SURA 47. MUHAMMED

SURA 47. MUHAMMED
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Ata të cilët vetë nuk besuan dhe penguan edhe të tjerët nga rruga e
All-llahut, Ai ua ka asgjësuar veprat e tyre.
2. Ndërsa atyre që besuan, bënë vepra të mira dhe atë që iu shpall
Muhammedit e besuan, e ajo është e vërtetë prej Zotit të tyre, Ai atyre
ua shlyen mëkatet dhe ua përmirëson gjendjen.
275
3. Kjo është kështu, ngase ata që nuk besuan ndoqën të pavërtetën, e
ata që besuan ndoqën të vërtetën që u erdhi prej Zotit të tyre. Kështu
All-llahu u sjell njerëzve shebmujt e tyre.
4. Pra, kur t'i takoni në (luftë) ata që nuk besuan mëshojuni në qafë
(mbytni) derisa t'i rraskapitni, atëherë lidhni, e pastaj, ose lidhni
ose kërkoni dëmshpërblim përderisa lufta të mos pushojë. Kështu pra, po
sikur të dojë All-llahu, Ai do të hakmerrej ndaj tyre, por Ai dëshiron
t'ju sprovojë njërin me tjetrin. E ata që ranë dëshmorë në rrugën e
All-llahut, atyre kurrsesi nuk ua humb veprat (por ua shton).
5. Ata do t'i udhëzojë dhe do të përmirësojë gjendjen e tyre.
6. Dhe do t'i shtie në Xhennetin, të cilin ua ka bërë të njohur atyre.
7. O besimtarë, nëse ju ndihmoni (fenë) All-llahun, Ai u ndihmon juve
dhe u forcon këmbët tuaja.
8. E atyre që nuk besuan, ata qofshin të përmbysur, Ai atyre ua ka
asgjësuar veprat.
9. Këtë për shkak se ata e urrejtën atë që e zbriti All-llahu, prandaj
atyre ua zhduk veprat.
10. A nuk udhëtuan ata nëpër tokë e të shohin se si ishte mbarimi i
atyre që ishin përpara tyre e që All-llahu ata i rrënoi, e edhe
mosbesimtarët (mekas) i pret shembulli i tyre.
11. Këtë ngase All-llahu është mbrojtës i atyre që besuan, kurse për
jobesimtarët nuk ka mbrojtje.
12. Ata që besuan dhe bënë vepra të mira All-llahu do t'i shtie në
Xhennete nëpër të cilat rrjedhin lumenj, e ata që nuk besuan,
përjetojnë kënaqësi (në këtë jetë) dhe hanë ashtu si hanë kafshët, e
veni i tyre ëshrtë zjarri.
13. Se sa (popullatë) qytetesh që ishin shumë më fortë se qyteti nga i
cili të dëbuam ty, Ne i kemi shkatërruar dhe për ta nuk pati ndihmëtar.
14. A është i njejtë ai, që është i mbështetur në argument të qartë
prej Zotit të vet, si ai që veprat e tij të këqia i janë hijeshuar dhe
ndjekin epshet e veta?
15. Shembulli i Xhennetit, i cili u është premtuar atyre që janë
ruajtur (të devotshëm) në të cilin ka lumenj me ujë për pije, lumenj
mga qumështi me shije të paprishur, lumenj nga vera e shijshme për
njerëz, lumenj nga mjalti i kulluar, ata kanë aty edhe gjithfarë lloj
pemësh, kanë edhe falje nga Zoti i tyre (a është i njejtë) a si ai që
është përgjithmonë në zjarr dhe u shuhet etja me ujë të valë që ua
copëton zorrët e tyre?
16. Prej tyre ka asish që vijnë të dëgjojnë ty, por kur largohen prej
teje, u drejtohen atyre që kanë dije e u thonë: "Çka tha ai (Muhammedi)
më parë?" Ata janë zemrat e të cilëve ua ka vulosur All-llahu e ata
udhëhiqen pas dëshirave të veta.
17. Kurse ata që e gjetën rrugën e drejtë, Ai atyre u shton edhe me
udhëzimin në rrugën e drejtë dhe u ofron mundësi të jenë edhe më të
matur.
18. Po ata a presin tjetër, pos kijametit, i cili do t'u vijë befas, e
parashenjat e tij tashmë kanë ardhur. E prej nga atyre këshillimi
(pendimi) kur t'u vijë kijameti?
276
19. Atëherë, dije se nuk ka Zot tjeter pos All-llahut, kërko falje për
mëkatin tënd, për të besimtarëve e të besimtareve, All-llahu e di për
lëshimet tuaja (për vepra) dhe për vendin tuaj.
20. E ata që besuan po thonë: "Përse të mos shpallet një sure (që na e
obligon luftën)?" E kur u shpall sureja e qartë dhe në të u përmed
lufta, i sheh ata, të cilët kanë zemra të sëmura (të dyshimta), të
shikojnë me një shikim si të ishin në agoni të vdekjes. I gjetë e
keqja!
21. Një respekt dhe një fjalë e mirë (do të ishte më e mirë për ta). E
kur çështja (e luftës) të jetë vendosur, do të ishte mirë për ata të
jenë besnik ndaj All-llahut.
22. A pritet prej jush (hipokritëve) që në nëse merrni sundimin (ose
zbrapseni prej fesë islame) të bëni trazira në tokë dhe të ndërpreni
lidhjet e akraballëkut?
23. Të tillët janë që All-llahu i mallkoi, i bëri të shurdhët dhe ua
verbëroi të parit e tyre.
24. A nuk e studiojnë me vëmendje Kur'anin? Por jo, ata janë zemra që
kanë drynat e vet!
25. Nuk ka dyshim se ata që u kthyen prapa (në mosbesim) pasi që u
ishte sqaruar rruga e drejtë, djalli ua hijeshoi dhe shpresë të
rrejshme u premtoi.
26. Këtë ngase atyre që e urrejtën atë që e shpalli All-llahu
(jehudive), u than: "Ne do t'ju dëgjojmë juve për disa çështje!" Po
All-llahu i di fshehtësitë e tyre.
27. E si do të jetë atëherë puna e tyre kur engjëjt t'ua marrin
shpirtin duke i rrahur fytyrave dhe shpinave të tyre?
28. E atë (dënim) për shkak se ata ndoqën rrugë të cilën All-llahu e
urren, kurse e urrejtën atë që Ai e pëlqen, prandaj ua asgjësoi veprat
e tyre.
29. A menduan atë që në zemrat e tyre kanë dyshim, se All-llahu nuk do
të zbulojë mllefin e tyre?
30. E sikur të kishim dashur Ne, do t'i tregonim ty se kush janë ata, e
do ti njihje konkret po me siguri do t'i njohësh përmes mënyrës së
fjalës së tyre, e All-llahu i di veprat tuaja.
31. Ne do t'u sprovojmë juve, derisa t'i njohim (të dihen konkretisht)
luftëtarët dhe ata që ishin të qëndrueshëm nga mesi juaj, po edhe do të
sprovojmë veprat tuaja.
32. Ata që nuk besuan dhe penguan të tjerët nga rruga e All-llahut edhe
pse u ishte sqaruar rruga e drejtë, e kundërshtuan të dërguarin, ata
asgjë nuk mund t'i bëjnë dëm All-llahut dhe Ai do t'ua zhduk veprat e
tyre.
33. O ju besimtarë, respektonie All-llahun dhe respektonie të
dërguarin, e mos i çoni kot veprat tuaja!
34. Ata që nuk besuan dhe penguan të tjerët nga rruga e All-llahut, e
pastaj vdiqën duke qenë jobesimtarë, All-llahu kurrsesi nuk do t'ju
falë atyre.
35. Pra, mos u dobësoni e të kërkoni pajtim (armëpushim), kur ju jeni
ngadhnjyes dhe All-llahu është me ju dhe nuk u pakëson veprat tuaja.
277
36. Vërtet, jeta e kësaj bote është vetëm lojë e dëfrim, e nëse besoni
dhe ruheni prej të këqijave, Ai u jep shpërblimin tuaj dhe nuk kërkon
pre jush tërë psurinë tuaj (por një pjesë).
37. Pse sikur ra kërkojë tërë atë dhe t'ju shtrëngojë, ju do të bëni
koprraci dhe do të dalë në shesh ajo që keni në zemra.
38. Ja, ju jeni ata që ftoheni për të dhënë në rrugën e All-llahut (për
luftë kundër armikut tuaj), e dikush prej jush bën koprraci, e kush bën
koprraci, ai bën kundër vetvetes, All-llahu s'ka nevojë, e ju jeni të
varfër (keni nevojë). Po nëse ju i ktheni shpinën, Ai do t'ju
zëvendësojë me një popull tjetër, që nuk do të jetë si ju.