SURA 59. HASHR

SURA 59. HASHR
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. All-llahun e madhëron me tesbih (duke i mohuar ato që nuk i takojnë
atij) gjithçka ka në qiej dhe gjithçka ka në tokë, e Ai është i
fuqishmi, i urti.
2. Ai është që në dëbimin e parë i nxori prej shtëpive të tyre ata nga
ithtarët e librit, të cilët nuk besuan. Ju nuk menduat se ata do të
dalin, e ata menduan se fortifikatat e tyre do t'i mbronin prej
ndëshkimit të All-llahut, po All-llahu u erdhi atyre nga nuk e kishin
menduar dhe në zemrat e tyre hodhi frikën ashtu që me duart e veta dhe
me duar të besimtarëve rrëzonin shtëpitë e veta; pra merrni përvojë o
ju të zotët e mendjes.
3. Sikur All-llahu të mos u kishte caktuar atyre shpërnguljen, ata do
t'i ndëshkonte në këtë jetë, kurse në jetën tjetër ata e kanë dënimin e
zjarrit.
4. Këtë për shkak se e kundërshtuan All-llahun dhe të dërguarin e Tij.
Pra, kush e kundërshton All-llahun, s'ka dyshim se All-llahu është
ndëshkimfortë.
5. Ju nuk këputët asnjë nga hurmat e buta (fidanët) ose atë e keni lënë
të ngriur në rrënjët e tye, vetëm se me lejen e All-llahut e për t'i
shtypur kundërshtarët.
6. E atë (Pasuri) që prej tyre All-llahu ia ktheu të dërguarit të vet,
ju për të nuk i keni ngarë as kuajt, as devetë, por All-llahu i bën
mbizotëruesit të dërguarit e vet kundër kujt të dojë, All-llahu ka fuqi
mbi çdo send.
7. Atë që All-llahu nga banorët e vendeve (jobesimtare) ia dha pa luftë
të dërguarit, të vet, ajo i takon All-llahut, të dërguarit, të afërmve,
jetimëve, të varfërve, kurbetçinjve. (Kështu veprohet) Që ajo të mos
ndahet ndërmjet pasanikëve tuaj. Çka t'ju jep Pejgamberi, atë merrnie e
çka t'ju ndalojë, përmbanju dhe kinie frikë All-llahun, se All-llahu
është ndëshkues i ashpër.
301
8. (Ajo pronë) U takon muhaxhirëve të varfër, të cilët u dëbuan prej
shtëpive të tyre dhe prej pasurisë së tyre, duke kërkuar mirësinë dhe
kënaqësinë prej All-llahut, dhe që ndihmojnë All-llahun dhe të
dërguarin e Tij, të tillët janë ata të sinqertit.
9. Edhe ata që përgatitën vendin (Medinën) dhe besimin para tyre, i
duan ata që shpërnguleshin te ata dhe nuk ndiejnë në gjoksat e tyre
ndonjë nevojë (për zili a tjetër) nga ajo që u jepej atyre
(muhaxhirëve), madje edhe sikur të kishin vetë nevojë për të, ata u
jepnin përparësi atyre para vetvetes. Kush është i ruajtur prej lakmisë
së vet, të tillët janë të shpëtuar.
10. Edhe ata që kanë ardhur pas tyre e thonë: "Zoti ynë, falna ne dhe
vëllezërit tanë që para nesh u pajisën me besim dhe mos lejo në zemrat
tona farë urrejtjeje ndaj atyre që besuan. Zoti ynë Ti je i butë,
mëshirues!"
11. A nuk e ke ditur se ata që u bënë hipokritë, u thoshin vëllezërve
të vet nga ithtarët e librit që nuk kishin besuar: nëse ju dëboheni,
edhe ne do të dalim me ju, për çështjen tuaj, ne kurrë nuk do t'i
bindemi askujt (t'ju luftojmë ose t'ju nënshtrojmë), e nëse luftoheni
prej dikujt, ne gjithqysh do t'u ndihmojmë. All-llahu dëshmon se ata
janë rrenacakë!
12. Sikur të dëbohen ata (ithtarët e librit), nuk do të dilnin me ta
edhe sikur të luftoheshin, nuk do t'u ndihmojnë atyre, po edhe sikur
t'u ndihmonin atyre, ata do të iknin prapa, e ata do të mbesin pa
ndihmën e tyre.
13. Ju (besimtarët) në zemrat e tyre (të munafikëve) jeni frikë më e
fortë se All-llahu (frika nga All-llahu). Kjo për shkak se ata janë
popull që nuk kuptojnë.
14. Ata të gjithë së bashku nuk kanë guxim t'ju luftojnë, vetëm kur
gjenden në ndonjë vend të fortifikuar ose kur janë pas ndonjë muri.
Armiqësia ndërmjet tyre është e ashpër. Mund të mendohet për ta se janë
të bashkuar,e në realitet zemrat e tyre janë të përçara, sepse janë
njerëz që nuk logjikojnë.
15. Si shembulli i atyre jo fort moti që përjetuan të keqen e punës së
vet, edhe ata kanë një dënim të rëndë.
16. Ata (hipokritët) janë shembull si djalli, kur i thotë njeriut:
"Refuzo besimin!", e kur ai ta ketë refuzuar, ai (djalli) tërhiqet e
thotë: "Unë tërhiqem prej teje; unë i frikohem All-llahut, Zotit të
gjithësisë!"
17. Dhe ashtu, ata të dy do të përfundojnë në zjarr përgjithmonë. Ai
është ndëshkim i zullumqarëve.
18. O ju që besuat, kinie parasysh frikën ndaj All-llahut dhe le të
shikojë njeriu se çka ka bërë për nesër, dhe kinie frikë All-llahun, e
s'ka dyshim se All-llahu është që e di në detaje atë që punoni!
19. E mos u bëni si ata që e harruan All-llahun, e All-llahu bëri që
ata ta harrojnë vetveten! Të tillët janë ata të prishurit.
20. Nuk janë të barabartë ata të Xhennetit dhe ata të Xhehennemit.
Banuesit e Xhennetit janë ata fatbardhë që ia kanë arritur qëllimit.
21. Sikur Ne ta zbritnim këtë Kur'an mbi ndonjë kodër, do ta shihje atë
të strukur e të çarë prej frikës nga All-llahu. Këta janë shembuj që ua
shkoqisim njerëzve, që ata të mendojnë.
302
22. Ai është All-llahu që nuk ka zot tjetër; vetëm Ai, që e di të
fshehtën dhe të dukshmen, Ai është Mëshiruesi, Mëshirëbërësi!
23. Ai është All-llahu që nuk ka zot tjetër përveç tij, sundues i
përgjithshëm, i pastër (prej të metave që i mvishen), shpëtimtar (që i
shpëton njerëzit prej ndëshkimit të padrejtë), sigurues (që siguroi
njerëzit me premtimin e vet dhe pejgamberët me mrekulli) mbikëqyrës (që
mbikëqyr dhe përcjell çdo send), i plotfuqishëm, mbizotërues, i
madhërishëm. I lartësuar është All-llahu nga çka i shoqërojnë!
24. Ai është All-llahu, Krijuesi, Shpikësi, Formësuesi. Të tij janë
emrat më të bukur. Atë (All-llahun) e madhëron çka ka në qiej e në tokë
dhe Ai është ngadhënjyesi, i urti!