dënimi i botës
tjetër do të jetë shumë më i ashpër, sikur të jenë që e kuptojnë.
34. Është e sigurt se për të devotshmit do të ketë te Zoti i tyre
kopshte të begatshme.
35. A do ti bëjmë krminelët të barabartë me muslimanët?
312
36. Ç'është me ju, si gjykoni ashtu?
37. A mos keni ndonjë libër, e prej saj mësoni?
38. E ju do të keni atje çka të dëshironi?
39. Amos keni ndonjë zotim të fortë prej Nesh që vazhdon deri në
kijamet, se do ta rrini atë që dëshironi?
40. Pyeti ata se cili është prej tyre që u garanton atë?
41. Apo ata kanë ortakë (zota) që u garantojnë, pra le t'i sjellin
ortakët e vet, nëse e thonë të vëtetën?
42. (Përkujto) Ditën kur ashpërsohet çështja deri në kulm (në kijamet),
e ata do të ftohen për të bërë sexhde, po nuk mundën.
43. Shikimet e tyre janë të përulura dhe ata i kaplon poshtërimi, kur
dihet se ata kanë qenë të ftuar të bëjnë sexhde sa ishin të shëndoshë
(e ata - talleshin).
44. Pra më lë Mua dhe ata që e mohojnë këtë Kur'an. Ne do t'i afrojmë
ata dalëngadalë te dënimi prej nga nuk presin.
45. Dhe atyre Unë u jap afat, sepse ndëshkimi Im është shumë i fortë.
46. A mos kërkon ti prej tyre shpërblim, e ata janë të ngarkuar me
dhëniet?
47. A mos te ta është e fshehta (e Lehvi Mahfudhit), e ata prej aty
trumbetojnë (se janë të mirë)?
48. Po ti, bëhu i durueshëm ndaj caktimit të Zotit tënd, e mos u bë si
ai peshkut në kohën kur pat thirrur (Zotin) dhe ishte i mllefosur.
49. Sikur të mos i afrohej atij mëshirë nga Zoti i tij, do të hidhej në
shkretërirë i demoralizuar.
50. Po Zoti i tij, e bëri atë të zgjedhur prej të mirëve.
51. E ata që nuk besuan gati sa të zhdukin me shikimet e tyre, kur
dëgjuan Kur'anin, e (nga inati) thanë: "Ai është i marrë!"
52. Po ai (Kur'ani) nuk është tjetër vetëm se këshillë për botën (e
njerëzve e të xhinëve).
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Nun, betohem në pendën dhe në atë çka shkruajnë!
2. Ti, me dhuratën (pejgamber) e Zotit tënd, nuk je i çmendur!
3. Dhe se ti, padyshim do të kesh shpërblim të pandërprerë!
311
4. Vërtet, ti je në një shkallë të lartë morali!
5. Më vonë ti do të shohësh, edhe ata do të shohin.
6. Se cili prej jush është i çmendur?
7. S'ka dyshim se Zoti yt është Ai që e di më së miri se kush është ai
që ka humbur prej rrugës së Tij dhe Ai e di më së miri për të
udhëzuarit.
8. Andaj, ti mos u pajto me gënjeshtarët!
9. Ata kanë dëshirë që ti të bësh lajka.
10. Mos e respekto askë që betohet shumë dhe është i poshtër!
11. që është përgojues e ban fjalë ndër njerëz.
12. Shumë koprrac ndaj rrugës së mbarë, i pafrenueshëm, mëkatarë,
13. që është shumë i vrazhdë, më në fund edhe kopil (nuk i dihet baba).
14. (Mos e respekto) Vetëm pse ka pasuri e djem!
15. Kur atij i lexohen ajetet Tona, ai thotë: "Legjenda të të parëve!"
16. Ne do ta dëmkosim atë në turi (në hundë).
17. Ne i sprovuam ata (mekasit) sikurse i kemi pas sprovuar pronarët e
kopshtit. Kur u betuan se do të vjelin atë herët në agim.
18. E nuk thanë (kur u betuan): "Në dashtë All-llahu - inshall -llahu!"
19. E, sa qenë ata fjetur, atë (kopshtin) e goditi një bela nga Zoti
yt.
20. Dhe ai gdhiu si të ishte i vjelë.
21. Ata në mëngjes thërritnin njëri-tjetrin.
22. Ngrihuni herët te prodhimet e tuaja, nëse doni t'i vilni!
23. Dhe ata vajtën duke pëshpëritur në mes vete (të mos i dëgjojnë
kush).
24. Të mos lejojnë të afrohet sot në të asnjë i varfër.
26. E kur e panë atë, thanë: "S'ka dyshim, ne kemi humbur (rrugën)".
27. Jo, (ne nuk kemi humbur rrugën) por paskemi mbetur pa të!
28. Ai me maturi prej tyre tha: "A nuk ju thashë përse nuk e përmendi
Zotin?"
29. Atëherë ata thanë: "I pafajshëm është Zoti ynë, ne ishim të
padrejtë"
30. Dhe u kthyen e po e qortojën njëri-tjetrin.
31. Thanë: "Të mjerët ne, vërtet ne ishim jashtë rrugës!"
32. Shpresohet se Zoti yt do na zëvendsojë me ndonjë edhe më të mirë se
ai; ne në të vetëm te Zoti ynë mbajmë shpresën.
33. Ja, kështu do të jenë dënimi (i mekasve), ndërsa dënimi i botës
tjetër do të jetë shumë më i ashpër, sikur të jenë që e kuptojnë.
34. Është e sigurt se për të devotshmit do të ketë te Zoti i tyre
kopshte të begatshme.
35. A do ti bëjmë krminelët të barabartë me muslimanët?
312
36. Ç'është me ju, si gjykoni ashtu?
37. A mos keni ndonjë libër, e prej saj mësoni?
38. E ju do të keni atje çka të dëshironi?
39. Amos keni ndonjë zotim të fortë prej Nesh që vazhdon deri në
kijamet, se do ta rrini atë që dëshironi?
40. Pyeti ata se cili është prej tyre që u garanton atë?
41. Apo ata kanë ortakë (zota) që u garantojnë, pra le t'i sjellin
ortakët e vet, nëse e thonë të vëtetën?
42. (Përkujto) Ditën kur ashpërsohet çështja deri në kulm (në kijamet),
e ata do të ftohen për të bërë sexhde, po nuk mundën.
43. Shikimet e tyre janë të përulura dhe ata i kaplon poshtërimi, kur
dihet se ata kanë qenë të ftuar të bëjnë sexhde sa ishin të shëndoshë
(e ata - talleshin).
44. Pra më lë Mua dhe ata që e mohojnë këtë Kur'an. Ne do t'i afrojmë
ata dalëngadalë te dënimi prej nga nuk presin.
45. Dhe atyre Unë u jap afat, sepse ndëshkimi Im është shumë i fortë.
46. A mos kërkon ti prej tyre shpërblim, e ata janë të ngarkuar me
dhëniet?
47. A mos te ta është e fshehta (e Lehvi Mahfudhit), e ata prej aty
trumbetojnë (se janë të mirë)?
48. Po ti, bëhu i durueshëm ndaj caktimit të Zotit tënd, e mos u bë si
ai peshkut në kohën kur pat thirrur (Zotin) dhe ishte i mllefosur.
49. Sikur të mos i afrohej atij mëshirë nga Zoti i tij, do të hidhej në
shkretërirë i demoralizuar.
50. Po Zoti i tij, e bëri atë të zgjedhur prej të mirëve.
51. E ata që nuk besuan gati sa të zhdukin me shikimet e tyre, kur
dëgjuan Kur'anin, e (nga inati) thanë: "Ai është i marrë!"
52. Po ai (Kur'ani) nuk është tjetër vetëm se këshillë për botën (e
njerëzve e të xhinëve).
SURA 67. MULK
SURA 67. MULK
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. I madhëruar është Ai, që në dorën e fuqisë së Tij është i tërë
sundimi dhe Ai ka fuqi mbi çdo send.
2. Ai është që krijoi vdekjen dhe jetën, për t'ju provuar se cili prej
jush është më vepërmirë. Ai është ngadhnjyesi, mëkatëfalësi.
3. Ai është që krijoi shtatë qiej palë mbi palë. Në krijimin e
Mëshiruesit nuk mund të shohësh ndonjë kontrast, andaj, drejto shikimin
se a sheh ndonjë çarje?
4. Mandej, herë pas here drejto shikimin, e shikimi do të kthehet të ti
i përulur dhe i molisur.
5. Ne, qiellin më të afërt e kemi zbukuruar me kandila (yje ndriquese)
dhe ata i kemi bërë gjuajtës kundër djajve, të cilëve u kemi përgatitur
dënim me zjarr shumë të madh.
6. Dënimi në Xhehennem është edhe për ata që nuk i besuan Zotit të
tyre; sa vend i keq është ai!
7. Kur të hidhen në të, ata do t'ia dëgjojnë atij ushtimën e ai vlon.
8. Nga zemërimi, ai gati copëtohet. Sa herë që hidhet në të ndonjë
turmë, roja i pyet: "A nuk ju pat ardhur juve ndonjë pejgamber
(qortues)?"
9. Ata thonë: "Po, na erdhi pejgamberi, por ne e përgënjeshtruam dhe ne
u thamë: "All-llahu nuk shpalli asgjë, e ju nuk jeni tjetër vetëm se në
një humbje të nadhe!"
10. Dhe thonë: "Sikur të kishim dëgjuar dhe pasur mend, ne nuk do të
ishim ndër banuesit e zjarrit".
11. Pra, i pranojmë mëkatet e veta; banuesit e zjarrit qofshin larg
mëshirës.
12. Ata, që pa parë i frikësoheshin Zotit të vet, për ta ka falje dhe
shpërblim të madh.
13. E, ju fshihnie ose thonie fjalën tuaj haptas; Ai s'ka dyshim se e
di çka fshehni në zemrat tuaja.
310
14. A nuk e di Ai që ka krijuar, kur dihet se Ai dëpërton në thellësi
të sekreteve, i njeh hollësitë.
15. Ai është që juve tokën ua bëri të përshtatshme, andaj, ecni nëpër
pjesë të saj dhe shfrytëzoni begatitë e Tij, meqë vetëm te Ai është e
ardhmja.
16. A u garantuat ju prej Atij që është në qiell, që të mos ju shafit
(të mos u lëshoj) toka kur të dridhet.
17. A u garantuat ju prej Atij që është në qiell, që të mos lëshojë
kundër jush ndonjë stuhi me rrebesh gurësh. E pra, do ta kuptoni se si
është ndëshkimi Im!
18. Edhe ata që ishin para tyre përgënjeshtruan, por çfarë ishte dënimi
Im?
19. A nuk i shikuan ata shpezët përmbi ta krahëhapur dhe kur krahët i
palojnë, ato nuk i mban në ajër pos Fuqiplotit. Ai është që çdo send e
sheh dhe e di.
20. Kush është ajo ushtëri juaja që do t'ju ndihmojë, pos Mëshiruesit?
Është e vërtetë se jobesimtarët gjenden në një mashtrim të madh.
21. Kush është ai që ju ushqen, po qe se Ai ua ndërpret furnizimin e
vet? Jo, askush, por ata vazhdojnë me arrogancë e kundërvënie.
22. A është më i udhëzuar ai që ecën i përmbysur me fytyrë në tokë, apo
ai që ecën në pozicion qëndrues rrugës së drejtë?
23. Thuaj: "Ai është që ju krijoi, ju dhuroi të dëgjuarit, të parit dhe
mendjen, kurse pak po falënderoni"
24. Thuaj: "Ai është që ju krijoi e ju shumoi në tokë dhe vetëm te Ai
do të tuboheni!"
25. E, ata po thonë: "Kur do të sendërtohet ky premtim, po qe se jeni
të vërtetë?"
26. Thuaj: "Atë e di vetëm All-llahu, e unë jam një qortues që ju bën
me dije!"
27. Kur ta shohin atë (Xhehennemin) se po u afrohet, fytyrat e atyre që
nuk besuan u shëmtohen dhe u thuhet: "Ky është ai që ju e kërkonit sa
më shpejt!"
28. Thuaj: "Më tregoni pra, nëse All-llahu më merr shpirtin mua dhe
atyre që janë me mua, ose na mëshiron, kush do t'i mbrojë jobesimtarët
prej një dënimi të mundimshëm?"
29. Thuaj: "Ai është Mëshiruesi, Atij i kemi besuar dhe vetëm tek Ai
jemi mbështetur, kurse ju do ta kuptoni se kush njëmend është ai i
humburi!"
30. Thuaj: "Më tregoni, nëse uji juaj humbet në thellësi, kush do t'ju
sjell ujë mbitokësor (burimor)?"
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. I madhëruar është Ai, që në dorën e fuqisë së Tij është i tërë
sundimi dhe Ai ka fuqi mbi çdo send.
2. Ai është që krijoi vdekjen dhe jetën, për t'ju provuar se cili prej
jush është më vepërmirë. Ai është ngadhnjyesi, mëkatëfalësi.
3. Ai është që krijoi shtatë qiej palë mbi palë. Në krijimin e
Mëshiruesit nuk mund të shohësh ndonjë kontrast, andaj, drejto shikimin
se a sheh ndonjë çarje?
4. Mandej, herë pas here drejto shikimin, e shikimi do të kthehet të ti
i përulur dhe i molisur.
5. Ne, qiellin më të afërt e kemi zbukuruar me kandila (yje ndriquese)
dhe ata i kemi bërë gjuajtës kundër djajve, të cilëve u kemi përgatitur
dënim me zjarr shumë të madh.
6. Dënimi në Xhehennem është edhe për ata që nuk i besuan Zotit të
tyre; sa vend i keq është ai!
7. Kur të hidhen në të, ata do t'ia dëgjojnë atij ushtimën e ai vlon.
8. Nga zemërimi, ai gati copëtohet. Sa herë që hidhet në të ndonjë
turmë, roja i pyet: "A nuk ju pat ardhur juve ndonjë pejgamber
(qortues)?"
9. Ata thonë: "Po, na erdhi pejgamberi, por ne e përgënjeshtruam dhe ne
u thamë: "All-llahu nuk shpalli asgjë, e ju nuk jeni tjetër vetëm se në
një humbje të nadhe!"
10. Dhe thonë: "Sikur të kishim dëgjuar dhe pasur mend, ne nuk do të
ishim ndër banuesit e zjarrit".
11. Pra, i pranojmë mëkatet e veta; banuesit e zjarrit qofshin larg
mëshirës.
12. Ata, që pa parë i frikësoheshin Zotit të vet, për ta ka falje dhe
shpërblim të madh.
13. E, ju fshihnie ose thonie fjalën tuaj haptas; Ai s'ka dyshim se e
di çka fshehni në zemrat tuaja.
310
14. A nuk e di Ai që ka krijuar, kur dihet se Ai dëpërton në thellësi
të sekreteve, i njeh hollësitë.
15. Ai është që juve tokën ua bëri të përshtatshme, andaj, ecni nëpër
pjesë të saj dhe shfrytëzoni begatitë e Tij, meqë vetëm te Ai është e
ardhmja.
16. A u garantuat ju prej Atij që është në qiell, që të mos ju shafit
(të mos u lëshoj) toka kur të dridhet.
17. A u garantuat ju prej Atij që është në qiell, që të mos lëshojë
kundër jush ndonjë stuhi me rrebesh gurësh. E pra, do ta kuptoni se si
është ndëshkimi Im!
18. Edhe ata që ishin para tyre përgënjeshtruan, por çfarë ishte dënimi
Im?
19. A nuk i shikuan ata shpezët përmbi ta krahëhapur dhe kur krahët i
palojnë, ato nuk i mban në ajër pos Fuqiplotit. Ai është që çdo send e
sheh dhe e di.
20. Kush është ajo ushtëri juaja që do t'ju ndihmojë, pos Mëshiruesit?
Është e vërtetë se jobesimtarët gjenden në një mashtrim të madh.
21. Kush është ai që ju ushqen, po qe se Ai ua ndërpret furnizimin e
vet? Jo, askush, por ata vazhdojnë me arrogancë e kundërvënie.
22. A është më i udhëzuar ai që ecën i përmbysur me fytyrë në tokë, apo
ai që ecën në pozicion qëndrues rrugës së drejtë?
23. Thuaj: "Ai është që ju krijoi, ju dhuroi të dëgjuarit, të parit dhe
mendjen, kurse pak po falënderoni"
24. Thuaj: "Ai është që ju krijoi e ju shumoi në tokë dhe vetëm te Ai
do të tuboheni!"
25. E, ata po thonë: "Kur do të sendërtohet ky premtim, po qe se jeni
të vërtetë?"
26. Thuaj: "Atë e di vetëm All-llahu, e unë jam një qortues që ju bën
me dije!"
27. Kur ta shohin atë (Xhehennemin) se po u afrohet, fytyrat e atyre që
nuk besuan u shëmtohen dhe u thuhet: "Ky është ai që ju e kërkonit sa
më shpejt!"
28. Thuaj: "Më tregoni pra, nëse All-llahu më merr shpirtin mua dhe
atyre që janë me mua, ose na mëshiron, kush do t'i mbrojë jobesimtarët
prej një dënimi të mundimshëm?"
29. Thuaj: "Ai është Mëshiruesi, Atij i kemi besuar dhe vetëm tek Ai
jemi mbështetur, kurse ju do ta kuptoni se kush njëmend është ai i
humburi!"
30. Thuaj: "Më tregoni, nëse uji juaj humbet në thellësi, kush do t'ju
sjell ujë mbitokësor (burimor)?"
SURA 66. TAHRIM
SURA 66. TAHRIM
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. O ti pejgamber (o ti, që të është sjellë kumtesa nga qielli),pse ia
ndalon vetes atë që All-llahu ta lejoi? A kërkon me të pajtimin e grave
tuaja? All-llahu është mëkatfalës, mëshirues.
2. All-llahu u ka përcaktuar juve zgjidhjen e betimeve tuaja; All-llahu
është kujdestari juaj; Ai është i gjithdijshmi, i urti.
3. (Përkujto) kur Pejgamberi ndonjerës prej grave të veta i kumtoi
fshehurazi një lajm, e kur ajo tregoi atë (lajm), e All-llahu
(Pejgamberit) i zbuloi atij për të (kallzimin e lajmit nga ajo grua),
ai ia bëri (asaj) me dije një pjesë të tregimit, kurse për pjesën
tjetër heshti. E kur ai (pejgamberi) e njohtoi atë (gruan) me atë (që i
kishte treguar), ajo tha: "E kush të tregoi ty këtë?" Ai tha: "Më
tregoi i gjithdijshmi, njohësi i të fshehtave!"
4. Nëse ju të dyja pendoheni te All-llahu (është më mirë për ju), sepse
zemrat tuaja tanimë kanë rrëshqitur, e nëse bashkëveproni kundër tij,
ta dini se All-llahu është Ai mbrojtës i tij si dhe Xhibrili dhe
besimtarët e ndershëm; e kur është kështu, edhe engjëjt i dalin në
ndihmë.
5. Nëse ai u ka lëshuar juve, është detyrë e Zotit të tij t'i bëjë atij
zëvendsim me gra edhe më të mira se ju; muslimane, besimtare,
respektuese, penduese, adhuruese, emigruese që kanë qenë të martuara
ose virgjëresha.
6. O ju që besuat, ruane veten dhe familjen tuaj prej një zjarri, lënda
djegëse e të cilit janë njerëzit dhe gurët. Atë (zjarrin) e mbikëqyrin
engjëjt të rreptë e të ashpër që nuk e kundërshtojnë All-llahun për
asgjë që Ai i urdhëron dhe punojnë atë që janë të urdhëruara.
7. O ju që mohuat, sot mos u arsyetoni; ju shpërbleheni vetëm për atë
që keni vepruar.
8. O ju që keni besuar, pendohuni tek All-llahu me një pendim të
sinqertë në mënyrë që Zoti juaj t'i largojë prej jush të këqijat, t'u
shpie në Xhennete, nën të cilat rrjedhin lumenj ditën kur All-llahu nuk
e turpëron Pejgamberin e së bashku me të as ata që kanë besuar. Drita e
tyre ndriçon para tyre dhe në të djathtë të tyre, e ata thonë: "Zoti
ynë, vazhdona dritën tonë, falna neve. Vërtet, Ti je i plotfuqishëm për
çdo send".
309
9. O ti pejgamber, luftoji jobesimtarët e hipokritët dhe qëndro ashpër
kundër tyre; vendi i tyre është Xhehennemi që është një vend i
shëmtuar!
10. Atyre që mohuan, All-llahu u sjell një shembull gruan e Nuhut dhe
gruan e Lutit. Ato të dyja ishin në kurorë të dy robërve të mirë nga
robërit tanë, por ato të dyja i tradhtuan (në fé) ata të dy dhe këta të
dy nuk mund t'i mbrojnë ato fare te All-llahu, e atyre dyjave u thuhet:
"Hyni në zjarr së bashku me ata që hyjnë!"
11. E atyre që besuan, All-llahu u solli shembull gruan e faraonit kur
ajo tha: "Zoti im, më bën një vend pranë mëshirës sate në Xhennet dhe
më shpëto prej faraonit e brutalitetit të tij dhe më shpëto prej
popullit mizor!"
12. Edhe Merjemen të bijën e Imranit, që e ruajti nderin e vet, e Ne
prej anës sonë i frymëzuam një shpirt e ajo i besoi fjalët e Zotit të
saj dhe librat e Tij dhe ishte e devotshme.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. O ti pejgamber (o ti, që të është sjellë kumtesa nga qielli),pse ia
ndalon vetes atë që All-llahu ta lejoi? A kërkon me të pajtimin e grave
tuaja? All-llahu është mëkatfalës, mëshirues.
2. All-llahu u ka përcaktuar juve zgjidhjen e betimeve tuaja; All-llahu
është kujdestari juaj; Ai është i gjithdijshmi, i urti.
3. (Përkujto) kur Pejgamberi ndonjerës prej grave të veta i kumtoi
fshehurazi një lajm, e kur ajo tregoi atë (lajm), e All-llahu
(Pejgamberit) i zbuloi atij për të (kallzimin e lajmit nga ajo grua),
ai ia bëri (asaj) me dije një pjesë të tregimit, kurse për pjesën
tjetër heshti. E kur ai (pejgamberi) e njohtoi atë (gruan) me atë (që i
kishte treguar), ajo tha: "E kush të tregoi ty këtë?" Ai tha: "Më
tregoi i gjithdijshmi, njohësi i të fshehtave!"
4. Nëse ju të dyja pendoheni te All-llahu (është më mirë për ju), sepse
zemrat tuaja tanimë kanë rrëshqitur, e nëse bashkëveproni kundër tij,
ta dini se All-llahu është Ai mbrojtës i tij si dhe Xhibrili dhe
besimtarët e ndershëm; e kur është kështu, edhe engjëjt i dalin në
ndihmë.
5. Nëse ai u ka lëshuar juve, është detyrë e Zotit të tij t'i bëjë atij
zëvendsim me gra edhe më të mira se ju; muslimane, besimtare,
respektuese, penduese, adhuruese, emigruese që kanë qenë të martuara
ose virgjëresha.
6. O ju që besuat, ruane veten dhe familjen tuaj prej një zjarri, lënda
djegëse e të cilit janë njerëzit dhe gurët. Atë (zjarrin) e mbikëqyrin
engjëjt të rreptë e të ashpër që nuk e kundërshtojnë All-llahun për
asgjë që Ai i urdhëron dhe punojnë atë që janë të urdhëruara.
7. O ju që mohuat, sot mos u arsyetoni; ju shpërbleheni vetëm për atë
që keni vepruar.
8. O ju që keni besuar, pendohuni tek All-llahu me një pendim të
sinqertë në mënyrë që Zoti juaj t'i largojë prej jush të këqijat, t'u
shpie në Xhennete, nën të cilat rrjedhin lumenj ditën kur All-llahu nuk
e turpëron Pejgamberin e së bashku me të as ata që kanë besuar. Drita e
tyre ndriçon para tyre dhe në të djathtë të tyre, e ata thonë: "Zoti
ynë, vazhdona dritën tonë, falna neve. Vërtet, Ti je i plotfuqishëm për
çdo send".
309
9. O ti pejgamber, luftoji jobesimtarët e hipokritët dhe qëndro ashpër
kundër tyre; vendi i tyre është Xhehennemi që është një vend i
shëmtuar!
10. Atyre që mohuan, All-llahu u sjell një shembull gruan e Nuhut dhe
gruan e Lutit. Ato të dyja ishin në kurorë të dy robërve të mirë nga
robërit tanë, por ato të dyja i tradhtuan (në fé) ata të dy dhe këta të
dy nuk mund t'i mbrojnë ato fare te All-llahu, e atyre dyjave u thuhet:
"Hyni në zjarr së bashku me ata që hyjnë!"
11. E atyre që besuan, All-llahu u solli shembull gruan e faraonit kur
ajo tha: "Zoti im, më bën një vend pranë mëshirës sate në Xhennet dhe
më shpëto prej faraonit e brutalitetit të tij dhe më shpëto prej
popullit mizor!"
12. Edhe Merjemen të bijën e Imranit, që e ruajti nderin e vet, e Ne
prej anës sonë i frymëzuam një shpirt e ajo i besoi fjalët e Zotit të
saj dhe librat e Tij dhe ishte e devotshme.
SURA 65. TALAK
SURA 65. TALAK
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. O ti pejgamber, kur t'i lëshoni gratë, lëshoni ato në vigjilje të
fillimit të pritjes së tyre (në kohën e pastërtisë së tyre) dhe kohën e
pritjes mbanie mend mirë e kini frikë All-llahut, Zotit tuaj, dhe mos i
nxirrni ato prej shtëpive të tyre, e edhe ato të mos dalin ndryshe
vetëm nëse bëjnë ndonjë vepër të keqe të vërtetuar. Këto janë
dispozitat e All-llahut, e kush del jashtë dispozitave të All-llahut,
ai e ka dëmtuar vetveten. Ti nuk e di, All-llahu pas asaj mund të të
japë diçka rishtazi.
2. E kur t'i afrohen ato mbarimit të afatit të tyre, atëherë ose mbani
(i ktheni në jetën bashkëshortore) si duhet, ose ndanu prej tyre si
është e udhës, e këtë do ta dëshmojnë dy dëshmitarë të drejtë nga mesi
juaj dhe dëshminë zbatojeni për hirë të All-llahut. Kështu këshillohet
ai që i beson All-llahut dhe ditës së fundit, e kush iu përmbahet
dispozitave të All-llahut, atij Ai i hap rrugë,
3. dhe e furnizon atë prej nga nuk e kujton fare. Kush i mbështetet
All-llahut, Ai i mjafton atij, All-llahu realizon dëshirën e vet dhe
All-llahu çdo gjëje ia ka caktuar kohën (afatin).
4. E ato nga gratë tuaja të cilave u është ndërprerë cikli mujor
(menstruacioni) nëse nuk e keni ditur, koha e pritjes së tyre është tre
muaj, e ashtu edhe ato që ende nuk kanë pasur menstruacion. Ndërkaq,
për shtatzënat afati i pritjes së tyre është derisa të lindin. E kush i
frikësohet All-llahut, Ai atij ia lehtëson punën.
5. Ky është vendim i All-llahut që ua zbriti juve, e kush e ka frikë
All-llahun, Ai atij ia shlyen të këqijat dhe ia shton shpërblimin.
6. Ato (gratë e lëshuara), sipas mundësisë suaj i vendosni në ndonjë
vend ku banoni ju, e mos i ngushtoni ato për t'i detyruar (të dalin).
Në qoftë se ato janë shtatzëna, atëherë furnizoni ato derisa ta heqin
barrën e tyre, e nëse ato u japin gji fëmijëve tuaj, atëherë jepnu
atyre shpërblimin që u takon dhe kini mirëkuptim në mes jush ashtu si
duhet, e në qoftë se hasni në vështirësi ndër vete, atëherë le të
kërkojnë për të gjidhënëse tjetër.
7. Ai që është i pasur, le të shpenzojë sipas mundësisë së vet, e ai që
është ngusht nga pasuria, le të japë nga ajo që i ka dhënë All-llahu, e
All-llahu nuk ngarkon askë, vetëm aq sa i ka dhënë; mirëpo pas
vështirësisë All-llahu sjell çlirim (begati).
8. Sa shumë banorë të fshatrave, që ishin kryeneçë ndaj urdhërit të
Zotit të vet dhe ndaj të dërguarëve të Tij, Ne i kemi shpërblyer me një
llogari të ashpër, i kemi ndëshkuar me një dënim të papërshkrueshëm.
9. Dhe ata e përjetuan barrën e rëndë të punës së vet, kështu që fundi
i çështjes së tyre ishte dështimi.
308
10. All-llahu u ka përgatitur dënim të rëndë, atyre pra, kinie frikë
All-llahun o ju të zotët e mendjes. E ju që keni besuar, All-llahu u
zbriti juve shpalljen (Kur'anin).
11. Të dërguarin që ua lexon ajetet e qarta të All-llahut për t'i
nxjerrë ata që besuan dhe bënë vepra të mira prej errësirave në dritë.
Kush i beson All-llahut dhe bën vepra të mira, Ai e shpie atë në
Xhennete nëpër të cilët rrjedhin lumenj; aty do të jenë gjthmonë e
kurrë pakëputur. All-llahu i ka dhënë atij furnizim të mirë...
12. All-llahu është Ai që krijoi shtatë palë qiej dhe prej tokës aq sa
ata; në to zbatohet vendimi i Tij për ta ditur ju se All-llahu ka fuqi
për çdo send dhe që me të vërtetë All-llahu ka përfshirë çdo send me
dijen e vet.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. O ti pejgamber, kur t'i lëshoni gratë, lëshoni ato në vigjilje të
fillimit të pritjes së tyre (në kohën e pastërtisë së tyre) dhe kohën e
pritjes mbanie mend mirë e kini frikë All-llahut, Zotit tuaj, dhe mos i
nxirrni ato prej shtëpive të tyre, e edhe ato të mos dalin ndryshe
vetëm nëse bëjnë ndonjë vepër të keqe të vërtetuar. Këto janë
dispozitat e All-llahut, e kush del jashtë dispozitave të All-llahut,
ai e ka dëmtuar vetveten. Ti nuk e di, All-llahu pas asaj mund të të
japë diçka rishtazi.
2. E kur t'i afrohen ato mbarimit të afatit të tyre, atëherë ose mbani
(i ktheni në jetën bashkëshortore) si duhet, ose ndanu prej tyre si
është e udhës, e këtë do ta dëshmojnë dy dëshmitarë të drejtë nga mesi
juaj dhe dëshminë zbatojeni për hirë të All-llahut. Kështu këshillohet
ai që i beson All-llahut dhe ditës së fundit, e kush iu përmbahet
dispozitave të All-llahut, atij Ai i hap rrugë,
3. dhe e furnizon atë prej nga nuk e kujton fare. Kush i mbështetet
All-llahut, Ai i mjafton atij, All-llahu realizon dëshirën e vet dhe
All-llahu çdo gjëje ia ka caktuar kohën (afatin).
4. E ato nga gratë tuaja të cilave u është ndërprerë cikli mujor
(menstruacioni) nëse nuk e keni ditur, koha e pritjes së tyre është tre
muaj, e ashtu edhe ato që ende nuk kanë pasur menstruacion. Ndërkaq,
për shtatzënat afati i pritjes së tyre është derisa të lindin. E kush i
frikësohet All-llahut, Ai atij ia lehtëson punën.
5. Ky është vendim i All-llahut që ua zbriti juve, e kush e ka frikë
All-llahun, Ai atij ia shlyen të këqijat dhe ia shton shpërblimin.
6. Ato (gratë e lëshuara), sipas mundësisë suaj i vendosni në ndonjë
vend ku banoni ju, e mos i ngushtoni ato për t'i detyruar (të dalin).
Në qoftë se ato janë shtatzëna, atëherë furnizoni ato derisa ta heqin
barrën e tyre, e nëse ato u japin gji fëmijëve tuaj, atëherë jepnu
atyre shpërblimin që u takon dhe kini mirëkuptim në mes jush ashtu si
duhet, e në qoftë se hasni në vështirësi ndër vete, atëherë le të
kërkojnë për të gjidhënëse tjetër.
7. Ai që është i pasur, le të shpenzojë sipas mundësisë së vet, e ai që
është ngusht nga pasuria, le të japë nga ajo që i ka dhënë All-llahu, e
All-llahu nuk ngarkon askë, vetëm aq sa i ka dhënë; mirëpo pas
vështirësisë All-llahu sjell çlirim (begati).
8. Sa shumë banorë të fshatrave, që ishin kryeneçë ndaj urdhërit të
Zotit të vet dhe ndaj të dërguarëve të Tij, Ne i kemi shpërblyer me një
llogari të ashpër, i kemi ndëshkuar me një dënim të papërshkrueshëm.
9. Dhe ata e përjetuan barrën e rëndë të punës së vet, kështu që fundi
i çështjes së tyre ishte dështimi.
308
10. All-llahu u ka përgatitur dënim të rëndë, atyre pra, kinie frikë
All-llahun o ju të zotët e mendjes. E ju që keni besuar, All-llahu u
zbriti juve shpalljen (Kur'anin).
11. Të dërguarin që ua lexon ajetet e qarta të All-llahut për t'i
nxjerrë ata që besuan dhe bënë vepra të mira prej errësirave në dritë.
Kush i beson All-llahut dhe bën vepra të mira, Ai e shpie atë në
Xhennete nëpër të cilët rrjedhin lumenj; aty do të jenë gjthmonë e
kurrë pakëputur. All-llahu i ka dhënë atij furnizim të mirë...
12. All-llahu është Ai që krijoi shtatë palë qiej dhe prej tokës aq sa
ata; në to zbatohet vendimi i Tij për ta ditur ju se All-llahu ka fuqi
për çdo send dhe që me të vërtetë All-llahu ka përfshirë çdo send me
dijen e vet.
SURA 64. TEGABUN
SURA 64. TEGABUN
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Vetëm All-llahut i shprehin madhërinë e lartësimin çka ka në qiej
dhe çka në tokë, dhe se vetëm e Tij është i tërë pushteti dhe vetëm
Atij i takon falënderimi, e Ai është i gjithfuqishëm për çdo send.
2. Ai është që u krijoi juve, e nga ju ka mohues dhe ka besimtarë. Allllahu
e sheh shumë mirë atë që e punoni.
3. Ai krijoi qiejt dhe tokën me urtësi të përsosur dhe Ai juve u dha
formën, e formën tuaj e bëri të bukur dhe vetëm te Ai është e ardhmja.
4. Ai e di ç'ka në qiej e në tokë, e di atë që e fshihni dhe atë që e
shfaqni haptazi, sepse All-llahu di edhe atë që mbajnë në zemrat.
5. A nuk ju erdhi lajmi i atyre që ishin më parë e nuk besuan, ndaj
edhe përjetuan barrën e rëndë të punës së vet dhe ata kanë një dënim të
idhët.
6. Atë (dënim e marrin) për shkak se atyre u vinin të dërguarit e vet
me argumente të qarta, e ata thoshin: "A njeriu i thjeshtë do të na
udhëzojë neve?" Dhe ashtu nuk besuan dhe u zmbrapsën, po All-llahu nuk
ka nevojë për ta; All-llahu është begatshëm, i falënderuar nga
vetvetiu.
7. Ata që nuk besuan, menduan se kurrsesi nuk do të ringjallen. Thuaj:
"Po, pasha Zotin tim, pa tjetër do të ringjalleni dhe do të njiheni me
atë që keni punuar, e ajo për All-llahun është lehtë!"
8. Atëherë pra, pranonie All-llahun, të dërguarin e Tij dhe dritën që e
zbritëm Ne. All-llahu është i njohur për atë që veproni.
9. Ditën e kijametit, kur Ai u tubon juve, ajo është ditë e mashtrimit
(ditën e kijametit duket se kush është mashtruar). Kush beson Allllahun
dhe bën vepra të mira. Ai ia shlyen të këqijat e tij dhe atë e
fut në Xhennete, nëpër të cilat rrjedhin lumenj; aty do të jenë
përgjithmonë, e ai është shpëtimi i madh.
10. E ata që nuk besuan dhe përgënjeshtruan argumentet Tona, të tillët
janë banorët e zjarrit; aty do të jenë përgjithmonë, e ai është
përfundim i keq.
11. Çfarëdo e keqe që ndodh (godet), nuk mund të jetë ndryshe, vetëm
sipas caktimit të All-llahut, e kush i beson All-llahut, Ai ia udhëzon
zemrën e tij; All-llahu është i gjithdijshëm për çdo send.
12. Pra, respektonie All-llahun dhe respektonie të dërguarin, po nëse
nuk e respektoni, atëherë detyrë e të dërguarit tonë është vetëm
kumtimi i qartë.
13. All-llahu është Ai që pos Tij nuk ka tjetër, prandaj vetëm Allllahut
le t'i mbështeten besimtarët.
14. O ju që besuat, vërtet, disa nga bashkëshortet tuaja dhe nga
fëmijët tuaj janë armiq tuaj, andaj kini kujdes ndaj tyre, e nëse nuk
merrni masa, nuk ua vini veshin dhe i falni, ta dini se edhe All-llahu
është mëkatfalës, mëshirues.
15. S'ka dyshim se pasuria juaj dhe fëmijët tuaj janë vetëm sprovë,
ndërsa ajo që është tek All-llahu, është shpërblim i madh.
307
16. Andaj, sa të keni mundësi ruanu prej dënimit të All-llahut,
dëgjoni, respektoni dhe jepni për të mirën tuaj, e kush i ruhet lakmisë
së vetvetes, të tillët janë të shpëtuarit.
17. Nëse All-llahut i huazoni diçka të mirë, Ai juve ua shumëfishon atë
dhe ju falë; All-llahu është shumë mirënjohës, i butë.
18. Është i gjithdijshmi i të fshehtës e i të dukshmes, është
ngadhënjyesi, i urti.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Vetëm All-llahut i shprehin madhërinë e lartësimin çka ka në qiej
dhe çka në tokë, dhe se vetëm e Tij është i tërë pushteti dhe vetëm
Atij i takon falënderimi, e Ai është i gjithfuqishëm për çdo send.
2. Ai është që u krijoi juve, e nga ju ka mohues dhe ka besimtarë. Allllahu
e sheh shumë mirë atë që e punoni.
3. Ai krijoi qiejt dhe tokën me urtësi të përsosur dhe Ai juve u dha
formën, e formën tuaj e bëri të bukur dhe vetëm te Ai është e ardhmja.
4. Ai e di ç'ka në qiej e në tokë, e di atë që e fshihni dhe atë që e
shfaqni haptazi, sepse All-llahu di edhe atë që mbajnë në zemrat.
5. A nuk ju erdhi lajmi i atyre që ishin më parë e nuk besuan, ndaj
edhe përjetuan barrën e rëndë të punës së vet dhe ata kanë një dënim të
idhët.
6. Atë (dënim e marrin) për shkak se atyre u vinin të dërguarit e vet
me argumente të qarta, e ata thoshin: "A njeriu i thjeshtë do të na
udhëzojë neve?" Dhe ashtu nuk besuan dhe u zmbrapsën, po All-llahu nuk
ka nevojë për ta; All-llahu është begatshëm, i falënderuar nga
vetvetiu.
7. Ata që nuk besuan, menduan se kurrsesi nuk do të ringjallen. Thuaj:
"Po, pasha Zotin tim, pa tjetër do të ringjalleni dhe do të njiheni me
atë që keni punuar, e ajo për All-llahun është lehtë!"
8. Atëherë pra, pranonie All-llahun, të dërguarin e Tij dhe dritën që e
zbritëm Ne. All-llahu është i njohur për atë që veproni.
9. Ditën e kijametit, kur Ai u tubon juve, ajo është ditë e mashtrimit
(ditën e kijametit duket se kush është mashtruar). Kush beson Allllahun
dhe bën vepra të mira. Ai ia shlyen të këqijat e tij dhe atë e
fut në Xhennete, nëpër të cilat rrjedhin lumenj; aty do të jenë
përgjithmonë, e ai është shpëtimi i madh.
10. E ata që nuk besuan dhe përgënjeshtruan argumentet Tona, të tillët
janë banorët e zjarrit; aty do të jenë përgjithmonë, e ai është
përfundim i keq.
11. Çfarëdo e keqe që ndodh (godet), nuk mund të jetë ndryshe, vetëm
sipas caktimit të All-llahut, e kush i beson All-llahut, Ai ia udhëzon
zemrën e tij; All-llahu është i gjithdijshëm për çdo send.
12. Pra, respektonie All-llahun dhe respektonie të dërguarin, po nëse
nuk e respektoni, atëherë detyrë e të dërguarit tonë është vetëm
kumtimi i qartë.
13. All-llahu është Ai që pos Tij nuk ka tjetër, prandaj vetëm Allllahut
le t'i mbështeten besimtarët.
14. O ju që besuat, vërtet, disa nga bashkëshortet tuaja dhe nga
fëmijët tuaj janë armiq tuaj, andaj kini kujdes ndaj tyre, e nëse nuk
merrni masa, nuk ua vini veshin dhe i falni, ta dini se edhe All-llahu
është mëkatfalës, mëshirues.
15. S'ka dyshim se pasuria juaj dhe fëmijët tuaj janë vetëm sprovë,
ndërsa ajo që është tek All-llahu, është shpërblim i madh.
307
16. Andaj, sa të keni mundësi ruanu prej dënimit të All-llahut,
dëgjoni, respektoni dhe jepni për të mirën tuaj, e kush i ruhet lakmisë
së vetvetes, të tillët janë të shpëtuarit.
17. Nëse All-llahut i huazoni diçka të mirë, Ai juve ua shumëfishon atë
dhe ju falë; All-llahu është shumë mirënjohës, i butë.
18. Është i gjithdijshmi i të fshehtës e i të dukshmes, është
ngadhënjyesi, i urti.
SURA 63. MUNAFIKUN
SURA 63. MUNAFIKUN
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Kur të erdhën ty hipokritët, të thanë: "Ne dëshmojmë se vërtet ti je
i dërguar i All-llahut!" E, All-llahu e di se ti je i dërguar i Tij,
por All-llahu dëshmon se hipokritët janë rrenacakë (kur thonë ashtu).
2. Ata betimin e tyre e bëjnë për t'u mbrojtur, andaj ata penguan nga
rruga e All-llahut. Veprimi që ata bënë është shumë i keq.
3. Ngase ata besuan (me gojë) e pastaj mohuan, andaj zemrat e tyre u
mbyllën dhe ata nuk kuptojnë.
4. E kur t'i shohish ata, trupat e tyre të mahnisin, e kur të flasin,
fjalës së tyre i vë veshin. Po ata janë si trungujt e zgavruar e të
mbështetur, e çdo zë e mendojnë se është kundër tyre. Ata janë armiq,
pra ruaju prej tyre! All-llahu i vraftë, si shmangen nga e vërteta!
5. E kur u thuhet: "Ejani te i dërguari i All-llahut që ai të kërkojë
prej Tij falje për ju", ata tundin kokat e tyre dhe i sheh se si ta
kthejnë shpinën duke e mbajtur veten të madh.
6. Sa u përket atyre, është krejt njësoj: si kërkove për ta falje, si
nuk kërkove për ta falje (nga Zoti), sepse All-llahu kurrsesi nuk do
t'i falë dhe është e sigurt se All-llahu nuk ia ofron udhëzimin
popullit arrogant.
7. Ata janë që u thonë (vendasve të Medinës): "Mos u jepni atyre që
janë me të dërguarin e All-llahut (muhaxhirëve), ashtu që të
shpërndahen!. Po, te All-llahu janë pasuritë (depot) e qiejve e të
tokës, por hipokritët nuk janë duke kuptuar".
8. Ata thonë: "Nëse do të kthehemi (prej luftës me beni Mustalikët) në
Medinë, ai më i forti pa tjetër prej aty ka për ta përzënë atë më të
dobëtin!" (ashtu thanë) Ndërsa e tërë krenaria i takon All-llahut, të
dërguarit të Tij dhe besimtarëve, por hipokritët këtë nuk e dinë.
9. O ju që besuat, as pasuria juaj e as fëmijët tuaj të mos u shmangin
prej adhurimit të All-llahut, e kush bën ashtu të tillët janë mu ata të
humburit.
10. Dhe jepni nga ajo që Ne u kemi dhënë juve, para se ndonjërit prej
jush t'i vijë vdekja, e atëherë të thotë: "O Zoti im, përse nuk më
shtyve edhe pak afatin (e vdekjes), që të jepja lëmoshë e të bëhesha
prej të mirëve!"
11. Po, All-llahu kurrsesi askë nuk e shtyn për më vonë, kur atij t'i
vijë afati i vet. All-llahu hollësisht është i njohur me atë që ju
punoni.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Kur të erdhën ty hipokritët, të thanë: "Ne dëshmojmë se vërtet ti je
i dërguar i All-llahut!" E, All-llahu e di se ti je i dërguar i Tij,
por All-llahu dëshmon se hipokritët janë rrenacakë (kur thonë ashtu).
2. Ata betimin e tyre e bëjnë për t'u mbrojtur, andaj ata penguan nga
rruga e All-llahut. Veprimi që ata bënë është shumë i keq.
3. Ngase ata besuan (me gojë) e pastaj mohuan, andaj zemrat e tyre u
mbyllën dhe ata nuk kuptojnë.
4. E kur t'i shohish ata, trupat e tyre të mahnisin, e kur të flasin,
fjalës së tyre i vë veshin. Po ata janë si trungujt e zgavruar e të
mbështetur, e çdo zë e mendojnë se është kundër tyre. Ata janë armiq,
pra ruaju prej tyre! All-llahu i vraftë, si shmangen nga e vërteta!
5. E kur u thuhet: "Ejani te i dërguari i All-llahut që ai të kërkojë
prej Tij falje për ju", ata tundin kokat e tyre dhe i sheh se si ta
kthejnë shpinën duke e mbajtur veten të madh.
6. Sa u përket atyre, është krejt njësoj: si kërkove për ta falje, si
nuk kërkove për ta falje (nga Zoti), sepse All-llahu kurrsesi nuk do
t'i falë dhe është e sigurt se All-llahu nuk ia ofron udhëzimin
popullit arrogant.
7. Ata janë që u thonë (vendasve të Medinës): "Mos u jepni atyre që
janë me të dërguarin e All-llahut (muhaxhirëve), ashtu që të
shpërndahen!. Po, te All-llahu janë pasuritë (depot) e qiejve e të
tokës, por hipokritët nuk janë duke kuptuar".
8. Ata thonë: "Nëse do të kthehemi (prej luftës me beni Mustalikët) në
Medinë, ai më i forti pa tjetër prej aty ka për ta përzënë atë më të
dobëtin!" (ashtu thanë) Ndërsa e tërë krenaria i takon All-llahut, të
dërguarit të Tij dhe besimtarëve, por hipokritët këtë nuk e dinë.
9. O ju që besuat, as pasuria juaj e as fëmijët tuaj të mos u shmangin
prej adhurimit të All-llahut, e kush bën ashtu të tillët janë mu ata të
humburit.
10. Dhe jepni nga ajo që Ne u kemi dhënë juve, para se ndonjërit prej
jush t'i vijë vdekja, e atëherë të thotë: "O Zoti im, përse nuk më
shtyve edhe pak afatin (e vdekjes), që të jepja lëmoshë e të bëhesha
prej të mirëve!"
11. Po, All-llahu kurrsesi askë nuk e shtyn për më vonë, kur atij t'i
vijë afati i vet. All-llahu hollësisht është i njohur me atë që ju
punoni.
SURA 62. XHUM'A
SURA 62. XHUM'A
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Çka ka në qiej dhe çka ka në tokë bën tesbih All-llahun, Sunduesin,
të Pastërin nga çdo e metë, të Fuqishmin e të Urtin.
2. Ai është që arabëve të pashkolluar u dërgoi Pejgamberin nga mesi i
tyre që t'ju lexojë ajetet e Tij, t'i pastrojë ata, t'ua mësojë librin
dhe sheriatin, edhe pse më parë ata ishin në një humbje të dukshme.
3. (U dërgoi) edhe të tjerëve që nuk i arritën ata, Ai është
ngadhnjyesi, i urti.
4. Kjo është mirësi e All-llahut, që ia jep atij që do, e All-llahu
është i zoti i dhuntisë së përsosur.
5. Shembulli i atyre, që janë obliguar me Tevrat, dhe nuk e zbatojnë
atë, është si shembulli i ndonjë gomari që bart libra. Shembull i keq,
është shembull i popullit që përgënjeshtroi ajetet e All-llahut, e Allllahu
nuk udhëzon në rrugë të drejtë popullin jobesimtarë.
6. Thuaj: "O ju që i përmbaheni jehudizmit, nëse pretendoni se jeni më
të afërmit e All-llahut e jo njerëzit e tjerë, atëherë kërkonie
vdekjen, po qe se jeni të sinqertë (në atë që thoni)".
7. Po, ata nuk e dëshirojnë kurrë atë, për shkak të asaj që e punuan me
duart e veta, e All-llahu e di shumë mirë se kush janë mizorët.
8. Thuaj: "S'ka dyshim se vdekja prej së cilës po ikni, ka për t'ju
zënë, e mande do të silleni te Ai që e di të padukshmën dhe të dukshëm,
dhe atëherë Ai do t'ju njoftojë me atë që keni punuar".
9. O ju që besuat, kur bëhet thirrja për namaz, ditën e xhumasë, ecni
shpejt për aty ku përmendet All-llahu (dëgjojeni hutben, falnie
305
namazin), e lini shitblerjen, kjo është shumë më e dobishme për ju nëse
jeni që e dini.
10. E, kur të kryhet namazi, atëherë shpërndanuni në tokë dhe kërkoni
begatitë e All-llahut, por edhe përmendnie shpeshherë All-llahun, ashtu
që të gjeni shpëtim.
11. Po, kur ata shohin ndonjë tregti, ose ndonjë aheng mësyhen atje,
kurse ty të lënë në këmbë. Thuaju: "Ajo që është tek All-llahu është
shumë më e mirë se dëfrimi dhe tregëtia, e All-llahu është furnizuesi
më i mirë!"
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Çka ka në qiej dhe çka ka në tokë bën tesbih All-llahun, Sunduesin,
të Pastërin nga çdo e metë, të Fuqishmin e të Urtin.
2. Ai është që arabëve të pashkolluar u dërgoi Pejgamberin nga mesi i
tyre që t'ju lexojë ajetet e Tij, t'i pastrojë ata, t'ua mësojë librin
dhe sheriatin, edhe pse më parë ata ishin në një humbje të dukshme.
3. (U dërgoi) edhe të tjerëve që nuk i arritën ata, Ai është
ngadhnjyesi, i urti.
4. Kjo është mirësi e All-llahut, që ia jep atij që do, e All-llahu
është i zoti i dhuntisë së përsosur.
5. Shembulli i atyre, që janë obliguar me Tevrat, dhe nuk e zbatojnë
atë, është si shembulli i ndonjë gomari që bart libra. Shembull i keq,
është shembull i popullit që përgënjeshtroi ajetet e All-llahut, e Allllahu
nuk udhëzon në rrugë të drejtë popullin jobesimtarë.
6. Thuaj: "O ju që i përmbaheni jehudizmit, nëse pretendoni se jeni më
të afërmit e All-llahut e jo njerëzit e tjerë, atëherë kërkonie
vdekjen, po qe se jeni të sinqertë (në atë që thoni)".
7. Po, ata nuk e dëshirojnë kurrë atë, për shkak të asaj që e punuan me
duart e veta, e All-llahu e di shumë mirë se kush janë mizorët.
8. Thuaj: "S'ka dyshim se vdekja prej së cilës po ikni, ka për t'ju
zënë, e mande do të silleni te Ai që e di të padukshmën dhe të dukshëm,
dhe atëherë Ai do t'ju njoftojë me atë që keni punuar".
9. O ju që besuat, kur bëhet thirrja për namaz, ditën e xhumasë, ecni
shpejt për aty ku përmendet All-llahu (dëgjojeni hutben, falnie
305
namazin), e lini shitblerjen, kjo është shumë më e dobishme për ju nëse
jeni që e dini.
10. E, kur të kryhet namazi, atëherë shpërndanuni në tokë dhe kërkoni
begatitë e All-llahut, por edhe përmendnie shpeshherë All-llahun, ashtu
që të gjeni shpëtim.
11. Po, kur ata shohin ndonjë tregti, ose ndonjë aheng mësyhen atje,
kurse ty të lënë në këmbë. Thuaju: "Ajo që është tek All-llahu është
shumë më e mirë se dëfrimi dhe tregëtia, e All-llahu është furnizuesi
më i mirë!"
SURA 61. SAFF
SURA 61. SAFF
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. All-llahun e madhëroi çka ka në qiej dhe çka ka në tokë, e Ai është
mbizotëruesi, i urti.
2. O ju që besuat, pse po e thoni atë që nuk e punoni?
3. Tek All-llahu është shumë e urrejtur ta thoni atë që nuk e punoni!
4. All-llahu i do ata që luftojnë në rrugën e Tij të rreshtuar si të
jetë ndërtesë e fortifikuar.
5. Dhe, (rikujto) kur Musai popullit të vet i tha: "O popull imi, pse
më shqetësoni kur e dini se me të vërtetë unë jam i dërguar i Allllahut
te ju!" E kur ata u shmangën (nga e vërteta), All-llahu i largoi
zemrat e tyre, pse All-llahu nuk e vë në rrugë të drejtë popullin e
prishur.
6. Dhe, kur Isai, biri i Merjemes tha: "O beni israilë, unë jam i
dërguar i All-llahut te ju, jam vërtetues i Tevratit që ishte para meje
dhe jam përgëzues për një të dërguar që do të vijë pas meje, emri i të
cilit është Ahmed!" E kur ai u erdhi atyre me argumente të qarta, ata
thanë: "Kjo është magji e hapët".
7. E kush është më mizor se ai që për All-llahun shpif gënjeshtrën, kur
ai thirret për në fenë islame; po All-llahu nuk i ofron udhëzimin për
në rrugën e drejtë popullit zullumqarë.
304
8. Ata duan ta shuajnë dritën e All-llahut me gojët e tyre, po Allllahu
e plotëson (e përhap) dritën e vet, edhe pse e urrejnë
jobesimtarët.
9. Ai (All-llahu) është që e dërgoi të dërguarin e vet me udhëzim të
qartë e fé të vërtetë për ta bërë mbizotërues mbi të gjitha fetë, edhe
pse idhujtarët e urrejnë.
10. O ju që keni besuar, a t'ju tregoj për një tregti të bujshme që ju
shpëton prej një dënimi të dhembshëm:
11. T'i besoni All-llahut dhe të dërguarit të Tij, të luftoni në rrugën
e All-llahut me pasurinë tuaj dhe veten tuaj, e kjo është shumë më e
dobishme për ju, nëse jeni që e dini.
12. Ai (All-llahu) iu falë mëkatet tuaja, ju shpie në Xhennete nëpër të
cilat rrjedhin lumenj dhe në pallate të bukura në Xhennetet e
amshueshme, e këto janë ai suksesi më i madh.
13. Edhe të tjera që ju i dëshironi ndihmë prej All-llahut dhe fitore e
afërt, e pra, përgëzoji besimtarët!
14. O ju që besuat, bëhuni ndihmëtarë të All-llahut, si Isai biri i
Merjemes havarijunëve (besimtarëve të vet të sinqertë) u pat thënë:
"Kush është ndihmëtar imi për në rrugën e All-llahut?" Havarijjunët i
thanë: "ne jemi ndihmëtarë të rrugës së All-llahut!" E një grup prej
beni israilëve besoi, e një grup refuzoi, e Ne, ata që besuan i
përkrahëm kundër armikut të tyre dhe ashtu u bënë ngadhënjyes.
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. All-llahun e madhëroi çka ka në qiej dhe çka ka në tokë, e Ai është
mbizotëruesi, i urti.
2. O ju që besuat, pse po e thoni atë që nuk e punoni?
3. Tek All-llahu është shumë e urrejtur ta thoni atë që nuk e punoni!
4. All-llahu i do ata që luftojnë në rrugën e Tij të rreshtuar si të
jetë ndërtesë e fortifikuar.
5. Dhe, (rikujto) kur Musai popullit të vet i tha: "O popull imi, pse
më shqetësoni kur e dini se me të vërtetë unë jam i dërguar i Allllahut
te ju!" E kur ata u shmangën (nga e vërteta), All-llahu i largoi
zemrat e tyre, pse All-llahu nuk e vë në rrugë të drejtë popullin e
prishur.
6. Dhe, kur Isai, biri i Merjemes tha: "O beni israilë, unë jam i
dërguar i All-llahut te ju, jam vërtetues i Tevratit që ishte para meje
dhe jam përgëzues për një të dërguar që do të vijë pas meje, emri i të
cilit është Ahmed!" E kur ai u erdhi atyre me argumente të qarta, ata
thanë: "Kjo është magji e hapët".
7. E kush është më mizor se ai që për All-llahun shpif gënjeshtrën, kur
ai thirret për në fenë islame; po All-llahu nuk i ofron udhëzimin për
në rrugën e drejtë popullit zullumqarë.
304
8. Ata duan ta shuajnë dritën e All-llahut me gojët e tyre, po Allllahu
e plotëson (e përhap) dritën e vet, edhe pse e urrejnë
jobesimtarët.
9. Ai (All-llahu) është që e dërgoi të dërguarin e vet me udhëzim të
qartë e fé të vërtetë për ta bërë mbizotërues mbi të gjitha fetë, edhe
pse idhujtarët e urrejnë.
10. O ju që keni besuar, a t'ju tregoj për një tregti të bujshme që ju
shpëton prej një dënimi të dhembshëm:
11. T'i besoni All-llahut dhe të dërguarit të Tij, të luftoni në rrugën
e All-llahut me pasurinë tuaj dhe veten tuaj, e kjo është shumë më e
dobishme për ju, nëse jeni që e dini.
12. Ai (All-llahu) iu falë mëkatet tuaja, ju shpie në Xhennete nëpër të
cilat rrjedhin lumenj dhe në pallate të bukura në Xhennetet e
amshueshme, e këto janë ai suksesi më i madh.
13. Edhe të tjera që ju i dëshironi ndihmë prej All-llahut dhe fitore e
afërt, e pra, përgëzoji besimtarët!
14. O ju që besuat, bëhuni ndihmëtarë të All-llahut, si Isai biri i
Merjemes havarijunëve (besimtarëve të vet të sinqertë) u pat thënë:
"Kush është ndihmëtar imi për në rrugën e All-llahut?" Havarijjunët i
thanë: "ne jemi ndihmëtarë të rrugës së All-llahut!" E një grup prej
beni israilëve besoi, e një grup refuzoi, e Ne, ata që besuan i
përkrahëm kundër armikut të tyre dhe ashtu u bënë ngadhënjyes.
SURA 60. MUMTEHINET
SURA 60. MUMTEHINET
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. O ju që besuat, nëse keni dalë (prej vendlindjes) për hirë të luftës
për rrugën Time, duke kërkuar kënaqësinë Time ndaj jush, mos e zini mik
armikun Tim dhe armikun tuaj, duke shprehur ndaj tyre dashuri, kur
dihet se ata mohuan të vërtetën që u erdhi juve. Ata e dëbojnë të
dërguarin dhe ju, sepse i besoni All-llahut, Zotit tuaj, e ju
fshehurazi u ofroni miqësi, po Unë më së miri e di atë që e keni
fshehur dhe atë që e keni publikuar. Ai që punon ashtu nga pala juaj,
ia e ka humbur rrugën e drejtë.
2. Nëse ata ia dalin t'ju mundin, ata do të jenë armiq tuaj, do të
zgjasin duart e veta dhe gjuhët e veta kundër jush, duke ju përbuzur,
sepse ata dëshironin të mos besonit.
3. Në ditën e kijametit All-llahu gjykon mes jush, e nuk do t'ju bëjnë
dobi as të afërmit tuaj e as fëmijët tuaj. All-llahu sheh atë që
punoni.
4. Ju e keni shembullin më të mirë te Ibrahimi dhe te ata që ishin me
të, kur i thanë popullit të vet: "Ne tërhiqemi prej jush dhe prej asaj
që adhuroni, pos All-llahut, nuk besojnë tuajën, prandaj ndërmjet nesh
e jush është e hapët armiqësia e urrejtja derisa ta besoni vetëm Allllahun
Një!" (Nuk e kemi shembull) Me përjashtim të fjalës së Ibrahimit
thënë babait të vet: "Unë do të kërkoj falje për ty, po unë nuk kam në
dorë asgjë për ty te All-llahu!" Zoti ynë, vetëm Ty të jemi mbështetur,
vetëm nga Ti jemi të kthyer dhe vetëm te Ti është e ardhmja!
5. Zoti ynë, mos na bën sprovë në duar të atyre që nuk besuan dhe
falna, Zoti ynë, Ti je ngadhënjyesi, i urti.
6. Vërtet, për atë që ka shpresë në All-llahun dhe në ditën e gjykimit,
ju keni mostër të mirë (te Ibrahimi dhe besimtarët), e kush i bie
prapa, le ta dijë se All-llahu është Ai i panevojshmi, vetvetiu i
lavdëruari.
7. Pritet që All-llahu të verë miqësi ndërmjet jush dhe atyre që kishit
armiqësi, All-llahu është i fuqishëm, All-llahu falë mëkatet, është
mëshirues.
8. All-llahu nuk ju ndalon të bëni mirë dhe të mbani drejtësi me ata që
nuk ju luftuan për shkak të fesë, e as nuk ju dëbuan prej shtëpive
tuaja; All-llahu i do ata që mbajnë drejtësinë.
9. All-llahu ju ndalon t'u afroheni vetëm atyre që ju luftuan për shkak
të fesë, që ju nxorën prej shtëpive tuaja dhe që ndihmuan dëbimin tuaj;
303
ju ndalon të miqësoheni me ta. Kush miqësohet me ta, të tillët janë
dëmtues të vetvetës.
10. O ju që besuat, kur t'ju vijnë besimtaret e shpërngulura (prej
Mekes), provoni besnikërinë e tyre, ndonëse All-llahu di më së miri për
besimin e tyre; nëse vërtetoni se ato janë besimtare, atëherë, mos i
ktheni ato te jobesimtarët, pse as ato nuk janë të lejuara për ta e as
ata nuk janë të lejuar për to, e ju jepnu atyre (jobesimtarëve) atë që
kanë shpenzuar për to (në emër të kurorëzimit). Ju nuk keni pengesë të
martoheni me to, pasi t'ua jepni vlerën e kurorës. Mos i mbani nën
kurorë, idhujtaret por kërkoni (prej idhujtarëve mekas) atë që keni
shpenzuar për to, dhe ata le të kërkojnë (prej jush besimtarë) atë që
kanë shpenzuar. Këto janë dispozita të All-llahut me të cilat Ai gjykon
ndërmjet jush; All-llahu është më i dijshmi, më i informuari.
11. Në qoftë se u humbet diçka (nga shpenzimi) i ndonjë gruaje tuaj që
ikën te idhujtarët, e juve u vjen rasti t'i luftoni dhe të merrni pré
të luftës, atëherë atyre që u kanë shkuar gratë, jepnu aq sa kanë
shpenzuar; e, kinie frikë All-llahun, të cilin ju e besoni!
12. O Pejgamber, kur të vijnë besimtaret që të të japin besën se: nuk
do t'i shoqërojnë asnjë send All-llahut; se nuk do të vjedhin; se nuk
do të bëjnë kurvëri; se nuk do t'i mbysin fëmijët e tyre; se nuk do të
gënjejnë me ndonjë shpifje për (fëmijën e huaj që kanë marrë) se është
i tyre; dhe se nuk do të të kundërshtojnë në atë që i urdhëron,
atëherë, prano zotimin e tyre dhe lute All-llahun t'i falë ato, se Allllahu
është mëkatfalës dhe mëshirues.
13. O ju që keni besuar, mos u miqësoni me një popull që All-llahu ka
shprehur hidhërim kundër tij, popull që ka humbur shpresën ndaj botës
së ardhshme, ashtu si nuk kanë shpresë jobesimtarët prej të vdekurve
(që do të ngjallen) në këtë botë, ose në ringjallje (në botën tjetër).
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. O ju që besuat, nëse keni dalë (prej vendlindjes) për hirë të luftës
për rrugën Time, duke kërkuar kënaqësinë Time ndaj jush, mos e zini mik
armikun Tim dhe armikun tuaj, duke shprehur ndaj tyre dashuri, kur
dihet se ata mohuan të vërtetën që u erdhi juve. Ata e dëbojnë të
dërguarin dhe ju, sepse i besoni All-llahut, Zotit tuaj, e ju
fshehurazi u ofroni miqësi, po Unë më së miri e di atë që e keni
fshehur dhe atë që e keni publikuar. Ai që punon ashtu nga pala juaj,
ia e ka humbur rrugën e drejtë.
2. Nëse ata ia dalin t'ju mundin, ata do të jenë armiq tuaj, do të
zgjasin duart e veta dhe gjuhët e veta kundër jush, duke ju përbuzur,
sepse ata dëshironin të mos besonit.
3. Në ditën e kijametit All-llahu gjykon mes jush, e nuk do t'ju bëjnë
dobi as të afërmit tuaj e as fëmijët tuaj. All-llahu sheh atë që
punoni.
4. Ju e keni shembullin më të mirë te Ibrahimi dhe te ata që ishin me
të, kur i thanë popullit të vet: "Ne tërhiqemi prej jush dhe prej asaj
që adhuroni, pos All-llahut, nuk besojnë tuajën, prandaj ndërmjet nesh
e jush është e hapët armiqësia e urrejtja derisa ta besoni vetëm Allllahun
Një!" (Nuk e kemi shembull) Me përjashtim të fjalës së Ibrahimit
thënë babait të vet: "Unë do të kërkoj falje për ty, po unë nuk kam në
dorë asgjë për ty te All-llahu!" Zoti ynë, vetëm Ty të jemi mbështetur,
vetëm nga Ti jemi të kthyer dhe vetëm te Ti është e ardhmja!
5. Zoti ynë, mos na bën sprovë në duar të atyre që nuk besuan dhe
falna, Zoti ynë, Ti je ngadhënjyesi, i urti.
6. Vërtet, për atë që ka shpresë në All-llahun dhe në ditën e gjykimit,
ju keni mostër të mirë (te Ibrahimi dhe besimtarët), e kush i bie
prapa, le ta dijë se All-llahu është Ai i panevojshmi, vetvetiu i
lavdëruari.
7. Pritet që All-llahu të verë miqësi ndërmjet jush dhe atyre që kishit
armiqësi, All-llahu është i fuqishëm, All-llahu falë mëkatet, është
mëshirues.
8. All-llahu nuk ju ndalon të bëni mirë dhe të mbani drejtësi me ata që
nuk ju luftuan për shkak të fesë, e as nuk ju dëbuan prej shtëpive
tuaja; All-llahu i do ata që mbajnë drejtësinë.
9. All-llahu ju ndalon t'u afroheni vetëm atyre që ju luftuan për shkak
të fesë, që ju nxorën prej shtëpive tuaja dhe që ndihmuan dëbimin tuaj;
303
ju ndalon të miqësoheni me ta. Kush miqësohet me ta, të tillët janë
dëmtues të vetvetës.
10. O ju që besuat, kur t'ju vijnë besimtaret e shpërngulura (prej
Mekes), provoni besnikërinë e tyre, ndonëse All-llahu di më së miri për
besimin e tyre; nëse vërtetoni se ato janë besimtare, atëherë, mos i
ktheni ato te jobesimtarët, pse as ato nuk janë të lejuara për ta e as
ata nuk janë të lejuar për to, e ju jepnu atyre (jobesimtarëve) atë që
kanë shpenzuar për to (në emër të kurorëzimit). Ju nuk keni pengesë të
martoheni me to, pasi t'ua jepni vlerën e kurorës. Mos i mbani nën
kurorë, idhujtaret por kërkoni (prej idhujtarëve mekas) atë që keni
shpenzuar për to, dhe ata le të kërkojnë (prej jush besimtarë) atë që
kanë shpenzuar. Këto janë dispozita të All-llahut me të cilat Ai gjykon
ndërmjet jush; All-llahu është më i dijshmi, më i informuari.
11. Në qoftë se u humbet diçka (nga shpenzimi) i ndonjë gruaje tuaj që
ikën te idhujtarët, e juve u vjen rasti t'i luftoni dhe të merrni pré
të luftës, atëherë atyre që u kanë shkuar gratë, jepnu aq sa kanë
shpenzuar; e, kinie frikë All-llahun, të cilin ju e besoni!
12. O Pejgamber, kur të vijnë besimtaret që të të japin besën se: nuk
do t'i shoqërojnë asnjë send All-llahut; se nuk do të vjedhin; se nuk
do të bëjnë kurvëri; se nuk do t'i mbysin fëmijët e tyre; se nuk do të
gënjejnë me ndonjë shpifje për (fëmijën e huaj që kanë marrë) se është
i tyre; dhe se nuk do të të kundërshtojnë në atë që i urdhëron,
atëherë, prano zotimin e tyre dhe lute All-llahun t'i falë ato, se Allllahu
është mëkatfalës dhe mëshirues.
13. O ju që keni besuar, mos u miqësoni me një popull që All-llahu ka
shprehur hidhërim kundër tij, popull që ka humbur shpresën ndaj botës
së ardhshme, ashtu si nuk kanë shpresë jobesimtarët prej të vdekurve
(që do të ngjallen) në këtë botë, ose në ringjallje (në botën tjetër).
SURA 59. HASHR
SURA 59. HASHR
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. All-llahun e madhëron me tesbih (duke i mohuar ato që nuk i takojnë
atij) gjithçka ka në qiej dhe gjithçka ka në tokë, e Ai është i
fuqishmi, i urti.
2. Ai është që në dëbimin e parë i nxori prej shtëpive të tyre ata nga
ithtarët e librit, të cilët nuk besuan. Ju nuk menduat se ata do të
dalin, e ata menduan se fortifikatat e tyre do t'i mbronin prej
ndëshkimit të All-llahut, po All-llahu u erdhi atyre nga nuk e kishin
menduar dhe në zemrat e tyre hodhi frikën ashtu që me duart e veta dhe
me duar të besimtarëve rrëzonin shtëpitë e veta; pra merrni përvojë o
ju të zotët e mendjes.
3. Sikur All-llahu të mos u kishte caktuar atyre shpërnguljen, ata do
t'i ndëshkonte në këtë jetë, kurse në jetën tjetër ata e kanë dënimin e
zjarrit.
4. Këtë për shkak se e kundërshtuan All-llahun dhe të dërguarin e Tij.
Pra, kush e kundërshton All-llahun, s'ka dyshim se All-llahu është
ndëshkimfortë.
5. Ju nuk këputët asnjë nga hurmat e buta (fidanët) ose atë e keni lënë
të ngriur në rrënjët e tye, vetëm se me lejen e All-llahut e për t'i
shtypur kundërshtarët.
6. E atë (Pasuri) që prej tyre All-llahu ia ktheu të dërguarit të vet,
ju për të nuk i keni ngarë as kuajt, as devetë, por All-llahu i bën
mbizotëruesit të dërguarit e vet kundër kujt të dojë, All-llahu ka fuqi
mbi çdo send.
7. Atë që All-llahu nga banorët e vendeve (jobesimtare) ia dha pa luftë
të dërguarit, të vet, ajo i takon All-llahut, të dërguarit, të afërmve,
jetimëve, të varfërve, kurbetçinjve. (Kështu veprohet) Që ajo të mos
ndahet ndërmjet pasanikëve tuaj. Çka t'ju jep Pejgamberi, atë merrnie e
çka t'ju ndalojë, përmbanju dhe kinie frikë All-llahun, se All-llahu
është ndëshkues i ashpër.
301
8. (Ajo pronë) U takon muhaxhirëve të varfër, të cilët u dëbuan prej
shtëpive të tyre dhe prej pasurisë së tyre, duke kërkuar mirësinë dhe
kënaqësinë prej All-llahut, dhe që ndihmojnë All-llahun dhe të
dërguarin e Tij, të tillët janë ata të sinqertit.
9. Edhe ata që përgatitën vendin (Medinën) dhe besimin para tyre, i
duan ata që shpërnguleshin te ata dhe nuk ndiejnë në gjoksat e tyre
ndonjë nevojë (për zili a tjetër) nga ajo që u jepej atyre
(muhaxhirëve), madje edhe sikur të kishin vetë nevojë për të, ata u
jepnin përparësi atyre para vetvetes. Kush është i ruajtur prej lakmisë
së vet, të tillët janë të shpëtuar.
10. Edhe ata që kanë ardhur pas tyre e thonë: "Zoti ynë, falna ne dhe
vëllezërit tanë që para nesh u pajisën me besim dhe mos lejo në zemrat
tona farë urrejtjeje ndaj atyre që besuan. Zoti ynë Ti je i butë,
mëshirues!"
11. A nuk e ke ditur se ata që u bënë hipokritë, u thoshin vëllezërve
të vet nga ithtarët e librit që nuk kishin besuar: nëse ju dëboheni,
edhe ne do të dalim me ju, për çështjen tuaj, ne kurrë nuk do t'i
bindemi askujt (t'ju luftojmë ose t'ju nënshtrojmë), e nëse luftoheni
prej dikujt, ne gjithqysh do t'u ndihmojmë. All-llahu dëshmon se ata
janë rrenacakë!
12. Sikur të dëbohen ata (ithtarët e librit), nuk do të dilnin me ta
edhe sikur të luftoheshin, nuk do t'u ndihmojnë atyre, po edhe sikur
t'u ndihmonin atyre, ata do të iknin prapa, e ata do të mbesin pa
ndihmën e tyre.
13. Ju (besimtarët) në zemrat e tyre (të munafikëve) jeni frikë më e
fortë se All-llahu (frika nga All-llahu). Kjo për shkak se ata janë
popull që nuk kuptojnë.
14. Ata të gjithë së bashku nuk kanë guxim t'ju luftojnë, vetëm kur
gjenden në ndonjë vend të fortifikuar ose kur janë pas ndonjë muri.
Armiqësia ndërmjet tyre është e ashpër. Mund të mendohet për ta se janë
të bashkuar,e në realitet zemrat e tyre janë të përçara, sepse janë
njerëz që nuk logjikojnë.
15. Si shembulli i atyre jo fort moti që përjetuan të keqen e punës së
vet, edhe ata kanë një dënim të rëndë.
16. Ata (hipokritët) janë shembull si djalli, kur i thotë njeriut:
"Refuzo besimin!", e kur ai ta ketë refuzuar, ai (djalli) tërhiqet e
thotë: "Unë tërhiqem prej teje; unë i frikohem All-llahut, Zotit të
gjithësisë!"
17. Dhe ashtu, ata të dy do të përfundojnë në zjarr përgjithmonë. Ai
është ndëshkim i zullumqarëve.
18. O ju që besuat, kinie parasysh frikën ndaj All-llahut dhe le të
shikojë njeriu se çka ka bërë për nesër, dhe kinie frikë All-llahun, e
s'ka dyshim se All-llahu është që e di në detaje atë që punoni!
19. E mos u bëni si ata që e harruan All-llahun, e All-llahu bëri që
ata ta harrojnë vetveten! Të tillët janë ata të prishurit.
20. Nuk janë të barabartë ata të Xhennetit dhe ata të Xhehennemit.
Banuesit e Xhennetit janë ata fatbardhë që ia kanë arritur qëllimit.
21. Sikur Ne ta zbritnim këtë Kur'an mbi ndonjë kodër, do ta shihje atë
të strukur e të çarë prej frikës nga All-llahu. Këta janë shembuj që ua
shkoqisim njerëzve, që ata të mendojnë.
302
22. Ai është All-llahu që nuk ka zot tjetër; vetëm Ai, që e di të
fshehtën dhe të dukshmen, Ai është Mëshiruesi, Mëshirëbërësi!
23. Ai është All-llahu që nuk ka zot tjetër përveç tij, sundues i
përgjithshëm, i pastër (prej të metave që i mvishen), shpëtimtar (që i
shpëton njerëzit prej ndëshkimit të padrejtë), sigurues (që siguroi
njerëzit me premtimin e vet dhe pejgamberët me mrekulli) mbikëqyrës (që
mbikëqyr dhe përcjell çdo send), i plotfuqishëm, mbizotërues, i
madhërishëm. I lartësuar është All-llahu nga çka i shoqërojnë!
24. Ai është All-llahu, Krijuesi, Shpikësi, Formësuesi. Të tij janë
emrat më të bukur. Atë (All-llahun) e madhëron çka ka në qiej e në tokë
dhe Ai është ngadhënjyesi, i urti!
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. All-llahun e madhëron me tesbih (duke i mohuar ato që nuk i takojnë
atij) gjithçka ka në qiej dhe gjithçka ka në tokë, e Ai është i
fuqishmi, i urti.
2. Ai është që në dëbimin e parë i nxori prej shtëpive të tyre ata nga
ithtarët e librit, të cilët nuk besuan. Ju nuk menduat se ata do të
dalin, e ata menduan se fortifikatat e tyre do t'i mbronin prej
ndëshkimit të All-llahut, po All-llahu u erdhi atyre nga nuk e kishin
menduar dhe në zemrat e tyre hodhi frikën ashtu që me duart e veta dhe
me duar të besimtarëve rrëzonin shtëpitë e veta; pra merrni përvojë o
ju të zotët e mendjes.
3. Sikur All-llahu të mos u kishte caktuar atyre shpërnguljen, ata do
t'i ndëshkonte në këtë jetë, kurse në jetën tjetër ata e kanë dënimin e
zjarrit.
4. Këtë për shkak se e kundërshtuan All-llahun dhe të dërguarin e Tij.
Pra, kush e kundërshton All-llahun, s'ka dyshim se All-llahu është
ndëshkimfortë.
5. Ju nuk këputët asnjë nga hurmat e buta (fidanët) ose atë e keni lënë
të ngriur në rrënjët e tye, vetëm se me lejen e All-llahut e për t'i
shtypur kundërshtarët.
6. E atë (Pasuri) që prej tyre All-llahu ia ktheu të dërguarit të vet,
ju për të nuk i keni ngarë as kuajt, as devetë, por All-llahu i bën
mbizotëruesit të dërguarit e vet kundër kujt të dojë, All-llahu ka fuqi
mbi çdo send.
7. Atë që All-llahu nga banorët e vendeve (jobesimtare) ia dha pa luftë
të dërguarit, të vet, ajo i takon All-llahut, të dërguarit, të afërmve,
jetimëve, të varfërve, kurbetçinjve. (Kështu veprohet) Që ajo të mos
ndahet ndërmjet pasanikëve tuaj. Çka t'ju jep Pejgamberi, atë merrnie e
çka t'ju ndalojë, përmbanju dhe kinie frikë All-llahun, se All-llahu
është ndëshkues i ashpër.
301
8. (Ajo pronë) U takon muhaxhirëve të varfër, të cilët u dëbuan prej
shtëpive të tyre dhe prej pasurisë së tyre, duke kërkuar mirësinë dhe
kënaqësinë prej All-llahut, dhe që ndihmojnë All-llahun dhe të
dërguarin e Tij, të tillët janë ata të sinqertit.
9. Edhe ata që përgatitën vendin (Medinën) dhe besimin para tyre, i
duan ata që shpërnguleshin te ata dhe nuk ndiejnë në gjoksat e tyre
ndonjë nevojë (për zili a tjetër) nga ajo që u jepej atyre
(muhaxhirëve), madje edhe sikur të kishin vetë nevojë për të, ata u
jepnin përparësi atyre para vetvetes. Kush është i ruajtur prej lakmisë
së vet, të tillët janë të shpëtuar.
10. Edhe ata që kanë ardhur pas tyre e thonë: "Zoti ynë, falna ne dhe
vëllezërit tanë që para nesh u pajisën me besim dhe mos lejo në zemrat
tona farë urrejtjeje ndaj atyre që besuan. Zoti ynë Ti je i butë,
mëshirues!"
11. A nuk e ke ditur se ata që u bënë hipokritë, u thoshin vëllezërve
të vet nga ithtarët e librit që nuk kishin besuar: nëse ju dëboheni,
edhe ne do të dalim me ju, për çështjen tuaj, ne kurrë nuk do t'i
bindemi askujt (t'ju luftojmë ose t'ju nënshtrojmë), e nëse luftoheni
prej dikujt, ne gjithqysh do t'u ndihmojmë. All-llahu dëshmon se ata
janë rrenacakë!
12. Sikur të dëbohen ata (ithtarët e librit), nuk do të dilnin me ta
edhe sikur të luftoheshin, nuk do t'u ndihmojnë atyre, po edhe sikur
t'u ndihmonin atyre, ata do të iknin prapa, e ata do të mbesin pa
ndihmën e tyre.
13. Ju (besimtarët) në zemrat e tyre (të munafikëve) jeni frikë më e
fortë se All-llahu (frika nga All-llahu). Kjo për shkak se ata janë
popull që nuk kuptojnë.
14. Ata të gjithë së bashku nuk kanë guxim t'ju luftojnë, vetëm kur
gjenden në ndonjë vend të fortifikuar ose kur janë pas ndonjë muri.
Armiqësia ndërmjet tyre është e ashpër. Mund të mendohet për ta se janë
të bashkuar,e në realitet zemrat e tyre janë të përçara, sepse janë
njerëz që nuk logjikojnë.
15. Si shembulli i atyre jo fort moti që përjetuan të keqen e punës së
vet, edhe ata kanë një dënim të rëndë.
16. Ata (hipokritët) janë shembull si djalli, kur i thotë njeriut:
"Refuzo besimin!", e kur ai ta ketë refuzuar, ai (djalli) tërhiqet e
thotë: "Unë tërhiqem prej teje; unë i frikohem All-llahut, Zotit të
gjithësisë!"
17. Dhe ashtu, ata të dy do të përfundojnë në zjarr përgjithmonë. Ai
është ndëshkim i zullumqarëve.
18. O ju që besuat, kinie parasysh frikën ndaj All-llahut dhe le të
shikojë njeriu se çka ka bërë për nesër, dhe kinie frikë All-llahun, e
s'ka dyshim se All-llahu është që e di në detaje atë që punoni!
19. E mos u bëni si ata që e harruan All-llahun, e All-llahu bëri që
ata ta harrojnë vetveten! Të tillët janë ata të prishurit.
20. Nuk janë të barabartë ata të Xhennetit dhe ata të Xhehennemit.
Banuesit e Xhennetit janë ata fatbardhë që ia kanë arritur qëllimit.
21. Sikur Ne ta zbritnim këtë Kur'an mbi ndonjë kodër, do ta shihje atë
të strukur e të çarë prej frikës nga All-llahu. Këta janë shembuj që ua
shkoqisim njerëzve, që ata të mendojnë.
302
22. Ai është All-llahu që nuk ka zot tjetër; vetëm Ai, që e di të
fshehtën dhe të dukshmen, Ai është Mëshiruesi, Mëshirëbërësi!
23. Ai është All-llahu që nuk ka zot tjetër përveç tij, sundues i
përgjithshëm, i pastër (prej të metave që i mvishen), shpëtimtar (që i
shpëton njerëzit prej ndëshkimit të padrejtë), sigurues (që siguroi
njerëzit me premtimin e vet dhe pejgamberët me mrekulli) mbikëqyrës (që
mbikëqyr dhe përcjell çdo send), i plotfuqishëm, mbizotërues, i
madhërishëm. I lartësuar është All-llahu nga çka i shoqërojnë!
24. Ai është All-llahu, Krijuesi, Shpikësi, Formësuesi. Të tij janë
emrat më të bukur. Atë (All-llahun) e madhëron çka ka në qiej e në tokë
dhe Ai është ngadhënjyesi, i urti!
Subscribe to:
Posts (Atom)