SURA 33. AHZAB

SURA 33. AHZAB
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit
1. O ti Pejgamber, qëndro i fortë në besnikëri ndaj All-llahut, e mos i
përfill jobesimtarët dhe hipokritët, se vërtet All-llahu është i
gjithëdijshëm, i di çështje në hollësi.
2. Dhe ti vepro sipas asaj që po të shpallet nga Zoti yt; All-llahu
është i njohur shumë mirë me atë që ju veproni.
3. E, mbështetu në All-llahun, se mjafton që All-llahu të jetë mbrojtës
yti.
4. All-llahu nuk krijoi dy zemra në gjoksin e asnjë njeriu e as nuk ua
bëri gratë tuaja, prej të cilave largoheni me dhihar nëna tuaja, (duke
krahasuar shpinën e gruas me atë të nënës), e as nuk ua bëri djem tuaj
të adoptuarit tuaj (fëmijët e tjetërkujt që i adoptoni si të juaj).
Këto janë vetëm thënie tuaja që i shqiptoni me gojët tuaja, e All-llahu
e thotë atë që është realitet, dhe Ai udhëzon në rrugën e drejtë.
223
5. Ju thirrni (mbështetni) ata në etëri e vërtetë të tyre, kjo është më
e drejtë tek All-llahu, e nëse nuk ua dini (nuk dini se kush janë)
etërit e tyre, atëherë ata janë vëllezërit tuaj dhe të afërmit tuaj në
fé. Nuk ëshë ndonjë mëkat jauji ajo për çka keni gabuar, por (është
mëkat) ajo që zemrat tuaj e bëjnë qëllimisht, po All-llahu është që
falë, është mëshirues.
6. Pejgamberi është më i ndishëm ndaj besimtarëve se sa ata ndaj vetë
vetvetes së tyre, ndërsa gratë e tij janë në vend të nënave të tyre. E
ata (të afërmit) farefisi nga barku, sipas dispozitave të All-llahut,
kanë më tepër përparësi ndaj njëri tjetërit se sa besimtarët e tjerë
dhe se sa muhaxhirët (të mërguarit), përveç nëse dashamirëve tuaj doni
t'u bëni ndonjë të mirë (u lëni testament ose diç tjetër). Kjo është e
regjistruar në librin e shquar (Levhi Mahfudh, Kur'an).
7. (përkujto) Kur Ne e morëm (me betim) prej pejgamberëve premtimin e
tyre; edhe prej teje, prej Nuhut, Ibrahimit, Musait, Isait birit të
Merjemes, pra morëm prej tyre besë të fortë.
8. Për të marrë në pyetje këta të sinqertë për sinqeritetin e tyre, e
për jobesimtarët Ai ka përgatitur ndëshkim të dhembshëm.
9. O ju që keni besuar, përkujtonie të mirën e All-llahut ndaj jush,
kur juve u erdhi një ushtri e Ne kundër tyre lëshuam një furtunë dhe
ushtri që ju nuk e shihnit, e All-llahu e shihte atë që ju vepronit.
10. Kur ata u erdhën juve edhe prej së larti edhe prej së poshti, dhe
kur shikimet u shtangën, e zemrat arritën në fyt, e ju sajonit mendime
të llojllojta për All-llahun.
11. Atje, në atë vend qenë sprovuar besimtarët, dhe qenë tronditur me
një dridhje të fortë.
12. Kur hipokritët dhe ata që në zemrat e tyre kishin sëmundje, thonin:
"All-llahu dhe i dërguari Tij, nuk na premtuan tjetër vetëm se
mashtrim!"
13. Dhe kur një grup prej tyre thanë: "O banorë të Jethribit, nuk ka
qendresë për ju, ndaj kthehuni!" E një grup prej tyre kërkonin lejen e
Pejgamberit, duke thënë: "Shtëpitë tona janë të pambrojtura!" Edhe pse
ato nuk ishin të pambrojtura, në realitet ata nuk donin tjetër por
vetëm të iknin.
14. Dhe sikur t'u hynin atyre nga anët e saj (Medinës) dhe prej tyre të
kërkohej tradhëtia, ata do të ishin të gatshëm për të dhe nuk do të
vononin aspak. (të tradhtonin).
15. E, ata ishin që i patën dhënë besën All-llahut më parë se nuk do të
kthehen prapa (nuk do të ikin), pra premtimi i dhënë All-llahut mban
edhe përgjegjësi.
16. Thuaj: "Nëse ikët prej vdekjes ose prej mbytjes, ikja nuk do t'ju
bëjë dobi, sepse edhe atëherë nuk do të (shpëtoni) përjetoni vetëm për
pak kohë".
17. Thuaj: "Kush do t'ju mbrojë prej All-llahut, nëse Ai ua ka caktuar
ndonjë të keqe, ose (do t'ju godit me ndonjë të keqe) nëse Ai ua ka
caktuar ndonjë të mirë. Po përveç All-llahut ata nuk do të gjejnë për
vete ndonjë ndihmëtar".
18. All-llahu i ka njohur shumë mirë ata që ndër ju pengonin dhe ata që
vëllezërve të vet u thonin: "Ejani me ne!" E ata nuk vijnë në luftë,
vetëm një pakicë.
224
19. Janë koprracë ndaj jush (nuk ju duan të mirën). E kur u vjen frika
i sheh ata të shikojnë ty, e sytë e tyre rrotullohen si të atij nga të
fiktit para vdekjes, e kur largohet frika, ata ju shpojnë juve me gjuhë
të mprehta, lakmues për pasuri (për plaçkë -ganimet). Të tillët nuk
kënë besuar, andaj All-llahu ua asgjësojë veprat e tyre, e kjo për Allllahun
është lehtë.
20. Ata mendonin se grupet aleate ende nuk kishin shkuar, dhe nëse
aleatët kthehen edhe njëherë, ata (hipokritët) do të dëshironin të
kishin qenë beduinë diku me arabët dhe prej atje të pyesin për çështjen
tuaj, por edhe sikur të ishin në mesin tuaj, ata krejt pak do të
luftonin.
21. Ju e kishit shembullin më të lartë në të dërguarin e All-llahut,
kuptohet, ai që shpreson në shpërblimin e All-llahut në botën jetër, ai
që atë shpresë e shoqëron duke e përmendur shumë shpesh All-llahun.
22. E kur myslimanët e panë ushtrinë aleate, thanë: "Kjo është ajo që
All-llahu dhe i dërguari i Tij na premtuan neve, e All-llahu dhe i
dërguari i Tij e thanë të vërtetën. Ajo (ushtria e armikut që e panë)
vetëm ua shtoi atyre besimin dhe mbështetjen.
23. Prej besimtarëve kishte burra që vërtetuan besën e dhënë Allllahut,
e disa prej tyre e realizuan premtimin duke dhënë jetën, dhe ka
prej tyre që janë duke pritur (ta zbatojnë) dhe ashtu nuk bënë kurrfarë
ndryshimi.
24. Që All-llahu t'i shpërblejë të vërtetit për sinqeritetin e tyre e
hipokritët t'i ndëshkojë, nëse do, ose t'ua falë atyre; All-llahu është
që falë shumë, është mëshirues.
25. Dhe All-llahu i zbrapsi ata që nuk besuan me atë mllefin e tyre,
duke mos arritur kurrnjë të mirë. Dhe All-llahu ua largoi luftën
besimtarëve. All-llahu është i fuqishëm, ngadhënjyes.
26. E ata nga ithtarët e librit (jehuditë), të cilët u ndihmuan atyre
(idhujtarëve), Ai (All-llahu) i nxori prej kështjellave të veta dhe në
zemrat e tyre u shtini frikën, ashtu që një grup e mbytni, kurse grupin
tjetër e robëroni.
27. E juve ju la trashëgim tokën e tyre, shtëpitë e tyre, pasurinë e
tyre dhe tokën që ende nuk e keni shkelur. All-llahu është i
gjithfuqishëm për çdo send.
28. O ti Pejgamber, thuaju grave tuaja: "Në qoftë se lakmoni jetën e
kësaj bote dhe stolitë e saj, atëherë ejani: unë po ju jap furnizimin
(për lëshim) dhe po ju lëshoj ashtu si është e rrugës.
29. E në qoftë se e doni All-llahun, të dërguarin e Tij dhe botën
tjetër, atëherë të jeni të sigurta se All-llahu ka përgatiur shpërblim
të madh për ato prej jush që bëjnë punë të mira.
30. O gra të Pejgamberit, cilado prej jush që bën punë të ligë e të
shëmtuar, asaj dënimi i shtohet dyfish e kjo për All-llahun është shumë
lehtë.
31. E kush prej jush i përvishet adhurimit të All-llahut dhe
respektimit të të dërguarit të Tij dhe bën punë të mira, asaj do t'i
japim shpërblimin e dyfishtë dhe për të kemi përgatitur furnizim të
këndshëm.
225
32. O gratë e Pejgamberit, ju nuk jeni si asnjë grua tjetër, nëse keni
kujdes e ruheni, andaj mos u llastoni në të folur e të lakmojë ai që ka
sëmundje në zemrën e tij, po thuani fjalë të matura.
33. Dhe rrini në shtëpitë tuaja e mos shfaqni bukurinë tuaj si shfaqej
në injorancën e hershme, falnie namazin, jepnie zeqatin dhe respektonie
All-llahun dhe të dërguarin e Tij. All-llahu ka për qëllim që nga ju, o
familje e shtëpisë (se Pejgamberit) të largojë ndytësinë e mëkateve dhe
t'ju pastrojë deri në skaj.
34. E, përkujtonie atë nga ajetet e All-llahut dhe rregullat e fesë që
po u lexohet në shtëpitë tuaja; vërtet, All-llahu është i kujdesshëm
dhe i njohur hollësisht për çdo gjë.
35. Nuk ka dyshim se për myslimanët e muslimanet, besimtarët e
besimtaret, adhuruesit e adhurueset, të sinqertit e të sinqertat,
durimtarët e durimtaret, të përvuajturit e të përvuajturat,
sadakadhënësit e sadakadhënëset, agjëruesit e agjërueset, ruajtësit e
nderit e ruajtëset e nderit, shumë përmendësit e All-llahut e shumë
përmendëset e All-llahut, All-llahu ka përgatitur falje (mëkatesh) dhe
shpërblim të madh.
36. Kur All-llahu ka vendosur për një çështje, ose i dërguari i Tij,
nuk i takon (nuk i lejohet) asnjë besimtari dhe asnjë besimtareje që në
atë çështje të tyre personale të bëjnë ndonjë zgjidhje tjetërfare. E
kush e kundërshton All-llahun dhe të dërguarin e Tij, ai është larguar
shumë larg së vërtetës.
37. (Përkujto) Kur i the atij që All-llahu e kishte shpërblyer (me
besim) e edhe ti i pate bërë mirë: "Mbaje bashkëshorten tënde dhe kij
frikë na All-llahu!", e ti e mbaje fshehtë në veten tënde atë që Allllahu
do ta zbulojë dhe u frikësohesh njerëzve, por më e drejtë është
që t'i frikësohesh All-llahut. E pasi që Zejdi e kishte vendosur atë që
kishte menduar ndaj saj, Ne ta kurorëzuam ty atë, e për të mos pasur
besimtarët vështirësi (mëkat) në martesë me gratë e të adoptuarëve të
tyre, kur ata heqin dorë prej tyre. E vendimi i All-llahut është kryer.
38. Pejgamberit nuk i përket kurrnjë qortim për atë që All-llahu e
ngarkoi me të. Ky ishte ligj, i All-llahut edhe ndër ata që ishin më
parë, e urdhëri i All-llahut është vendim i kryer.
39. (ligj i All-llahut ndër) Ata, të cilët i kumtojnë shpalljet e Allllahut,
i frikësohen vetëm All-llahut e askujt tjetër pos Tij, e Allllahu
është i mjaftë të jetë llogatitës.
40. Muhammedi nuk ka qenë babai i asnjërit prej burrave tuaj por ai
ishte i dërguari i All-llahut dhe vulë e të gjithë pejgamberëve, e Allllahu
është i dijshëm për çdo send.
41. O ju që besuat, përkujtoni All-llahun sa më shpesh.
42. Dhe madhëronie Atë mëngjes e mbrëmje.
43. Ai ju mëshiron juve e edhe engjëjt e Tij, e për t'ju nxjerrë juve
prej errësirave në dritë dhe Ai ndaj besimtarëve është shumë i
mëshirues.
44. Ditën që e takojnë Atë (Zotin), përshëndetja e tyre është Selam
(paqe) dhe për ta ka përgatitur shpërblim të mirë.
45. O ti Pejgamber, Ne të dërguam ty dëshmues, lajmëtar përgëzues e
qortues.
226
46. Dhe me urdhërin e All-llahut, thirrës për në rrugën e Tij dhe
pishtarë ndriçues.
47. E besimtarëve jepu sihariq se prej All-llahut ata kanë dhunti të
madhe.
48. Mos i dëgjo jobesimtarët e hipokritët dhe mos u vë veshin mundimeve
të tyre ndaj teje, e mbështetju All-llahut se All-llahu është mbrojtje
e mjaftueshme.
49. O ju që besuat, kur të keni lidhur kurorë me besimtaret e pastaj i
lëshoni ato para se të keni kontaktuar me to, ju nuk keni të drejtë të
kërkoni që ato të presin afatin e caktuar (iddetin), po jepniu diçka
atyre dhe lironi në mënyrë të njerëzishme.
50. O ti Pejgamber, Ne të kemi lejuar gratë, të cilave u ke dhënë
shpërblimin e kurorës, dhe ato që me ndihmën e All-llahut hynë në
posedimin tënd (robëreshat e luftës) dhe bijat e axhës tënd, bijat e
hallave tua, bijat e dajës tënd, bijat e tezeve tua (të janë lejuar,
pos grave me niqah dhe të afërtat), të cilat kanë migruar (kanë bërë
hixhret) si ti, dhe një grua besimtare nëse ajo ja falë veten
Pejgamberit dhe nëse Pejgamberi dëshiron të martohet me të (një martesë
e tillë pa shpërblim të niqahit) duke qenë kjo (rast) vetëm për ty e jo
edhe për besimtarët. Ne e dimë se ç'u kemi bërë atyre obligim rreth
grave të tyre dhe rrëth atyre që i kanë në pronësinë e vet, ashtu që ti
të mos keshë vështirësi, e All-llahu është që falë shumë, është
mëshirues.
51. Ti je i lirë të lëshosh atë që don prej tyre dhe të mbash pranë
vete atë që don, e edhe të kërkosh afrimin e asaj nga e cila ke qenë
larguar, dhe nuk ke mëkat. Kjo është më së afërmi që ato të qetësohen
shpirtërisht e të mos brengosen dhe të jenë të kënaqura me atë që ti u
ofron të gjitha atyre. All-llahu e di çka mbani në zemrat e tuaja, Allllahu
është më i dijshmi, më i buti.
52. Prej tash e mbrapa ty nuk të lejohen më gra (të tjera) e as në vend
të tyre të marrësh ndonjë tjetër, po edhe sikur të mahnit bukuria e
tyre, përveç atyre që i ke në posedim (robëreshat), All-llahu është
përcjellës ndaj çdo sendi.
53. O ju që besuat, mos hyni në shtëpitë e Pejgamberit ndryshe vetëm
nëse u lejohet për ndonjë ngrënie e duke mos pritur përgatitjen e saj,
por kur të thirreni, atëherë hyni, e kur të jeni ushqyer, atëherë
shpërndahuni, duke mos hyrë në bisedë me njëri tjetrin, vërtet këto
(pritja, qëndrimi, biseda) e mundojnë Pejgamberin, por ai turpërohet
prej jush; All-llahu nuk i turpërohet realitetit. E kur kërkoni prej
tyre (grave të Pejgamberit) ndonjë send, atë kërkonie pas perdës, kjo
është më e pastër për zemrat tuaja dhe të tyre. Juve nuk u takon ta
mundoni të dërguarin e All-llahut, e as të martoheni kurrë me gratë e
tij, pas (vdekjes së) tij. Këto janë te All-llahu mëkat i madh.
54. E shprehët ju haptazi ose fshehtazi ndonjë send, s'ka dyshim se
All-llahu çdo send e di.
55. Nuk është mëkat për ato (gratë të jenë të pambuluara) ndaj etërve
të tyre, as ndaj djemve të tyre, as ndaj vëllezërve të tyre, as ndaj
djemve të vëllezërve të tyre, as ndaj djemve të motrave të tyre, as
ndaj grave të tyre, e as ndaj robëreshave të tyre. E, frikësohuni (o ju
gra) All-llahut, All-llahu është pranë çdo sendi.
227
56. Është e vërtetë se All-llahu dhe engjëjt e Tij me madhërim e
mëshirojnë Pejgamberin. O ju që keni besuar, madhëronie pra atë (duke
rënë salavatë) dhe përshëndeteni me selam.
57. E s'ka dyshim se ata janë, të cilët e fyejnë All-llahun dhe të
dërguarin e Tij, ata i ka mallkuar All-llahu në Dynja e në Ahiret dhe
për ta ka përgatitur një dënim të dhembshëm.
58. E ata që fyejnë besimtarët dhe besimtaret, për çka ata nuk janë
fajtorë, ata kanë ngarkuar veten me shpifje dhe me një mëkat shumë të
madh.
59. O ti Pejgamber, thuaju grave tua, bijave tua dhe grave të
besimtarëve le të vëjnë shamitë (mbulojë) e veta mbi trupin e tyre, pse
kj është më afër që ato të njihen (se nuk janë rrugaçe) e të mos
ofendohen. All-llahu fal gabimet e kaluara, Ai është mëshirues.
60. Po nëse hipokritët dhe ata që kanë zemra të sëmura, dhe ata që
përhapin gënjeshtra në Medinë, nuk ndalen, Ne bëjmë që ti të dominosh
mbi ta e pastaj ata nuk do të jenë fqinj me ty në të, vetëm një kohë të
shkurtër.
61. (Do të jenë) Të mallkuar, kudo që të ndeshen do të kapen dhe do të
mbyten.
62. (Ky është) Ligji i All-llahut edhe ndër ata që ishin më parë, e në
ligjin e All-llahut nuk mund të gjesh ndryshim.
63. Njerëzit të pyesin për kijametin (katastrofën) e ti thuaj: "Për atë
di vetëm All-llahu! E, ku mund ta dish ti, ai ndoshta është afër!"
64. All-llahu i ka mallkuar jobesimtarët dhe për ta ka përgatitur zjarr
të ndezur fort.
65. Aty do të mbesin përgjithmonë dhe nuk do të gjejnë kë t'i mbrojë
apo t'i ndihmojë.
66. Ditën kur fytyrat e tyre do të përmbysen në zjarr e thonë: "Të
mjerët ne, ta kishim adhuruar All-llahun e respektuar të dërguarin!"
67. Dhe thonë: "Zoti ynë, ne i dëgjuam udhëheqësit tanë dhe të parët
tanë, por ata na shmangën nga rruga e drejtë".
68. Zoti ynë, jepu atyre dënim të dyfishtë dhe mallkoj ata si është më
së keqi!
69. O ju që keni besuar, mos u bëni si ata që e ofenduan Musain, e Allllahu
e pastroi atë nga ajo që i thanë. Ai tek All-llah ishte me famë.
70. O ju besimtarë, pëmbajuni mësimeve të All-llahut dhe thuani fjalë
të drejta.
71. Ai (All-llahu) iu mundëson të bëni vepra të mira, ju shlyen juve
mëkatet tuaja, e kush respekton All-llahun dhe të dërguarin e Tij, ai
ka arritur një sukses të madh.
72. Ne u ofruam emanetin (obligimet) qiejve, tokës dhe maleve, e ato
nuk deshën ta marrin përsipër atë dhe u frikësuan prej tij, ndërsa
njeriu atë e mori mbi vete; dhe ai i bëri padrejtë vetes, dhe ishte i
padijshëm.
73. (Njeriu e mori përsipër) Ashtu që All-llahu të ndëshkojë hipokritët
dhe hipokritet, idhujtarët dhe idhujtaret, e tu falë besimtarëve dhe
besimtareve. All-llahu është Ai që falë shumë dhe është mëshirues.