SURA 30. RUM

SURA 30. RUM
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. Elif, Lamë, Mimë.
2. Bizantinët (rumët) u mundën,
3. në tokën më afër (tokës arabe), po pas disfatës së tyre, ata do të
ngadhënjejnë,
4. brenda pak viteve. Çështja është vendim i All-llahut, fillim e
mbarim (për disfatë dhe për fitore). E atë ditë (kur do të fitojnë
bizantinët) besimtarët do të gëzohen,
5. për ndihmën e All-llahut. Ai ndihmon atë që do dhe Ai është i
gjithëfuqishëm, mëshirues.
6. Premtimi i All-llahut është (ky), All-llahu nuk e thyen premtimin e
Vet, por shumica e njerëzve nuk po dinë.
7. Edhe atë që dinë nga jeta e kësaj bote, është dije e cekët, por ndaj
jetës së përjetshme (ndaj Ahiretit) ata janë plotësisht të verbëruar
(të painteresuar).
8. Dhe, a nuk menduan ata me vetën e tyre se All-llahu nuk krijoi qiejt
dhe tokën dhe çdo gjë që gjendet ndërmjet tyre pa ndonjë qëllim të
caktuar dhe për një kohë të kufizuar por një pjesë e njerëzve janë
mohues të takimit me Zotin e tyre (në momentin e ringjalljes pas
vdekjes).
9. A nuk udhëtuan ata nëpër tokë e të shohin se si qe përfundimi i
atyre që ishin para tyre!? Ata ishin edhe më të fortë se këta, ata e
lëruan tokën dhe e rindërtuan atë më shumë se sa këta, e rindërtuan,
atyre u patën ardhur të dërguarit e vet me fakte të qarta. Pra, Allllahu
nuk ishte që t'ju bëjë të padrejtë atyre, por ata vetvetes i bënë
të padrejtë.
10. Mandej përfundimi i atyre që bënë punë të këqia, ishte më i keqi,
për shkak se argumentet e All-llahut i përgënjeshtruan dhe talleshin me
to.
11. All-llahu e fillon krijimin, mandej e përsërit atë, e më në fund
tek Ai do të ktheheni.
12. E ditën kur të ndodhë kijameti, kriminelët heshtin.
13. Ata nuk do të kenë ndërmjetësues (ndihmëtarë) prej shokëve (zotave)
të tyre, e me shokët (zotat) e tyre ata ishin jobesimtarë.
14. Dhe ditën kur të ndodhë kijameti, atë ditë do të ndahen (njerëzit).
15. E ata, të cilët besuan dhe bënë vepra të mira, ata d të jenë të
gëzuar në një kopshtë (të Xhennetit).
16. E për sa u përket atyre që nuk besuan, dhe i bënë të rreme
argumentet Tona dhe takimin në botën tjetër, ata do të kenë mundime
(azab) të vazhdueshme.
17. Atëherë, All-llahun lartësonie kur të vijë mbrëmja dhe kur të agojë
mëngjesi.
18. Falënderimi i takon vetëm Atij prej gjithçka ka në qiej e në tokë,
edhe në mbrëmje edhe ditën.
216
19. Ai krijon të gjallin prej të vdekurit dhe të vdekurin prej të
gjallit, Ai e ngjall tokën pas vdekjes së saj, e po ashtu edhe ju do të
nxirreni (të gjallë prej varrezave).
20. Nga faktet (e fuqisë) e Tij është edhe ajo, se Ai ju krijoi prej
dheu, e mandej ju (u zhvilluat në) njerëz që veproni të shpërndarë.
21. Dhe nga faktet (e madhërisë së) e Tij është që për të mirën tuaj,
Ai krijoi nga vetë lloji juaj palën (gratë), ashtu që të gjeni prehje
tek ato dhe në mes jush krijoi dashuri dhe mëshirë. Në këtë ka
argumente për njerëzit që mendojnë.
22. Nga argumentet e Tij është krijim i qiejve e i tokës, ndryshimi i
gjuhëve tuaja dhe i ngjyrave tuaja. Edhe në këtë ka argumente për
njerëz.
23. Nga argumentet e Tij është edhe gjumi juaj natën dhe ditën, edhe
përpjekja juaj për të fituar nga të mirat e Tij. Në këtë ka argumente
për popullin që dëgjon.
24. Nga argumentet e Tij është edhe ajo që ua dëfton vetëtimën edhe si
frikë e dhe si shpresë, dhe nga qielli lëshon shi e me të e ngjall
tokën pas vdekjes së saj. Në këtë ka argumente për një popull që di të
mendojë.
25. Nga argumentet e Tij është që me fuqinë e Tij bëri të qëndrojë (pa
shtyllë) qielli e Toka, mandej kur t'ju thërret juve me një të thirrme
prej tokës, ju menjëherë dilni.
26. E Tij është çka në qiej e në tokë dhe të gjithë vetëm Atij i
përulën.
27. Dhe Ai është që e shpik jetën dhe pastaje përsërit atë, e ajo
(përsëritja) është edhe më e lehtë për Te (sipas mendimit tuaj).
Shembëlltyra më e lartë është vetëm e Tij në qiej e tokë dhe Ai është
mbizotëruesi, i urti.
28. Ai (Zoti) ju jep një shembull nga vetë ju; a i keni shokë (ortakë)
ata që janë në posedim tuaj (shërbëtorët), në atë që Ne u dhamë juve
(në pronësi), që të jeni ju të barabartë në të, (në përdorimin e saj) e
të frikësoheni prej tyre (se po marrin kompetencë) si frikësoheni ju në
mes vete. (Ju nuk pranoni ortakë shërbëtorët tuaj, të jeni të
barabartë, nuk keni frikën e tyre, e si më përshkruani Mua ortak)? Ne
kështu u sqarojmë faktet njerëzve që janë të zotët e mendjes.
29. Jo (ata nuk kanë fakt), por ata që i bënë të padrejtë vetes, pa
ndonjë fakt të dijes shkuan pas dëshirave të epshit të vet. Po kush
mund ta vërë në rrugë të drejtë atë që All-llahu e ka lënë të humbur, e
ata nuk do të kenë ndihmëtarë.
30. Përqënro vetëveten tënde sinqerisht në fenë, i larguar prej çdo të
kote, (e ajo fé), feja e All-llahut në të cilën i krijoi njerëzit, s'ka
ndryshim (mos ndryshoni) të asaj natyrshmërie të krijuar nga All-llahu,
ajo është feja e drejtë por shumica e njerëzve nuk e dinë.
31. (përqëndrohuni në atë fé) Të kthyer sinqerish tek Ai, kini frikë
prej Atij dhe falnie namazin e mos u bëni nga idhujtarët,
32. Të cilët e përqanë fenë e tyre dhe u ndanë në grupe, ku secili grup
i gëzohet idesë së vet.
33. Kur njerëzit i prek ndonjë e keqe, ata me përulje i luten Zotit të
tyre, duke iu drejtuar vetëm Atij, e kur Ai nga të mirat e veta u
217
shijon atyre, ja, që një grup prej tyre i përshkruajnë shok Zotit të
vet.
34. Le të mohojnë atë që Ne u kemi dhënë, pra kënaquni, e më vonë do ta
kuptoni.
35. A mos Ne u kemi shpallur atyre ndonjë argument, që ia vërteton
(flet) për atë që ata Mua më përshkruajnë shok?
36. E kur Ne u japim njerëzve begati të mira, ata u gëzohen atyre, e
nëse ata i godit ndonjë e keqe për shkak të veprimit të tyre, atëherë
ata e humbin shpresën.
37. Vallë, po a nuk shohin ata se All-llahu i jep furnizim të
mjaftueshëm atij që do Ai dhe ia pakëson. Në këtë, për një popull që
beson, ka argument.
38. Andaj, jepja të afërmit atë që i takon, e edhe te varfërit edhe
udhëtarit, e kjo është shumë më e dobishme për ata që veprojnë për hirë
të All-llahut dhe të tillët janë ata të shpëtuarit.
39. Dhe çka të jepni nga pasuria për të shtuar e rritur (me kamatë), në
pasurinë e njerëzve, ajo nuk do të shtohet te All-llahu, e çka të jepni
nga sadakaja (bamirësia) me qëllim që t'i afroheni All-llahut, të
tillët janë ata që u shumfishohet (shpërblimi).
40. All-llahu është Ai që ju krijoi, që ju furnizoi, që ju bën të
vdisni e pastaj ju ngjall. A ka ndonjë prej zotave tuaj që mund të bëjë
diçka nga këto? I pastër është Ai i pa të meta, i madhëruar është Ai
nga çka ata ia mveshin dhe trillojën.
41. Për shkak të veprave (të këqia) të njerëzve, janë shaqur në tokë e
në det të zeza (bela, skamje, katastrofa, humbje e bereqetit etj.), e
për ta përjetuar ata një pjesë të asaj të keqeje që e bënë, ashtu që
tërhiqen (nga të këqijat).
42. Thuaj: "Ecni nëpër tokë dhe shikoni se si ishte përfundimi i atyre
që ishin më parë, shumica e tyre ishin jobesimtarë".
43. Ti përmbaju fuqimisht fesë së drejtë, para se të vijë dita që nuk
ka kthim, pse prej All-llahut është caktuar, atë ditë ata (njerëzit)
ndahen.
44. Kush nuk besoi, barrën e mosbesimit të vet e ka kundër vetes, e
kush bëri punë të mirë, ata vetvetes i përgatitën vendin (Xhennetin).
45. Që t'i shpërblejë Ai (All-llahu) nga të mirat e veta, ata që besuan
dhe bënë vepra të mira, vërtet, Ai nuk i do jobesimtarët.
46. Nga argumentet e Tij është edhe: Që Ai t'i lëshojë erërat
myzhdexhinj dhe t'u shijojë juve nga meshira e vet (shiun); dhe që të
lundrojë anijet me vullnetin e Tij, dhe që të përfitoni nga të mirat e
Tij dhe ashtu, ju jeni mirënjohës.
47. Ne edhe para teje popujve të tyre u dërguam pejgamberë dhe ata u
erdhën atyre me argumente të qarta, e kundër atyre që bën krim, Ne
ndërmorëm masa ndëshkuese. Obligim yni ishte të ndihmojmë besimtarët.
48. All-llahu është Ai që i lëshon erërat, e ato lëkundin retë dhe Ai i
shtrinë lart si të dojë i bën ato edhe të ndara në pjesë, dhe përmes
tyre e sheh se si bie shi, e kur ia lëshon atë kujt të dojë prej
robërve të vet, qe, ata gëzohen.
218
49. Edhe pse para se t'u binte (shiu) atyre, ata më para tij ishin të
dëshpruar.
50. Shiko pra, gjurmët e mëshirës së All-llahut, se si e ngjall tokën
pas vdekjes së saj, e s'ka dyshim se Ai është që do t'i ngjallë të
vdekurit, se Ai për çdo send është i plotfuqishëm.
51. E sikur Ne të lëshojmë një erë e ta shohin atë (të mbjellat) e
zverdhura, pa dyshim ata pas kësaj do të jenë mohues (përbuzës).
52. Në të vërtetë, ti (Muhammed) nuk mund t'i bësh të dëgjojnë të
vdekurit e as nuk mund ta bësh që të shurdhëti të dëgjojnë thirrjen,
kur ata kthejnë shpinën.
53. Dhe as që je ti udhëzues i të verbërve nga humbja e tyre, ti nuk
mund ta bësh të dëgjojë tjetër vetëm atë që u beson argumenteve Tona,
se ata janë të bindur.
54. All-llahu është Ai që ju krijoi në gjendje të dobët, pastaj pas
asaj dobësie ju dha fuqi, e pas fuqisë, dobësi e pleqëri. Ai krijon çka
të dojë, Ai është më i dijshmi, më i fuqishmi.
55. E ditën kur të bëhet kijameti (ditën e gjykimit), kriminelët
betohen se nuk qëndruan (në dynja) gjatë, por vetëm një çast të
shkurtër. Kështu kanë qenë ata që i bishtëruan të së vërtetës.
56. E atyre që iu është dhënë dija dhe besimi thonë: "Ju keni qëndruar
aq sa u pat caktuar All-llahu deri në ditën e ringjalljes, e kjo pra
është dita e ringjalljes, por ju ishit që nuk e pranonit!"
57. E atë ditë për ata që bënë zullum, arsyetimi nuk u bën dobi e as që
kërkohet prej tyre të justifikohen.
58. Ne në këtë Kur'an u kemi sjellë të gjithë shembujt, po pasha Allllahun,
edhe sikur t'u sillje çfarëdo mrekullie ti atyre, ata që nuk
besuan do të thonin: Ju (Muhammedi me besimtarë) nuk jeni tjetër veçse
mashtrues (gënjeshtarë).
59. Në këtë mënyrë All-llahu vulos zemrat e atyre që nuk kuptojnë.
60. Ti pra bën durim, pse premtimi i All-llahut është i saktë, e
kurrsesi të mos luhasin ty ata që janë të dyshimtë.